Rozmnażanie traszki chińskiej i japońskiej - artykuł z magazynu "Fauna i flora"

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Korzystnie na wyniki w rozrodzie wpływa okresowe (zimą przez ok. 2-3 miesiące) przetrzymywanie traszek w chłodniejszym pomieszczeniu, w którym temperatura wody wynosi między 5 a 10 °C (jasna piwnica, poddasze itp.). Dalsze obniżenie ciepłoty wody do poziomu 2-3 °C lub niżej może wprowadzić zwierzęta w stan hibernacji, ale nie ma to bezpośredniego wpływu na wyniki w rozrodzie. Dlatego też, moim zdaniem, nie należy do niego doprowadzać. Także rozdzielanie płazów według płci nie jest konieczne. W czasie okresowego zimowania wykorzystujemy tylko oświetlenie naturalne. Zwierzęta żywimy regularnie, ale umiarkowanie. W tym czasie większą część czasu traszki spędzają na lądzie.

Wczesną wiosną przenosimy je z powrotem do właściwego wiwarium, stopniowo przyzwyczajając do wzrastającej ciepłoty wody, aż do poziomu 20-23 °C oraz wydłużającego się dnia świetlnego (uruchamiamy oświetlenie sztuczne). Podczas zalotów bodźce zapachowe pełnią ważną rolę, ponieważ traszki w przeciwieństwie do innych płazów nie wydają żadnych odgłosów podczas zalotów. W ich trakcie samiec wykonuje przed samicą osobliwy taniec, podczas którego intensywnie wachluje ogonem, co ma na celu skierowanie feromonów w stronę nozdrzy partnerki. Podążając za samicą w pewnym momencie podnosi on ogon do góry i drżąc składa na podłożu pakiety nasienia, tzw. spermatofory. W spermatoforach znajdują się plemniki zlepione galaretowatą wydzieliną gruczołów odbytowych. Samica podążając w kierunku partnera podejmuje je kloaką. Dalej plemniki magazynowane są w tzw. kieszonce (zbiorniczku) nasiennej. Jaja zapładniane są podczas ich składania, kiedy to przechodzą w drogach rodnych obok kieszonki z nasieniem.

Ważnym elementem wystroju zbiornika hodowlanego są rośliny wodne, z których na substrat dla składanych jaj najlepiej nadaje się moczarka, anacharis, lileopsis oraz popularny mech jawajski. Jaja składane są pojedynczo na liściach w liczbie od kilkudziesięciu do 200 sztuk. Niekiedy samica owija (tylnymi kończynami) końce liści wokół jaj.

Rośliny z przytwierdzonymi doń jajami najlepiej jest przełożyć do oddzielnego akwarium wypełnionego do połowy wodą o identycznych parametrach fizyko-chemicznych (samce chętnie zjadają jaja). Wskazane jest stałe, delikatne napowietrzanie wody. Zbiornik powinien być ustawiony w półcieniu.

W zależności od temperatury wody wylęg larw następuje po ok. 3 tygodniach. Mierzą wtedy kilka milimetrów, a ich cechą charakterystyczną są długie, pierzaste skrzela zewnętrzne oraz płetwa ogonowa. Ubarwienie larw jest jednolicie czarne, przy czym partie brzuszne są nieco jaśniejsze. Ich dalszy rozwój nierozerwalnie związany jest z wodą. Tu też następuje ich wzrost i przeobrażenie. Larwy traszek odżywiają się początkowo najdrobniejszym żywym pokarmem. Należy podawać im larwy solowca (koniecznie dobrze oddzielone od skorupek, inaczej może dojść do zatkania jelit) i oczlików, wrotki, mysis. Po około 10-14 dniach karmimy je drobnymi oczlikami (muszą być w krótkim czasie zjedzone, inaczej mogą stać się niebezpieczne dla larw), rozwielitkami, nicieniami "mikro". W końcu ich ofiarą padają owocowe muszki (postacie dorosłe oraz larwy), małe larwy komarów, kawałkowane rureczniki, larwy ochotek, wodzieni, dżdżownice i białe robaki oraz grindal i wazonkowce (doniczkowce). Hodowcy podają także często najmniejsze larwy mącznika (zwanego potocznie "Buffalo"), małe świerszcze (tzw. Pinheady), mszyce itp. Larw nie trzeba segregować według wzrostu, jako że nie występuje wśród nich kanibalizm.

Im temperatura wody jest wyższa, tym okres przeobrażenia trwa krócej. Zwykle jednak po 3-5 miesiącach larwy przeobrażają się w młodą traszkę (mierzą wtedy ok. 3 cm długości). Zanikają wtedy pierzaste skrzela na rzecz rozwijających się płuc, a skóra staje się bardziej szorstka. Partia brzuszna zwierząt przybiera kremowo-białawy kolor z ciemnymi upstrzeniami. Z wiekiem osiągnie intensywną pomarańczowo-czerwoną barwę. Także diametralnie zmienia się tryb życia na całkowicie lądowy. Choć w warunkach naturalnych jest to regułą, to w przypadku młodych osobników C. pyrrogaster, które na lądzie spędzają 1-3 lat (w niewoli okres ten można znacznie skrócić poprzez intensywne żywienie i modyfikację warunków środowiskowych), to w warunkach wiwaryjnych można je z powodzeniem odchowywać w środowisku wodno-lądowym. Hodowcy stosują wtedy zbiorniki wypełnione wodą jedynie do głębokości 1-2 cm, z pękami moczarki lub kępami mchu jawajskiego. Jednakże lepszym, moim zdaniem, rozwiązaniem jest utrzymywanie młodych w akwaterrarium w układzie 40 % część wodna (głębokość 8-15 cm) i 60 % część lądowa, ponieważ niektóre osobniki stronią lub wprost unikają strefy wodnej. W ich przypadku możliwy jest również odchów w akwarium wyłożonym jedynie wilgotnymi ręcznikami papierowymi (naturalne, bez chemikalii) lub wilgotnymi liśćmi, które można pozyskać np. w lasie/zagajniku wraz z zamieszkującymi je bezkręgowcami, stanowiącymi doskonałe urozmaicenie diety. Hodowca powinien zapewnić płazom kilka kryjówek w postaci kawałków drewna, korzeni czy kamiennych jazów). Papier należy wymieniać na świeży co 1-2 dni. Kłopoty mogą wystąpić również z żywieniem, jako że młode traszki często są wybredne pod względem pobieranego pokarmu i niejednokrotnie wymagają indywidualnego podejścia.

tekst i zdjęcia: dr Hubert Zientek, Redaktor Naczelny "Magazyn Weterynaryjny"
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 11/2005

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota