Nierozłączka obrożna

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Nierozłączka obrożna (Agapornis swindernianus) (Kuhl, 1820).

Głowa, wierzch ciała i skrzydła samca ciemnozielone, spód ciała oliwkowo-żółtawy, gardło jaśniejsze. Na tylnej części szyi ciągnie się czarny, poprzeczny pasek, pod nim wokół całej szyi występuje pasek żółty z lekkim oliwkowym odcieniem. Dolna część pleców, u nasady ogona fioletowo-niebieska. Sterówki zielone, u nasady skrajnych występuje intensywnie pomarańczowa plama i czarny pasek przy końcu. Spód skrzydeł zielony, dziób szarawo-czarny, tęczówki żółte, nogi żółto-zielonkawe. Samica nie różni się ubarwieniem od samca. Osobniki młodociane ubarwione jak ptaki dorosłe z tą różnicą, że nie mają czarnego paska na szyi. W tym miejscu mogą występować pojedyncze, czarne piórka. Dzioby ich są jasnoszare, a tęczówki brązowe. Osiągają 13 cm długości.

Występują w zachodniej i środkowej Afryce gdzie tworzą dwa podgatunki. Podgatunek nominalny A.s.swindernianus żyje w Liberii i południowej Ghanie. Podgatunek A.s.zenkeri zamieszkuje Kamerun i Gabon, a także Zair po zachodnią Ugandę. Od formy nominalnej różni się tym, że pod czarnym paskiem na szyi, występuje pasek czerwono-brązowy.

Nierozłączki obrożne żyją w deszczowych, nizinnych lasach, chociaż w zachodniej Ugandzie spotykane także na wysokości 1 800 m n.p.m. Obserwacja ptaków jest utrudniona, ponieważ nieustannie przebywają w koronach drzew, a obecność ich stwierdzić można jedynie po odgłosach. Żywią się przede wszystkim nasionami fig, ale też innymi nasionami, owocami, owadami i ich larwami. Niekiedy zalatują na pola uprawne, zjadając nasiona zbóż, głównie proso i niedojrzałą kukurydzę. Gniazdują w gniazdach termitów nadrzewnych oraz w dziuplach drzew, do których samice znoszą duże ilości trawy i kory. Okres rozrodczy zaczyna się po porze deszczowej, kiedy jest dostateczna ilość pokarmu. W zniesieniu około 5 jaj, wysiadywanych przez samicę 23 dni. Młode karmione są przez rodziców 5 tygodni w gnieździe i kolejne 2 tygodnie poza gniazdem. Ze względu na niemal nieustanne przebywanie w koronach drzew, gatunek niezwykle trudny do złowienia i nigdy nie był sprowadzony do Europy i USA. Czyniono próby pielęgnacji tego gatunku w Zairze i Liberii. Ptaki jadły wyłącznie figi określonego gatunku, w określonym stadium dojrzałości. Kiedy zabrakło tego pokarmu padały w ciągu kilku dni.

autor: Andrzej Jarosz
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora

Spis treści

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota