Wyspiarek zbroczony

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Ojczyzną wyspiarków zbroczonych są wyspy filipińskie, a konkretnie wyspa Luzon oraz grupa mniejszych wysepek Polillo. Z niektórych publikacji wynika, że gatunek ten tworzy siedem podgatunków, z których sześć zamieszkuje pozostałe wyspy Filipin. W innych publikacjach natomiast, podgatunki te opisywane są jako odrębne gatunki. Pozostaje tylko czekać, aż podział taksonomiczny rodzaju Gallicolumba zostanie właściwie uporządkowany.

Czoło wyspiarków zbroczonych jest białawe, ciemię szare. Lica, gardło i pierś białe. Po środku piersi znajduje się krwistoczerwona, podłużna plama, do złudzenia przypominająca krwawiącą ranę. Po plamie tej bez trudu rozpoznamy omawiany gatunek. Tył głowy oraz tylna część szyi z fioletowo-zielonym, metalicznym połyskiem. Wierzch ciała brązowo-szary. Na piórach pokrywowych skrzydeł poprzeczne kasztanowe i niebieskawo-szare pasy. Lotki pierwszego i drugiego rzędu brązowe. Na bokach ciała ciemnożółto-łososiowe pręgi. Brzuch i pióra podogonowe jasno-rdzawe. Środkowe sterówki brązowo-szare, skrajne szare z czarnym paskiem przy końcu. Dziób czarno-brązowy, tęczówka czerwonobrązowa, nogi czerwonawe. Długość dorosłego ptaka wynosi 26 cm z czego 9 cm przypada na ogon. Samica ubarwiona tak samo, chociaż wydaje się, że czoło jej jest bardziej szare, a krwistoczerwona plama na piersi nieco mniejsza.

autor: Andrzej Jarosz
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 08/2004



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota