Uwaga na niebezpieczeństwa!

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Koty są bardzo ciekawskie i wszędobylskie i niestety prawdą jest, że ta ciekawość może być w niektórych przypadkach tragiczna w skutkach.


Spis treści

[edytuj] Zagrożenia w domu

Powinniśmy zadbać o to, żeby przewody elektryczne były poza zasięgiem kocich zębów (chociaż większość osobników serdecznie je olewa). Należy zabezpieczyć dostęp do wszelkich środków chemicznych. Pamiętajmy o tym, że do kocich łapek mogą przeniknąć substancje, którymi np. czyścimy podłogi. Pierwsze co zrobi kot, to je dokładnie wyliże. Dobrze więc, gdyby odizolować kota na czas sprzątania. Kolejnym zagadnieniem są otwarte okna i niezabezpieczone balkony. Koty nie zawsze spadają na cztery łapy! A bardzo dużo ginie właśnie w taki sposób. Raczej same nie wyskakują, ale wystarczy, że przeleci niedaleko jakiś ptaszek czy motylek. Instynkt działa i kot już jest na dole, niestety. Balkon można zabezpieczyć siatką ogrodniczą, albo skorzystać z pomocy firmy która się tym profesjonalnie zajmuje. Zagrożenie stanowi również kominek i otwarta pralka, w której koty lubią sobie przycinać drzemkę. Uważajmy też na wszelkiego rodzaju drobne przedmioty, w tym szczególnie niebezpieczne są nitki i anielskie włosy (lameta na choince). Drzwi należy uważnie otwierać i zamykać. Otwarte okno uchylne należy zabezpieczyć specjalnymi wkładkami, aby kot chcąć wydostać się na zewnątrz nie zaklinował się i nie zadusił. Krzesła o kunsztownej ażurowej rzeźbie są pułapką, zwłaszcza dla młodych kotów.


Niebezpieczne mogą być też szafy pod które i za które kot może się wczołgać. Torebki z folii, w które kot może się wczołgać i zaplątać nie powinny leżeć w dostępnym dla niego miejscu. Szuflad nie należy zostawiać otwartych - można nie zauważyć że kot tam wszedł, i zamknąć. Należy uważać też na gorące płyty, żelazko, niedopałki papierosów i świece.


[edytuj] Zagrożenia na dworze

Największym zagrożeniem dla wychodzącego kota jest niestety człowiek. Mnóstwo kotów ginie na drogach. Te, które przeżyją potrącenie spanikowane uciekają i nie są w stanie wrócić do domu. Zdarzają się też niestety przypadki maltretowania zwierząt. Wychodzący kot powinien mieć elastyczną obróżkę, z której będzie się w stanie wyswobodzić w razie zaczepienia np. o gałąź. Inaczej może się udusić. Szczególnie dla małych kotów duże zagrożenie stanowią psy.

Zastanów się więc zanim zdecydujesz się wypuszczać swojego kota na zewnątrz. Jeśli okolica nie jest bezpieczna, lepiej zaaranżować kontrolowane spacery.


[edytuj] Zatrucia

W porównaniu z innymi zwierzętami domowymi organizm kota ma słabiej rozwinięte mechanizmy przeciwdziałające zatruciom, dlatego też silniej reaguje na wiele substancji. Niektóre z nich, z naszego punktu widzenia pozornie całkowicie bezpieczne, już w niewielkich ilościach wywołują u kotów silne objawy zatrucia.


[edytuj] Kwas benzoesowy

ten środek konserwujący obecny jest w wielu produktach spożywczych, jak np. konserwach rybnych, sałatkach mięsnych itp. Kot o masie ciała 4 kg toleruje do 0.8 g kwasu benzoesowego. Większe jego ilości powodują zatrucia objawiające się nieskoordynowanymi ruchami, drżeniem mięśni i ślepnięciem. Przy pobraniu większych ilości kwasu benzoesowego 184 następuje śmierć. Wymienione konserwy zawierają w 100 g około 0.4 g kwasu benzoesowego, dlatego zjedzenie przez kota jednej puszki rybek w oleju nie wywołuje jeszcze objawów zatrucia. Ale uwaga: ten środek konserwujący rozkłada się w organizmie bardzo powoli. Jeśli więc zwierzę będzie codziennie otrzymywało pokarm zawierający kwas benzoesowy, to będzie się on gromadził w organizmie i krytyczna granica 0,8 g zostanie szybko przekroczona.


[edytuj] Aspiryna (kwas acetylosalicylowy)

wchodzi w skład różnych tabletek przeciwbólowych. Koty tolerują maksymalnie 100 mg tego aktywnego składnika. Tymczasem jedna tabletka aspiryny zawiera już 500 mg kwasu acetylosalicylowego! Silne zatrucie tym kwasem wywołuje u kotów krwawienia z żołądka, uszkodzenie wątroby i szpiku kostnego, zaburzenia w wytwarzaniu krwinek, wymioty i kurcze mięśni. Zjedzenie jednej lub dwóch tabletek aspiryny powoduje w krótkim czasie śmierć zwierzęcia. Na ogół reakcja organizmu zwierzęcego na leki jest inna niż człowieka (bywa to argumentem przeciw medycznym doświadczeniom na zwierzętach). Dlatego też bez zgody lekarza weterynarii nigdy nie próbujmy leczyć kota środkami pochodzącymi z naszej apteczki, które będąc nieszkodliwe dla ludzi mogą dla kota okazać się śmiertelne.


[edytuj] Glikol etylenowy

koty chętnie wychłepczą zawartość otwartej butelki z tym środkiem przeciwko zamarzaniu, jeśli np. znajdą ją w garażu. Dlatego też takie środki powinny być przechowywane w niedostępnych miejscach nie tylko z uwagi na dzieci, ale również i na koty. Zatrucie glikolem etylenowym manifestuje się zaburzeniami w zachowaniu i równowadze, wymiotami, kurczami mięśni i wreszcie niewydolnością nerek. Przy podejrzeniu o ten rodzaj zatrucia należy natychmiast udać się z kotem do lekarza weterynarii. W 6-24 godzin od czasu przyjęcia trucizny będzie mógł on jeszcze dzięki intensywnej terapii uratować zwierzę. Po tym okresie na każdą pomoc jest już z reguły za późno.


[edytuj] Nikotyna

dostaje się do organizmu podczas zabawy przy rozgryzaniu papierosów lub przez zjadanie tytoniu czy niedopałków przez młode koty. U starszych kotów z reguły tego rodzaju zatrucia nie zdarzają się. Nikotyna oddziaływa na ośrodek oddechowy i po początkowym podnieceniu, połączonym ze ślinotokiem i wymiotami, wywołuje zmniejszenie liczby oddechów. Śmierć następuje przez zatrzymanie oddechu. Stąd też w obecności młodego, rozbawionego kotka nigdy nie zostawiajmy papierosów, tytoniu lub cygar. Przed opuszczeniem pokoju popielniczki powinny być zawsze opróżnione. Jeśli pomimo naszej ostrożności podejrzewamy, że kot zjadł tytoń, to natychmiast odwiedźmy lekarza weterynarii. Zwierzę w razie konieczności otrzyma środki wymiotne lub będzie miało przepłukiwany żołądek.


[edytuj] Terpentyna

jest wchłaniana przez nieuszkodzoną skórę kota. Wywołuje ona nudności, kolki i uszkodzenia nerek. U kotów mających kontakt z większą ilością terpentyny może nastąpić śmierć. Czasem podczas malowania mieszkania futerko kocie przybiera barwę odnawianych ścian lub mebli. W takim przypadku nigdy nie używajmy terpentyny do zmycia farby. Jeśli mamy do czynienia z niewielkimi plamkami, to wystarczy wyciąć nożyczkami zabrudzone włosy. Większe powierzchnie zlepionej farbą sierści w wymagają ostrzyżenia. Ale nigdy nie zmywajmy futerka ani terpentyną, ani innym rozpuszczalnikiem!


[edytuj] Jod i inne środki dezynfekcyjne

kot jest bardzo wrażliwy na środki dezynfekcyjne zawierające fenol oraz na jodoform. Ich spożycie może wywołać nieżyt żołądka i jelit, osłabienie sprawności serca, a w ostrych przypadkach śpiączkę. Tak więc do dezynfekcji niewielkich ran na skórze należy używać środków nie zawierających ani jodu, ani fenolu. Może to być np. 3% woda utleniona lub Merfen


[edytuj] Heksachlorofen

jest składnikiem wielu środków antyseptycznych i artykułów toaletowych. Podobnie jak terpentyna może być wchłaniany przez nie uszkodzoną skórę. Do zatruć dochodzi wówczas, jeśli duża powierzchnia skóry i futerka jest myta mydłem zawierającym heksachlorofen. Objawami zatrucia są zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego połączone z silnymi drgawkami, które lekarz może jedynie zlikwidować stosując narkozę. Artykuły toaletowe zawierające heksachlorofen nie mogą być u kotów używane.


[edytuj] Olej opałowy i benzyna

powodują podrażnienia skóry. Jeśli podczas mycia się kota zostaną zlizane, to powstają stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i dalszych części przewodu pokarmowego. Większe ich ilości w organizmie wywołują niewydolność układu krążenia i drgawki. Zdarzały się nawet przypadki śmierci kotów, które chętnie przebywały w opalanych olejem piwnicach lub garażach. Jeśli zauważymy, że nasz kot miał kontakt z olejem opałowym lub benzyną, to natychmiast musimy dokładnie oczyścić mu futerko. Do tego celu wyjątkowo możemy użyć łagodnego mydła niemowlęcego, które rozpuści olej. Po umyciu dokładnie spłukujemy sierść kota czystą wodą w celu usunięcia wszystkich pozostałości po oleju i mydle.


[edytuj] Środki owadobójcze

szczególnie często w ciepłych porach roku do gabinetów lekarskich przynoszone są koty z objawami ostrych lub przewlekłych zatruć. Po rozmowie z właścicielem okazuje się, że na 1-2 dni przed wystąpieniem objawów chorobowych sierść kota spryskano lub posypano środkiem owadobójczym. Koty, które są zwierzętami bardzo czystymi, zlizują po prostu wszystko, co znajduje się na ich sierści. W ten sposób silnie trująca substancja czynna obecna w środku owadobójczym dostaje się do ich organizmu i wywołuje, w zależności od pobranej ilości preparatu, mniejsze lub większe objawy zatrucia. Chore koty nie chcą przyjmować pokarmu i wody. Są osłabione, smutne, a w ciężkich przypadkach całkowicie apatyczne. Dziąsła i spojówki są bardzo blade. Czasem występuje też silny ślinotok, biegunka, nieskoordynowane ruchy i drgawki mięśni. Szczególnie zagrożone są zwierzęta bardzo młode lub starsze, osłabione. Leczenie początkowo polega na dokładnym usunięciu wszystkich ewentualnych pozostałości środka owadobójczego przez umycie kota wodą. W każdym przypadku konieczna jest opieka lekarska, aby nie dopuścić do powstania trwałych uszkodzeń tkanek. Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest zasada: nigdy nie oddziaływać szkodliwymi substancjami bezpośrednio na skórę i sierść kota. Znacznie lepszymi metodami zwalczania pcheł są specjalne obróżki (z elastycznej gumy lub z perforowanym miejscem), a także preparaty działające na pasożyty poprzez krew ich żywiciela.


[edytuj] Trucizna na szczury

drgawki, rozszerzone źrenice, osłabienie, porcelanowobiałe błony śluzowe i krwawa biegunka mogą być oznakami zatrucia się trutką na szczury. Przy podejrzeniu o zatrucie należy bezzwłocznie udać się do lekarza weterynarii, gdyż liczy się wówczas każda minuta. Kot rzadko zjada wyłożone przynęty zawierające truciznę na szczury. Zazwyczaj dostaje się ona do organizmu kota pośrednio, przez zjedzenie zatrutych gryzoni lub podczas wylizywania zanieczyszczonego substancją trującą futerka. Każda bowiem trucizna znajdująca się na sierści zostaje przez kota zlizana i dostaje się do jego organizmu. W czasie włóczęgi po piwnicach, garażach lub podwórkach kot może mieć styczność z trucizną na szczury. Istnieją środki używane do tępienia szczurów i myszy. Ich wspólną cechą jest silne działanie toksyczne także i na inne gatunki zwierząt. Najczęściej używanymi truciznami są strychnina i kumaryna. Strychnina działa silnie pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy. Każdy bodziec (podnieta) wywołuje u zatrutego zwierzęcia kurcze i drgawki. Gałka oczna jest wówczas nieruchoma, a źrenice rozszerzone. Kumaryna zapobiega krzepnięciu krwi. Zatrute zwierzęta mają krwotoki wewnętrzne. Typowymi objawami są wówczas blada do porcelanowobiałej barwa widocznych błon śluzowych (u kota najlepiej widoczna na dziąsłach), krwawa biegunka i osłabienie. Śmierć następuje w ciągu 2-3 dni (w zależności od pobranej ilości trucizny). Przy podejrzeniu o zatrucie trutką na szczury należy natychmiast (także nocą) udać się do lekarza weterynarii. Każda minuta decyduje bowiem o szansie przeżycia zwierzęcia. Dokładne informacje dotyczące czasu, miejsca, a także sposobu pobrania trucizny oraz reakcji na nią zwierzęcia ułatwią lekarzowi weterynarii rozpoznanie i oszczędzą mu czasu potrzebnego na natychmiastowe rozpoczęcie właściwego leczenia.


[edytuj] Drzewa iglaste

ogryzanie gałązek i połykanie przez kota igieł różnych drzew szpilkowych (jodeł, świerka, sosen) doprowadza często do zapalenia dziąseł oraz nieżytu żołądka i jelit połączonych z nudnościami, wymiotami i biegunką. To samo odnosi się do wypijania wody, w której stały gałązki drzew iglastych. Wiele mieszkań, zwłaszcza w okresie Bożego Narodzenia, przyozdobionych jest gałązkami jodły. Starsze koty, które kiedyś zetknęły się ze szpilkami drzew, unikają ich. Jednak jeśli mamy w domu małe kocięta, to w miarę możliwości nie powinniśmy pozwalać im na kontakt z gałązkami drzew iglastych lub wodą, w której one stoją. Nieposłuszne koty będą musiały przejść niedyspozycję żołądkową. Nie jest ona szczególnie groźna, a równocześnie może nauczyć zwierzęta, aby w przyszłości nie powtarzały takiego eksperymentu.


[edytuj] Rośliny pokojowe

wiele roślin pokojowych i ogrodowych jest trujących. Niepozwalanie kotu na ich ogryzanie odnosi tylko wtedy pozytywny skutek, jeśli dostarczymy mu w zamian inną, nietrującą roślinę (np. kocimiętkę). Poniżej podaję spis trujących roślin dla kota, te należałoby usunąć z naszego mieszkania czy ogrodu.

avocado, azalia, bakłażan, begonia, bergenia sercowata, bez czarny, bieleń dziędzierzawa, bieluń indiański, bluszcz, pospolity, buk, bukszpan, caladium, calathea zebrina, cestrum, chaber, ciemiernik biały, cis pospolity, cyklamen, cykuta, czerniec gronkowy, dąb, dieffenbachia, drzewo eukaliptusowe, drzewo morelowe, epipremnum, figowiec sprężysty, glicynia, chińska, golteria, groszek pachnący, gwiazda betlejemska, hiacynt, hortensja, jabłoń, jaskier, jemioła, kaktus, kapusta, kasztanowiec czerwony, kąkol polny, klematis, krokus, kroton, kruszyna, len pospolity, lilie, lulek czarny, microlepia, migdał, miodle, naparstnica purpurowa, oleander, orlik, ostrokrzew, ostróżka, pelargonia, pierwiosnek chiński, pokrzyk, przestąp dwupienny, rabarbar, rącznik pospolity, robinia akacjowa, paproć, rododendron, rojnik murowy, roślina szeflera, rudbekia, sagowce, siekiernica górska, solandra wielka, szczwół plamisty, śnieżyczka przebiśnieg, trzmielnia, tulipan, tytoń, wilczełyko, wiśnia, zawilec, zimowit jesienny, zwartnica, żonkil, żółcień


[edytuj] Pierwsza pomoc przy zatruciach

Pierwszym działaniem przy zatruciach jest niedopuszczenie do dalszego pobierania przez kota substancji toksycznej. Ponieważ kot zlizuje wszystko ze swego futerka, truciznę należy bezzwłocznie usunąć z sierści. Substancje rozpuszczalne w wodzie muszą być dokładnie zmyte łagodnym mydłem i dużą ilością wody. Jeśli zanieczyszczenia nie dają się zmyć, to kot musi zostać ostrzyżony. Drugim zabiegiem jest możliwie całkowite zneutralizowanie połkniętej przez kota substancji toksycznej. W tym celu należy niezwłocznie podać kotu węgiel leczniczy. Jak wykazała praktyka, jest on środkiem wiążącym substancję toksyczną w przewodzie pokarmowym i dlatego powinien być stale pod ręką, a więc w naszej apteczce domowej (można go kupić w każdej aptece). Dwie łyżeczki rozdrobnionego węgla rozpuszczamy w 75 ml wody i tym roztworem napełniamy strzykawkę jednorazową (bez igły). Roztwór stopniowo wprowadzamy do bocznej części jamy ustnej kota. W przypadku dostania się do przewodu pokarmowego żrących kwasów lub zasad pierwszą sprawą jest ochrona śluzówki przed ich niszczycielskim działaniem. W tym celu przemywamy jamę ustną kota (najlepiej pod bieżącą wodą). Następnie podajemy mu białko z czterech jaj wymieszane z olejem sałatkowym. W ten sposób ochraniamy (osłaniamy) błonę śluzową przewodu pokarmowego. Po tych pierwszych zabiegach należy zawieźć kota do lekarza weterynarii w celu dalszego leczenia.

Jeśli nie potrafimy szybko i pewnie udzielić kotu opisanej pierwszej pomocy, to przynajmniej nie pozwólmy mu na lizanie futerka i bezzwłocznie odwiedźmy lekarza weterynarii, gdyż przy zatruciach liczy się każda minuta!


Źródło: Doris Quinten-Graef, Co dolega mojemu kotu?, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1997


Zmieniony: Wtorek, 19 Maj 2009 17:35


źródło: http://koty.agatka.maniak.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota