Ptasia grypa

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Wytyczne dla mających styczność lub będących narażonych na kontakt z ogniskami ptasiej grypy

Spis treści

[edytuj] Informacje ogólne

Wysoce zjadliwa grypa ptaków - HPAI jest zaraźliwą chorobą wirusową, specyficzną tylko dla ptaków. Stwierdzany u ptaków wirus typu A, występuje w wielu odmianach nazywanych podtypami. Chorobę u ptaków mogą wywołać podtypy H5 oraz H7.

Wirusy powodujące grypę ptasią nie są wirusami wywołującymi zachorowania u ludzi. Dla człowieka potencjalne zagrożenie związane jest z możliwością zakażenia się zmutowaną postacią wirusa H5N1, która może mieć postać zjadliwą. Zachorowania ludzi wywołane takim zmutowanym wirusem, mogłoby skutkować szerzeniem się zachorowań na grypę, która w skrajnym przypadku mogłaby przyjąć formę pandemii. Obawy epidemiologów wynikają przede wszystkim z braku odporności populacji ludzkiej na zmutowaną postać wirusa oraz z faktu, iż od kilkudziesięciu lat nie notowano masowych zachorowań na grypę z przebiegiem śmiertelnym. W przeciwieństwie do krajów europejskich, w krajach azjatyckich drób hodowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie lub wręcz w miejscach przebywania ludzi. Skutkuje to zwiększeniem ryzyka zetknięcia z wirusem. Jednakże w ciągu kilku ostatnich lat liczba stwierdzonych zgonów w Azji, wywołanych przez wirusa ptasiej grypy, jest wielokrotnie mniejsza od liczby zgonów wynikających z "normalnych" powikłań pogrypowych.

Inspekcja Weterynaryjna popularyzuje i wprowadza określone działania, które mają na celu zabezpieczenie kraju przed wystąpieniem ptasiej grypy, a w przypadku jej podejrzenia lub stwierdzenia; przystąpi natychmiast do jej zwalczania. Likwidacja ogniska choroby u ptaków jest gwarancją zminimalizowania ryzyka przeniesienia wirusa na inne ptaki oraz na człowieka. Należy zatem pamiętać, iż w ognisku, gdzie wystąpi wysoce zjadliwa grypa ptaków, będziemy mieli do czynienia z chorobą ptaków, a nie z chorobą ludzi.

W pierwszym rzędzie choroba stanowić będzie problem gospodarczy, którego skutkiem będzie wybijanie całych stad drobiu, nastąpi izolacja kraju jako eksportera żywności, wystąpią późniejsze trudności w odbudowie stad i hodowli.

[edytuj] Gatunki wrażliwe

Wszystkie gatunki ptaków. Stopień wrażliwości różny, uzależniony od gatunku. Najczęściej chorują kury i indyki, znacznie rzadziej ptaki wodne, będące często bezobjawowymi nosicielami wirusa. Dzikie i udomowione ptaki wodne stanowić będą bezpośrednie zagrożenie dla pozostałego drobiu.

[edytuj] Trwałość wirusa

Żywotność wirusa w powietrzu wydłuża się w niskiej temperaturze i niskiej wilgotności, natomiast w kale, w niskiej temperaturze i wyższej wilgotności. W wodzie jeziora wirus zachowuje żywotność:

  • do 4 dni w temp. 22 st. C
  • do 30 dni w temp O st. C.

Lipidowa otoczka wirusa sprawia, że jest on wrażliwy na detergenty. Wirus ginie w środowisku kwaśnym poniżej 5,5 pH. Podlega inaktywacji w temp 60 C po 30 minutach. Obróbka termiczna związana z przygotowywaniem posiłków zabija wirusa.

[edytuj] Rozprzestrzenianie się choroby

Najistotniejszy jest kontakt z zakażonym kałem i wydzieliną z dróg oddechowych chorych ptaków, natomiast nie ma większego znaczenia zakażone powietrze (możliwość przenoszenia się wirusa drogą aerozolową na odległość do 45 m). Nie udowodniono przenoszenia wirusa poprzez jaja. Wirusy mogą jednak znajdować się na skorupkach jaj. Najczęstsza transmisja wirusa ma miejsce za pośrednictwem przemieszczania zakażonych ptaków, ruchu osób, sprzętu, pojazdów zanieczyszczonych zakażonym kałem i wydzielinami z dróg oddechowych ptaków chorych. Zasadnicze znaczenie ma zanieczyszczanie paszy i wody kałem dzikich ptaków. Dostęp drobiu do takiej karmy i wody sprzyja zakażeniom i rozprzestrzenianiu się epizootii.

[edytuj] Objawy kliniczne HPAI u ptaków

W postaci najczęściej obserwowanej:

  • depresja,
  • silne łzawienie,
  • duszność,
  • kichanie,
  • opuchnięcie zatok podoczodołowych,
  • biegunka,
  • objawy nerwowe,
  • drastyczny spadek nieśności.

W gwałtownym przebiegu choroby (postać nadostra) ptaki padają bez wcześniejszych objawów. Poziom śmiertelności może osiągnąć 100%.

autor: lek. wet. Janusz Związek, Główny Lekarz Weterynarii
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 12/2005



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota