Tropiocolotes steudnerii

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Wprowadzenie:

Gekony pigmejskie (właśnie najczęściej nazywane są w u nas w kraju – choć jest to nazwa nieoficjalna) zamieszkują tereny południowej Sahary. W Polsce gatunek raczej nieczęsto spotykany w prywatnych hodowlach. Gekony te nie widnieją na liście CITES.

Wygląd:

Gekony te dochodzą do 6 centymetrów długości ciała. Zabarwienie plasuje się między bladą szarością a głęboką żółcią, w delikatne brązowe cętki, ogon natomiast jest często nieco ciemniejszy z jasnymi poprzecznymi prążkami. W zależności od nastroju i kolorystyki terrarium mogą zmieniać zabarwienie oraz cechy charakterystyczne.

Długość życia:

Wymagają około 5 lat solidnej opieki.

Usposobienie:

Z natury nie są to groźne zwierzęta, zważywszy głównie na ich rozmiary. Choć są to gady z reguły dość płochliwe, zdarzają się również osobniki wyjątkowo ciekawskie, które z ochotą będą wchodzić nam na ręce przy każdej manipulacji przy terrarium. Tropiocolotes steudneri wieczorem staje się jednak odważniejszy i opuszcza swoją kryjówkę. Są to zwierzęta o wyjątkowo stadnym trybie życia, które nie powinny być odizolowane od innych osobników tego samego gatunku. Praktycznie nie spotyka się tutaj żadnych walk, nawet pomiędzy samcami. Jedyne konflikty mogą zdarzyć się na początku przy łączeniu większej liczby osobników, kiedy to będzie ustalana hierarchia w stadzie.

Aktywność:

Aktywne głównie o zmierzchu i nocą.

Terrarium:

Do hodowli tego gatunku gekona najlepsze są średniej wielkości podstawy terraria, o niezbyt dużej wysokości. Można przystosować również akwaria, jednak odradzam raczej ten sposób, zważywszy na fakt, iż z jednej strony ciężko jest wyregulować odpowiednią wentylację, a z drugiej strony z takiego „pojemnika hodowlanego” zbyt szybko uchodzi ciepło. Dla grupy 2.5 (2 samce, 5 samic) najlepiej nadaje się terrarium o wymiarach 20x25x30 cm (szerokość, wysokość, długość). W zbiorniku powinny znaleźć się różnego rodzaju zakamarki i kryjówki, a na dnie wysypujemy drobnoziarnisty piasek. Nie może zabraknąć także kamieni, płyt łupkowych oraz konarów z drzew i krzewów pustynnych. Generalnie każdy osobnik powinien mieć swoją własną kryjówkę. Choć najprawdopodobniej zdarzy się tak, że kilka gekonów będzie zajmowało wspólnie jedną kryjówkę. Powinno się również wstawić miseczkę z wodą, jednak na tyle płytką, by gekon nie miał możliwości utopienia się. Dobrym rozwiązaniem jest wstawienie w głębszą miseczkę nasączonej wodą gąbki, wyciętej na jej kształt. Należy się jednak nastawić, że gekony tak czy inaczej rzadko będą z niej korzystać, wybierając metodę spijania kropel wody ze ścianek terrarium czy dekoracji, przy codziennym lekkim spryskiwaniu terrarium. Należy jednak uważać, by nie dopuścić do powstania zbytniej wilgoci. Temperatura regulowana jest poprzez oświetlenie. W zasadzie powinna się ona wahać między 25 a 28*C. Tropiocolotes steudneri potrzebuje również miejsca do wygrzewania się w temperaturze nawet 40*C. W nocy dochodzi do spadku do temperatury pokojowej. Gekony te nie wymagają naświetlania promieniami UVB.

Żywienie:

Gekony te z racji swoich gabarytów nie jedzą zbyt wiele, ale dostarczanie pokarmu dla gromadki takich maluchów może okazać się dość kłopotliwe zwłaszcza zimą. Zarówno młode jak i dorosłe karmimy wylęgiem świerszcza, mącznika, nielotnymi muszkami owocówkami jak i żuczkiem hawajskim. Zwierzęta karmowe posypujemy dodatkowo dobrym preparatem witaminowym z minerałami.

Hodowla:

Rozród tych zwierząt odbywa się często w sposób przypadkowy, sezon jednak zaczyna się około marca/kwietnia. Ciężarne samice łatwo można rozpoznać po grubych brzuchach. Składają od 1 do 2 jaj, przy czym odstępy pomiędzy złożeniami trwają około 5 tygodni. Jaja są albo częściowo zagrzebywane w drobnoziarnistym piasku pod kryjówką, albo też składane na korzeniach czy elementach wystroju. Nie można ich jednak inkubować poza terrarium, ze względu na ich miękkość i galaretowatą konsystencję. Po jakimś czasie dopiero zaczynają twardnieć i pojawia się skorupka. Samice instynktownie wyszukują sobie odpowiedniego lęgowiska. Po wykluciu młode mogą pozostać przy rodzicach, ponieważ gatunek ten nie wykazuje skłonności kanibalistycznych. Dla lepszej kontroli jednak dobrze jest przenieść młode w odseparowane miejsce, gdzie nie będą musiały konkurować z dorosłymi osobnikami o pokarm.

Uwaga:

Gekony to małe a zarazem wymagające zwierzęta. Wiele z nich, to do momentu złapania, dziko żyjące stworzenia, które padają w terrariach nie przystosowawszy się do warunków w nich panujących. Powinno się w miarę możliwości sięgać po egzemplarze pochodzące z hodowli. Ważną rolę odgrywa tu sposób przetrzymywania - w grupie kilku osobników oraz żywienia - pożywienie bogate w minerały. W efekcie można mieć wiele radości z hodowli tych zwierząt, ich obserwacja nigdy się nie nudzi. Nie są to jednak maskotki do głaskania i przytulania, a przy każdym kontakcie należy bardzo uważać, by nie zrobić im krzywdy, mając na uwadze ich rozmiary i budowę ciała.


Autor: KornNelka - Aleksandra Maj, Gadu-Gadu: 2440059, E-mail: kornnelka@buziaczek.pl


Źródło: http://www.egzotica.pl/



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota