Tężec u koni (Klinika Weterynaryjna "Therios")

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł opracowany przez klinikę weterynaryjną Therios :

Lista pozostałych artykułów opracowanych przez Klinikę Weterynaryjną Therios.


Spis treści

[edytuj] Tężec u koni

Tężec jest to choroba zakaźna występująca u wielu gatunków zwierząt, ale szczególnie niebezpieczna dla koni. Wywołuje ją laseczka tężca (Clostridium tetani). Jest to bakteria namnażająca się w środowisku beztlenowym, stąd szczególne niebezpieczne są głębokie rany, które poprzez szybkie zagojenie na powierzchni, stwarzają idealne warunki dla rozwoju beztlenowców. Laseczka tężca wytwarza przetrwalniki, które są bardzo oporne na warunki środowiska i w glebie mogą przetrwać przez wiele miesięcy.

Laseczki tężca po dostaniu się do organizmu zwierzęcia przez zranioną skórę intensywnie się namnażają, uwalniając toksyny, z których najgroźniejsza jest tetanospazmina. To ona jest odpowiedzialna za większość objawów towarzyszących tężcowi. Dochodzi tu do spastycznego skurczu mięśni szkieletowych (spazmy tężcowe).


[edytuj] Objawy:

  • postawa kozła gimnastycznego
  • spastyczny skurcz mięśni szkieletowych
  • rozdęte nozdrza, wytrzeszczone oczy, wypadnięcie trzeciej powieki
  • szczękościsk
  • zatrzymanie kału i moczu


Pierwsze objawy mogą pojawić się do 48 godzin od skaleczenia i wtedy rokowanie jest niepomyślne, lub dopiero po 3-4 dniach lub więcej - wtedy są pewne szanse na wyleczenie konia. Jednym z pierwszych objawów jest skurcz trzeciej powieki, pocenie się i narastający niepokój. Do tego dołącza się zesztywnienie mięśni, szczudłowata postawa, wypadanie trzeciej powieki, nozdrza są trąbkowato rozdęte, występuje duszność. Koń nie jest w stanie rozewrzeć szczęk (tzw. szczękościsk), ma trudności w połykaniu, a w ekstremalnych przypadkach dochodzi do porażenia pęcherza moczowego i prostnicy, wskutek czego dochodzi do zatrzymania moczu i kału.


[edytuj] Postępowanie:

Przy zauważeniu pierwszych podejrzanych objawów należy natychmiast wezwać lekarza weterynarii, który, jeżeli nie jest za późno, podejmie odpowiednie działania. W tym czasie konia należy umieścić w cichym, ciemnym pomieszczeniu, ponieważ każdy, nawet nieznaczny bodziec może pogorszyć stan zwierzęcia.


Bardzo ważne jest zlokalizowanie i dezynfekcja rany, przez którą doszło do zakażenia.


Leczenie polega na podaniu surowicy przeciwtężcowej, w celu związania wolnej, krążącej jeszcze we krwi toksyny, podaniu antybiotyków likwidujących laseczki tężca, oraz leczeniu objawowym. Należy zaznaczyć, że toksyna, która już związała się z komórką nerwową jest niedostępna dla surowicy antytoksycznej, stąd tak ważne jest jak najszybsze zneutralizowanie toksyn, które jeszcze nie osiągnęły komórek docelowych.

Do zabiegów wspomagających leczenie należy sztuczne odżywianie chorego konia przez sondę lub / i pozajelitowo, cewnikowanie pęcherza moczowego, usuwanie kału z prostnicy, odsysanie zalegającej w oskrzelach wydzieliny itp.


[edytuj] Profilaktyka:

Najlepszym sposobem na uniknięcie tego bardzo trudnego do wyleczenia schorzenia jest odpowiednia profilaktyka - dotyczy to zarówno odpowiedniego programu szczepień, jak i szybkiej i dokładnej dezynfekcji ran (najlepiej wodą utlenioną lub nadmanganianem potasu), a w razie głębokich, zanieczyszczonych ziemią ran, profilaktyczne podanie surowicy przeciwtężcowej.


autor: lek. wet. Maja Ingarden,  http://therios.strefa.pl


Na podstawie materiałów kursu "Pierwsza pomoc u koni", Toporzysko-Folwark 2001


[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota