Ropucha aga

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Ropucha aga (Rhinella marina) to jeden z największych płazów na świecie. Inne nazwy to Kurucu, Ropucha olbrzymia, Żaba talerzowa. Osiąga długość do 15 cm, ale zdarzają się osobniki dorastające do 20 cm (największa opisana ropucha aga mierzyła 23,8 cm długości). Płazy te ważą około 1 kg (rekord to 1,5 kg). Są też długowieczne – w hodowli dożywają 30, a w dobrych warunkach nawet 40 lat.

Klasyfikowane są w rodzinie ropuchowatych w rodzaju Rhinella.

Ropuchy agi posiadają duże, zauszne gruczoły jadowe, małymi gruczołami pokryta jest też cała ich sucha skóra. Kończyny są nieproporcjonalne, zbyt krótkie w stosunku do reszty ciała. Ubarwienie zmienne, ale zazwyczaj w odcieniach brązu i ciemnej zieleni. Brzuch jaśniejszy, kremowy, pokryty ciemnymi cętkami, choć może być też w kolorze ciała. Tęczówki w różnych odcieniach, często złocisto-zielone.

W warunkach naturalnych ropuchy agi zamieszkują tereny obu Ameryk (od południa USA aż po Patagonię), ale spotkać je można niemal na całym świecie (np. w Australii, czy na Filipinach) gdyż zostały tam przesiedlone przez człowieka. Na początku XX wieku ludzie z różnych krajów i kontynentów wpadli na pomysł, by zasiedlić ropuchą agą swoje pola uprawne – miała im służyć jako naturalna ochrona przed szkodnikami. Płaz wspaniale przystosował się do nowych warunków, ale spowodował zachwianie ekosystemu. Ropucha była nie tylko silnym konkurentem w zdobywaniu pokarmu, ale tez groźnym drapieżnikiem. Przez kilka lat w Australii ropuchy agi rozmnażały się tak intensywnie, że stały się przyczyną śmierci wielu kierowców. Wędrujące z miejsca na miejsce stada ropuch pokrywały całą drogę, a rozjeżdżające je samochody wpadały w niebezpieczne poślizgi (inna rzecz, że część kierowców sama jest sobie winna – zamiast beztrosko jeździć po zwierzętach, czasami można by przecież poszukać objazdu lub przeczekać żabią wycieczkę...). Ropuchy przyczyniły się tez do śmierci wielu zwierząt domowych włażąc do misek czworonogów i zatruwając wodę swoim jadem (zapewne dotyczy to tez studni i naturalnych zbiorników wodnych, z których korzystają ludzie).

Ropucha aga lubi tereny nizinne (do 1500 m n.p.m.), zamieszkuje zarówno obszary suche, jak i wilgotne, ale preferuje środowiska leśne z gęstym podszyciem. Spotkać ją też można w pobliżu siedzib ludzkich – w ogrodach, na plantacjach, a nawet na wysypiskach śmieci. Prowadzi nocny tryb życia, dnie spędza w wilgotnych norach lub innych kryjówkach.

Ropucha aga jest wdzięcznym obiektem domowych hodowli. Ładnie urządzone terrarium (np. w typie podszycia wilgotnego lasu tropikalnego) z dużym, zdrowym osobnikiem w środku będzie nie tylko doskonałym hobby, ale tez prawdziwą ozdobą. Hodowcy z reguły trzymają samca i dwie samice w jednym zbiorniku. Wymiary takiego terrarium to co najmniej 100x80x60 cm. Jako podłoża można użyć piasku z torfem lub ziemią (1:1). Podłoże nie może być zbite, gdyż płaz będzie chciał się w nim zakopywać. Konieczne będzie umieszczenie w terrarium płaskich kamieni, korzeni, kory lub innych elementów, dzięki którym terrarium zyska na atrakcyjności, a ropucha urządzi sobie kryjówki. Dodatkowym wyposażeniem może być (choć nie musi) płytki zbiorniczek z wodą. Ropuchy korzystają z niego głównie podczas godów.

Temperatura w terrarium powinna wynosić 23-25ºC, nocą może spadać do 20ºC. W terrarium powinny znajdować się miejsca cieplejsze i chłodniejsze, aby ropucha sama mogła decydować, jakiej temperatury w danej chwili potrzebuje. Optymalna wilgotność w terrarium to 50-70%. W tym celu raz dziennie należy spryskać terrarium wodą (pozostawiając płazowi kilka suchych miejsc).

Ropucha aga jest płazem niezwykle żarłocznym. W środowisku naturalnym poluje na wszystko, co tylko jest w stanie przełknąć, czyli bezkręgowce, owady, a także myszy, szczury, ryby, węże i płazy (w tym mniejsze ropuchy agi). W hodowli agom podaje się świerszcze, mączniaki, myszy i mysie oseski, czasem tez surowe mięso. Należy regularnie podawać preparaty witaminowe. Ropuchy karmi się co dwa dni, zawsze wieczorem.

Samce i samice poza okresem godowym wyglądają niemal identycznie (samce są nieco mniejsze, mają też bardziej umięśnione kończyny przednie). W okresie godowym uwidaczniają się ich modzele godowe (czarne, twarde wyrostki na kciukach i nadgarstkach kończyn przednich). Jeśli hodowca zamierza rozmnożyć swoje ropuchy agi, powinien poddać je zimowaniu. W terrarium powinien znaleźć się zbiornik z wodą. Samce dają znać o gotowości do kopulacji niskim, dudniącym dźwiękiem. Po złożeniu ikry poleca się przenieść ją do osobnego zbiornika z dobrze natlenioną wodą. Kijanki karmi się glonami, parzoną sałatą i pokrzywą, mięsem, suszonymi dafniami oraz planktonem wodnym. Młode ropuszki powinny być trzymane w stadach po 10-20 sztuk osobników tego samego wzrostu, gdyż nawet młode mogą być kanibalami.

Jeśli jad ropuchy agi dostanie się do błony śluzowej człowieka, może powodować silny ból, opuchliznę, a w oku nawet czasową ślepotę. Połknięty może być przyczyną śmierci. Toksyczny jest też skrzek oraz kijanki.

autor: Kamila, MaWi A.I.
na podstawie artykułu "Ropucha aga" Michała Jurkowskiego (www.terrarium.com.pl)

Spis treści

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota