Mięśniochwat porażenny

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Choroba ta bywa różnie nazywana. W Polsce funkcjonują dwie nazwy - mięśniochwat porażenny lub choroba poświąteczna, z łac. - mioglobinuria paralitica equorum. Używana jest także jej angielska nazwa - Tybing-up-Syndrom. Choroba ta jest ciężkim i niezwykle bolesnym zapaleniem mięśni grzbietu i zadu konia.

Niegdyś uważano, że schorzenie to występuje w wyniku przestoju konia przy normalnym karmieniu. Myślano tak prawdopodobnie dlatego, że choroba dotykała głównie koni roboczych, które w niedzielę nie pracowały. Dzisiaj wiadomo, że zachorować może każdy koń, także ten, który pracuje codziennie. Chorują nie tylko konie robocze, ale także sportowe, rekreacyjne, zaprzęgowe, itd. Nie ma znaczenia wiek zwierzęcia, chociaż najwięcej przypadków dotyczy koni w wieku od 2 do 15 lat. Zaobserwowano też, że choroba częściej dotyka klaczy, niż ogierów.

Główną przyczyną choroby są błędy żywieniowe. Koń który z jakichś powodów nie pracuje, tylko przebywa w boksie, dostaje taką samą dawkę zboża, jak w czasie dni pracujących. Czasami dawka bywa nawet większa (np. z okazji Świąt Bożego Narodzenia itp.). Dieta bywa uboga w selen, witaminę E, potas i sód. Powodem może być tez niewłaściwe użytkowanie zwierzęcia - nie rozprężanie go przed i po wysiłku, wyprowadzenie konia po wysiłku na mróz lub pluchę bez derki, przetrenowanie konia nieprzywykłego do wysiłku. Na mięśniochwat zapadają często konie jeźdźców weekendowych, które ruszają się nieregularnie lub całkiem rzadko. Przyczyną bywają też inne choroby - schorzenia wirusowe i bakteryjne górnych dróg oddechowych, niedoczynność tarczycy, nadprodukcja estrogenów u klaczy, zaburzenia metaboliczne, miejscowe niedotlenienie, zaburzenia elektrolitów.

Symptomami mięśniochwatu jest niechęć zwierzęcia do ruchu, nagłe i silne pocenie się, sztywne ruchy, silna potrzeba położenia się, usztywnione mięśnie zadu, załamujące się kończyny tylne, objawy bólu podczas dotykania mięśni zadu i nóg, zwiększona liczba uderzeń serca, a także czasami brunatno-czerwony mocz.

Po zauważeniu objawów choroby zwierzę powinno natychmiast zaprzestać wysiłku i zostać odstawione do stajni (jeśli to konieczne - przyczepą). Koni należy przykryć derką i pozwolić mu wypocząć. Natychmiast zawiadomić weterynarza. Koń musi mieć łatwy i nieograniczony dostęp do wody. Lekarz po obejrzeniu konia zaleci najprawdopodobniej dłuższy wypoczynek, po jakimś czasie także odrobinę ruchu, np. niezbyt długie i mało intensywne spacery, zaleci też krótkotrwałą dietę przejściową i dobre siano. Aby zapobiec nawrotom choroby diet powinna zawierać optymalną dawkę witamin i mikro oraz makroelementów, czasami zaleca się też wzbogacenie diety o tłuszcze (jako źródło energii zamiast węglowodanów). Jeżeli doszło do uszkodzenia nerek, trzeba będzie przestrzegać specjalnej diety i znacznie ograniczyć wysiłek zwierzęcia. W niektórych przypadkach może być konieczne przewlekłe stosowanie preparatów farmakologicznych.

autor: Kamila, MaWi A.I.



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota