Nierozłączka czerwonoczelna

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Nierozłączka czerwonoczelna (Agapornis roseicollis) to najczęściej spotykany gatunek nierozłączek w sklepach zoologicznych. Istnieje mnóstwo odmian barwnych w obrębie tego gatunku. Niestety zdarza się, że w sklepach są one błędnie opisywane (np. jako nierozłączki Fischera). Papużki te słyną z łatwości rozmnażania i miłego usposobienia, choć zdarzają się osobniki czupurne i mało towarzyskie.

Nierozłączki czewonoczelne można hodować zarówno w wolierze ogrodowej, wolierze pokojowej, jak i w zwykłej, ale niezbyt ciasnej klatce (minimalne wymiary to 80x50x40cm dla jednej pary). Dobrze znoszą niskie temperatury - jeśli mieszkają w wolierze zewnętrznej, do zimowania wystarczy im nieogrzewane pomieszczenie, choć część hodowców woli przenosić je na czas zimy do pomieszczeń o temperaturze pokojowej (zdarza się, że ptaki odmrażają sobie nóżki).

Ojczyzną tego ptaka jest południowo-zachodnia Afryka (głownie Namibia i Angola). Zamieszkuje suche zbocza górskie na obrzeżach pustyni, często przemieszcza się poszukiwaniu wody. Żyje w koloniach, oczywiście za wyjątkiem okresu lęgowego. Gniazduje w dziuplach, czasami krzyżuje się z nierozłączkami śliwogłowymi (Fischera). Pierwsze osobniki sprowadziła do Europy w 1860 roku firma zoologiczna K.Hagenbecka, a pierwszę lęgi w niewoli odnotowano 9 lat później w berlińskim ZOO.

Nazwa tej nierozłączki pochodzi od czerwonego zabarwienia maski obejmującej przednią część głowy ptaka. Papużka osiąga długość 15 cm. Jej tułów jest jasnozielony, skrzydła są w ciemniejszym odcieniu zieleni. Na kuprze znajduje się niebieska, błyszcząca plama. Ubarwienie samca i samicy jest niemal identyczne (czasami samica ma nieco bledszy odcień czerwonej maski, ale nie jest to regułą). Poza formą wyjściową gatunku, czyli zieloną, wyhodowano liczne odmiany barwne, m. in. lutino, cynamonową, niebieską, żółtą, nakrapianą.

Nierozłączka czerwonoczelna żywi się tym samym, co pozostałe nierozłączki, czyli głównie mieszankami ziaren dla papug, nasionami słonecznika, prosem, owsem, owocami (np. jabłkami) i zielonkami (np. mniszkiem lekarskim, szpinakiem, ptasim rdestem, niedojrzałą kukurydzą, słonecznikiem w tarczach). W czasie gniazdowania można podawać mieszankę jajeczną, a w czasie karmienia młodych dodatkowo skiełkowane nasiona włośnicy beru lub innych roślin.

Bez względu na to, czy papużka mieszka w klatce, czy wolierze, do gniazdowania potrzebna jej będzie skrzynka gniazdowa (18 cm szerokości, 18 cm wysokości i 25 cm wysokości). Otwór wejściowy powinien mieć średnicę ok. 5 cm. Żeby samica zaczęła wić gniazdo, trzeba jej dostarczyć witki wierzbowe, kawałki kory, gałązki brzozy lub lipy, kłosy babki lancetowatej, itp. Gniazdo, które zostaje wybudowane ze świeżych elementów roślinnych jest bardzo solidne i zadaszone. Nierozłączka znosi w nim 3-5 jaj, które wysiaduje przez 22 dni. Wyklute młode mają czerwoną skórę i pokryte są rudym puchem. Przez około 35 dni pisklęta przebywają w gnieździe, a po opuszczeniu go jeszcze przez 2 tygodnie dokarmia je samiec. Młode całkowicie wybarwiają się po około roku życia.

Doświadczeni hodowcy polecają te papużki do hodowli w wolierach, gdyż w warunkach domowych opiekunom może przeszkadzać ich donośny głos. Nierozłączki czerwonoczelne należą do głośnych papug, a ich głos jest ostry i przenikliwy. Są bardzo gadatliwe, zmieniają natężenie i barwę głosu zależnie od okoliczności. Są też dość agresywne w stosunku do innych, nawet większych od siebie ptaków, dlatego nie powinno się ich trzymać z innymi papugami w tej samej wolierze.


autor: Kamila, MaWi A.I.

Spis treści

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota