Zaskroniec zwyczajny

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Nazwa:

Zaskroniec zwyczajny. Natrix natrix.

Występowanie:

Zaskroniec zwyczajny występuje od Półwyspu Pirenejskiego i południowej Anglii na wschód, przez Europę i środkową Azję aż po Mongolię , a na południu po północno-wschodnie wybrzeża Afryki.

Długość życia:

Około 9 lat.


Wielkość:

Samce 60-80 cm, samice 50-150 cm. Maksymalna udokumentowana długość to 200 cm.

Wygląd:

Oliwkowozielona lub brązowa skóra, na której widoczny jest nieregularny, czarny wzór. Na głowie widać dwa żółtawe półksiężyce z tyłu, po obu stronach głowy. Brak wyłącznie u podgatunku Natrix natrix astreptophora. Oczy są czarne, z okrągłą źrenicą.

Pożywienie:

Zaskroniec zwyczajny żywi się traszkami, żabami, salamandrami, rybami, jaszczurkami i małymi gryzoniami. Zjada też ptaki, ptasie jaja i pisklęta. Takich "uczt" nie miewa jednak zbyt często i jeśli porusza się mało, wytrzymuje często bez jedzenia ponad tydzień. Poluje na lądzie i w wodzie, gdzie płynie falistym ruchem. Mniejszą zdobycz, taką jak kijanki, traszki lub małe rybki połyka w wodzie, większą na lądzie. Zaskroniec zwyczajny wykorzystuje do szukania zdobyczy czuły węch. Impulsy zapachowe odbiera językiem i za pomocą tzw. organu Jacobsona. Na zdobycz rzuca się bezgłośnie i błyskawicznie chwyta ją zębami. Łuki szczękowe nie są na stałe połączone z czaszką, dlatego pozostają bardzo elastyczne i ruchome. Kiedy zaskroniec wtłoczy głowę ofiary do przełyku, może przełknąć też resztę ciała, stopniowo przesuwając szczęki po ciele łupu. Trawienie tak wielkiego kąska trwa zawsze dłuższy czas, dlatego zaskroniec ze swą zdobyczą oddala się zawsze w spokojne, ukryte miejsce. Im wyższa jest temperatura, tym szybciej przebiega trawienie.

Tryb życia:

Zaskroniec zwyczajny jest aktywny w dzień i można go spotkać na wilgotnych terenach- na łąkach, wśród krzewów leśnych i na leśnych polanach. Noc najczęściej przesypia na suchym, osłoniętym miejscu. Często wygrzewa się na słońcu i w ten sposób podnosi temperaturę ciała. Niekiedy pod wieczór wspina się na krzewy, by wychwycić i wykorzystać ostatnie grzejące promienie słońca. W chłodniejszych regionach zaskroniec spędza dość długi czas w stanie odrętwienia, ukryty w norze, w wydrążonym drzewie, w jamach na brzegu rzeki lub grobli. Często w takim miejscu, chroniącym przed mrozem, gromadzi się więcej węży. Zaskroniec zwyczajny ma wielu naturalnych wrogów. Polują na niego borsuki, jeże, drapieżne ptaki czy czaple. Ponieważ nie ma jadu, którym mógłby się bronić przed atakiem, wyposażony jest w maskujące go ubarwienie. Przed bezpośrednim zagrożeniem broni się podobnie jak wąż jadowity. Unosi się, ale z zamkniętym pyskiem, nadyma i syczy. Jeśli to nie wystarcza, próbuje zwieść wroga wydzieliną gruczołów zapachowych umieszczonych u nasady ogona. Kiedy i to nie odniesie pożądanego skutku, zaczyna udawać, że jest martwy.

Rozmnażanie:

Od końca marca, zaraz po opuszczeniu nowej kryjówki, samce zaczynają zaloty. Kiwają głową w górę i w dół, a brodami pocierają o grzbiet samic. W czerwcu lub lipcu samice składają ok. 40 okrągłych, białych jaj. W chłodnych regionach wyszukują jakieś ciepłe miejsce, np. stos kompostu, gnoju, siana lub kupkę liści i składają tu jaja. Składają je w miękkim stosie lub wybierają dziuplę, którą jeszcze poszerzają i przystosowują. Niekiedy jedno gniazdo wykorzystuje w tym samym czasie kilka samic. Samica nie pozostaje przy wyklutych jajach i nie troszczy się o wyklute młode. Przy ciepłej pogodzie i w ciepłym miejscu młode wykluwają się po 6 tygodniach, w innym przypadku okres inkubacji trwa aż 10 tygodni. Małe zaskrońce mierzą ok. 16 cm. Na nosie mają tzw. ząb jajeczny, za którego pomocą wydostają się z jaja. Tracą go po kilku godzinach. Od razu po wykluciu potrafią samodzielnie polować.

Autor: SiwuS


Źródło: http://www.egzotica.pl/



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota