Mieszkanie z pałankami

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Kiedy mowa o Australii, przychodzą nam na myśl kangury, koale, papugi, także dziobak i kolczatka, ale nie pałanki.

Tymczasem są to zwierzęta, które tak bardzo zbliżyły się do ludzi, że zamieszkały z nimi niemal, a czasem nawet dosłownie, pod jednym dachem. Jak większość australijskich ssaków należą do rzędu torbaczy - tak samo jak kangury, ale jeszcze bliżej spokrewnione są z koalą, przedstawicielem rodziny pałankowatych, nazywanych też workowcami łażącymi lub samspadami, obejmującej kilkadziesiąt gatunków. Dwa spośród nich rozszerzyły swoje naturalne środowisko, jakim są lasy eukaliptusowe lub porośnięte krzakami oraz niskimi drzewami tereny i wprowadziły się do parków i zieleńców podmiejskich. Prowadzą nocny tryb życia, są łagodne i ciche, choć niekiedy uciążliwe dla człowieka. To podobna do kota pałanka kuzu i przypominająca szczura pałanka wędrowna czyli australijska uta.

Dla wielu mieszkańców wschodniej i południowo-wschodniej Australii dzielenie swej posesji z pałankami, potocznie nazywanymi przez Australijczyków Possumami, jest zupełnie oczywiste. Te obdarzone ludzką sympatią zwierzęta poruszają się po swoim terytorium drogami napowietrznymi, wykorzystując gałęzie drzew i trakcję elektryczną. Biegają sprawnie po cienkich drutach dzięki przypominającemu kleszcze, przeciwstawnemu ustawieniu dwóch pierwszych palców w stosunku do pozostałych trzech, a ostre pazurki umożliwiają im łatwe pokonywanie pionowych przeszkód.

Chętnie zagnieżdżają się pod dachami, znajdując wejście przez poluzowane dachówki, niedokładnie położoną blachę lub inne nieszczelności poddasza. Dzień przesypiają w spokoju, za to po zmroku, wybierając się na żerowanie, ciężko tupią i gardłowo syczą, co niektórym trochę przeszkadza i pragną pozbyć się niechcianego lokatora. Można tego dokonać przez zablokowanie wejścia, by pożywiający się nocą poza domem possum nie miał którędy wrócić. Daje też efekty zablokowanie "dróg dojazdowych" przez przycięcie odpowiednich gałęzi sąsiadujących z domem drzew lub założenie na pnie śliskich (plastikowych, blaszanych) obejm o szerokości 60 - 70 cm.

[edytuj] Pałanka wędrowna

Common Ringtail Possum (Pseudocheirus peregrinus) u nas zwany jest pałanką wędrowną lub australijską utą. Osiąga całkowitą długość 62 - 76 cm, z czego na ogon przypada prawie połowa: 30 - 38 cm. Jej futro jest gęste, na grzbiecie szare, po bokach rudawe, w części brzusznej białe. Tułów płynnie przechodzi w wyjątkowo chwytny ogon, na końcu biały, zakręcony do wewnątrz. Ma średniej wielkości okrągłe nisko osadzone uszy. Buduje gniazda z gałązek i liści kilka metrów nad ziemią. Młode, najczęściej dwojaczki, rodzą się jesienią lub zimą.

[edytuj] Pałanka kuzu

Common Brushtail Possum (Trichosurus vulpecula) po polsku pałanka kuzu, zwana jest też lisem workowatym. Długość jej głowy i tułowia wynosi 35 - 50 cm, a ogona waha się w granicach 25 - 40 cm. Waży od 1,5 do 4 kg. Gęste futro kuzu, o zmiennej barwie, najczęściej bywa srebrnoszare, ale również brązowe czy rude, zawsze znacznie jaśniejsze po stronie brzusznej. Chwytny ogon jest czarny i mocno owłosiony, przy końcu, od spodu pozbawiony sierści. Ma duże oczy i duże spiczaste uszy. Dieta kuzu jest dość urozmaicona. Odżywia się młodymi liśćmi, kwiatami, owocami i nasionami. Zjada również owady, ptasie jaja, a nawet pisklęta.

Samica po 17-dniowej ciąży rodzi jedno młode, które przez kolejne 4 - 5 miesięcy przebywa w otwierającej się do przodu torbie, zawierającej dwa sutki. Samodzielność uzyskuje ono w 6 miesiącu życia, a dojrzałość płciową osiąga w wieku półtora roku. Pałanka kuzu żyje do ok.13 lat.

autor: Karol Graczyński
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 09/2006

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota