Szop pracz - hodowla w niewoli - artykuł z magazynu "Fauna i flora"

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

(Procyon lotor) Linnaeus, 1758

Szop pracz jest jednym z osiemnastu gatunków należących do rodziny szopowatych (Procyonoidea). Charakterystyczna „maseczka” na pyszczku, krępe ciałko i puszyste futerko, czynią z niego jedną z popularniejszych postaci filmów i kreskówek dla dzieci. Jest znany ze swego sprytu i zdolności adaptacyjnych. Potrafi przystosować się praktycznie do każdych warunków.

[edytuj] Hodowla w niewoli

Utrzymywanie szopa w warunkach domowych jest dość trudne, choć nie niemożliwe. Mimo, że zwierzęta te łatwo się oswajają zawsze pozostają w pewnym stopni niezależne. Są aktywne wieczorem i nocą co może powodować pewne problemy. Należy liczyć się również z tym, że to ciekawskie zwierzątko ma wyjątkowy talent do psucia i niszczenia wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu jago łapek. Najlepszym rozwiązaniem jest zapewnienie mu obszernego zewnętrznego wybiegu w postaci dużej i szczelnej klatki. Szopy nie wymagają ogrzewanych pomieszczeń i dobrze znoszą nasze zimy. Potrzebują jedynie zacisznego schronienia na czas niepogody. Uwielbiają się wspinać, więc podstawowym wyposażeniem pomieszczenia dla tego zwierzęcia powinny być wszelkiego rodzaju pnie i mocne gałęzie. Wdrapywanie się na nie zaspokoi potrzebę ruchu i jednocześnie pozwoli szopowi na właściwe ścieranie pazurów. Kolejnym elementem wyposażenia jest pojemnik z wodą, niezbyt głęboki, ale na tyle duży żeby umożliwić szopowi zażywanie kąpieli i oczywiście „pranie” pokarmu.

Szopy utrzymywane w niewoli chętnie zjadają mięso, owoce, warzywa, biały ser, jaja, płatki owsiane, gotowany ryż, miód. Bardzo lubią ogryzać kolby kukurydzy. Nie pogardzą również żywym pokarmem takim jak mączniaki, ślimaki czy oseski gryzoni. Nie należy im podawać słodyczy (zęby!) oraz odpadków z domowego stołu, ze wzglądu na dużą zawartość soli, przypraw, konserwantów i sztucznych barwników. Wszelkie spacery muszą odbywać się w specjalnych szelkach, gdyż szop, mimo, że oswojony, wykorzysta każdą okazję, aby wydostać się na swobodę. Świetne zdolności przystosowawcze pozwalają uciekinierom na natychmiastową adaptacje w nowym środowisku. W Europie ciągle wzrasta liczba dziko żyjących szopów praczy, które dostają się do środowiska z niewoli. Są silne, sprytne i wytrzymałe, dlatego stanowią poważną konkurencję dla naszych, europejskich gatunków małych i średnich drapieżników. Mogą przenosić wściekliznę. Z małej, słodkiej kulki futra wyrasta bardzo szybko duży, zdecydowany i jednak zawsze niezależny zwierzak, dlatego też decyzję o przyjęciu pod swój dach szopa należy podjąć bardzo rozważnie i odpowiedzialnie.

autor: mgr inż. Agnieszka Paluch
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 04/2005

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota