Motylik niebieskobrzuchy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Uraeginthus ianthinogastei

[edytuj] Pochodzenie

Suche sawanny od południowej Etiopii poprzez Saudie, Kenię, aż do środkowej Tanzanii.

[edytuj] Warunki chowu

Ten bardzo rzadki w hodowlach ptak wyróżnia się urodą wśród innych astryldów. Mimo małych rozmiarów (14-15 cm) jest bardzo agresywny w stosunku do innych, nawet większych ptaków. Ciągle je atakuje i przeszkadza w zbudowaniu gniazda. Ta cecha powoduje, że jest także bardzo trudny w hodowli i udane lęgi zdarzają się rzadko i tylko bardzo doświadczonym hodowcom. Lubią ciepłe, słoneczne woliery pokojowe, gęsto zakrzewione. Dobrze dobrana para będzie się starała w rozgałęzieniach krzewu zbudować kuliste gniazdo. Można też pomóc ptakom, zawieszając półotwarte budki lęgowe bądź koszyczki. Samica znosi 3-6 jajeczek, które wysiaduje przez 13 dni. Młode ptaki po 15-20 dniach opuszczają gniazdo i stopniowo rozpoczynają samodzielne życie. Motyliki niebieskobrzuche są bardzo ruchliwe i poruszają się po całej wolierze. Chętnie też przesiadują na dnie woliery w poszukiwaniu pokarmu.

[edytuj] Żywienie

Ptaki te w odróżnieniu od większości astryldów wymagają dużego udziału pokarmu żywego, szczególnie w okresie rozrodczym i odchowu piskląt. Dlatego oprócz podstawowej mieszanki ziaren dla drobnej egzotyki musimy im podawać mszyce, octówki, drobne mączniki oraz firmowe mieszanki suszonych owadów dla ptaków owadożernych. Powyższe zestawy należy urozmaicać zieleniną, karmą jajeczną.

autor: Marek Orel
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 02/2007 (97)



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota