Szczur – towarzyski gryzoń (artykuł z magazynu "Fauna i flora")

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Spis treści

[edytuj] Szczur – towarzyski gryzoń

Niektórych odstrasza jego długi, nieowłosiony ogon, inni wspominają przerażające opowieści o dokonaniach szczurów kanałowych..... Jednak ten inteligentny gryzoń ma również całe rzesze fanów, którzy doceniają jego towarzyskość oraz instynkty społeczne.

[edytuj] Oswajanie

Szczury łatwo się oswajają i przyzwyczajają do opiekuna, często reagują na imię. Z oswojeniem młodych cztero-, pięcio- czy nawet sześciotygodniowych zwierząt nie ma właściwie problemu. Szczurki są z natury bardzo ciekawskie, więc początkowo wystarczy włożyć spokojnym ruchem rękę do klatki i poczekać aż gryzonie podejdą i zaczną obwąchiwać dłoń. W ten sposób oswajają się z zapachem właściciela i zapamiętują go. Gdy na dłoni podamy smakołyk zachęcamy zwierzę i ośmielamy. Potem można zacząć próby wyjmowania pupila z klatki. Początkowo terenem wędrówek będzie nasze ciało, jednocześnie oswajamy zwierzę z głaskaniem i delikatnym podnoszeniem. Stopniowo rozszerzamy wybieg zwierzęcia, pamiętając o podstawowych zasadach bezpieczeństwa (kable, rozgrzana kuchenka, możliwość zgniecenia pod meblami, otwarte okna itp.) Niektóre samce znaczą swój teren moczem, który ma dość nieprzyjemna, ostrą woń.

Szczury są bardzo szybkie, a młode osobniki wystraszone np. jakimś dźwiękiem natychmiast będą salwować się ucieczką. Oswojone szczury chętnie towarzysza opiekunowi w codziennych zajęciach np. siedząc w jego kieszeni lub kapturze albo ramieniu.

Oswojenie osobnika dorosłego może nieść więcej trudności- zalecana jest cierpliwość i delikatność. Wystraszone zwierze może dość boleśnie kąsać (przerażone lub atakujące wydaje piszczący dźwięk). Niektóre szczury nie przepadają za kontaktem z dłonią opiekuna – trzeba to uszanować.

Nigdy nie należy podnosić szura za ogon ani za skórę na grzbiecie. Szczur musi być przygotowany na uchwyt, aby się nie przestraszył, gdyż może wtedy ugryźć! Przy chwytaniu szczura należy pamiętać, aby ręka nie pachniała pokarmem, w przeciwnym wypadku szczur może na chwilę "zapomnieć" o zapachu zaprzyjaźnionego opiekuna i chwycić domniemany przysmak.

[edytuj] Zakup

Najlepiej nabywać osobniki młode, z pewnego źródła (sprawdzony sklep zoologiczny, hodowca, można zaadoptować szczurka korzystając z pomocy stowarzyszeń miłośników tych gryzoni). Kupując szczura należy uważnie przyjrzeć się jego oczom, u zdrowego zwierzęcia są one czyste i szeroko otwarte. Futerko powinno być gęste, lśniące i gładko przylegać do ciała. Zdrowy szczur jest ruchliwy i ciekawski. Odradzać trzeba kupowanie zwierząt o zaropiałych oczach, z przerzedzonym włosem, poranionych i apatycznych (chyba, że mamy możliwość i chcemy podjąć się ich leczenia). Jeśli dostrzegamy w zachowaniu zwierzęcia agresję, a nie mamy doświadczenia w postępowaniu ze szczurami, lepiej rozejrzeć się za innym osobnikiem. Warto wcześniej poprzebywać ze szczurem (np. u znajomych), często po zakupie zwierzęcia okazuje się, że w rodzinie są osoby uczulone na sierść zwierzęcia.

[edytuj] Pomieszczenie

Klatka powinna być solidna (obecnie są w sprzedaży specjalne klatki dla szczurów, z głęboko wpuszczanymi w dno prętami) i stosunkowo duża (dobrze sprawdzają się klatki modułowe- piętrowe). Wygodna do sprzątania będzie kuweta zaopatrzona w wysuwaną szufladę. Pręty klatki powinny być wytrzymałe, najlepiej ocynkowane, a drzwiczki z mocnym zamknięciem (łapki szczura są bardzo chwytne). Dno klatki wysypujemy ściółką (wióry, ekstrudery, ścinki papierowe, ściółka bawełniana; siano łatwo chłonie zapachy), która powinna być często wymieniana w celu ograniczenia przykrego zapachu. Szczury chętnie korzystają z domków (min. 10x15x10cm drewniane lub plastikowe), warto dać im możliwość wyścielania gniazda np. ręcznikami papierowymi czy skrawkami tkanin. Dla rozrywki w klatce umieszczamy rury czy gałęzie do wspinania, drabinki, hamaki, kołowrotki itp.

Klatkę należy regularnie czyścić, usuwać niedojedzone resztki karmy.

Klatkę umieszczamy w cichym miejscu (szczury nie znoszą np. głośnej muzyki), nie narażonym na przeciągi i nie w bezpośrednim nasłonecznieniu. Szczurom szkodzi dym papierosowy!!

Podstawowym wyposażeniem jest poidło (najlepiej smoczkowe, z metalową końcówką) oraz pojemniki na karmę – łatwe do czyszczenia, z blachy ocynkowanej, emaliowanej, ze szkła, fajansu, plastiku. Niektórzy mocują je na stałe do ściany klatki, aby zapobiec ich wywracaniu i niszczeniu.


Na zdjęciach czarny szczur CHRUMGNIR oraz szary, odmiany dumbo FUGEE


autor: dr n. wet. Joanna Zarzyńska,dr Paweł Zarzyński
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 01/2008

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota