Listonosz polski

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Polski listonosz to jedna z najstarszych ras gołębi wywodząca swoje korzenie ze słynnej poczty gołębiej należącej do sułtana Nur Eddina z Bagdadu (XII w). Stąd też wywodzi się historyczna nazwa tych gołębi bagdeta, używana do dziś w wielu krajach europejskich. Ze względu na swe pochodzenie listonosz polski winien nosić nazwę polska bagdeta. Jednak rodzima tradycja okazała się silniejsza od przesłanki historycznej i gołąb ten od najdawniejszych czasów nosił nazwę listonosz lub lokalnie listowy.

Spis treści

[edytuj] Historia rasy

Po 1975 roku gołąb ten powoli zaczął znikać z polskich gołębników. W końcu lat 80. uważany był za rasę, która wyginęła.

W 1994 roku zainicjowałem ogólnopolską akcję pod nazwą, "S.O.S. Ratujemy Rasy Polskie". Akcja ta powoli zaczęła przynosić wymierne sukcesy. Dzięki pomocy śp. Antoniego Tenety z Krakowa otrzymaliśmy dwie pary listonoszy polskich, które trafiły w ręce wielkiego miłośnika ras polskich kol. Władysława Styczyńskiego z Tczewa. Potomstwo tych gołębi zostało pokazane w 1996 roku na krajowej wystawie gołębi rasowych w Szczecinie, gdzie otrzymało wysokie oceny. Swój udział w odbudowie rasy ma również kol. Bohdan Koziarowski z Krakowa, który dostarczył kilka sztuk tych gołębi hodowcom z wybrzeża. W listopadzie 1999 roku kol. W. Styczyński wystawił kolekcję tych pięknych ptaków na wystawie ras małopolskich w Krakowie. Również w grudniu 99 r. na wystawie w Gdańsku zaprezentowano 3 kolekcje tych szlachetnych gołębi. Pierwszą lokatę zdobyła kolekcja kol. W. Styczyńskiego z Tczewa, drugą lokatę zdobył kol. Marian Czeszejko-Sochacki z Kwidzyna, a trzecią lokatę otrzymał kol. Sławomir Wróbel z Gdańska.

W chwili obecnej pogłowie tych pięknych ptaków trudne jest do oszacowania, ale liczy nie mniej niż 200 szt. Jednak cały czas rasa zagrożona jest wyginięciem. W 2000 roku, wspólnie z kol. Stanisławem Maciejaszem i kol. Lucjanem Szelągiem (obaj z Niepołomic) opracowałem projekt nowelizacji wzorca listonosza polskiego, który zatwierdzony został w 2001. Przy opracowaniu wzorca staraliśmy się zachować stare tradycyjne nazewnictwo używane w języku potocznym przez hodowców z Małopolski.

Dużą pomoc przy opracowaniu nazewnictwa okazał pan Stanisław Maciejasz z Niepołomic - człowiek niezwykle skromny i uczynny, kontynuator trzypokoleniowej rodzinnej tradycji hodowli listonosza. Miałem zaszczyt poznać tego znakomitego hodowcę i od niego nabyłem piękne listonosze polskie, które były trzonem mojej hodowli.

Kolejnym pasjonatem tej rasy, jest mój kolega Lucjan Szeląg z Niepołomic, doskonały hodowca i założyciel Klubu Listonosza Polskiego, ponadto hoduje on też maściuchy polskie. W ostatnich latach rasa ta zyskała wielu zwolenników, a do wyróżniających się hodowców należą: Tomek Strzelkowski z Garcza, Jan Walkiewicz z Pelplina, Jerzy Kozaczkow z Krynicy Morskiej, Józef Śpiewak z Namyślina, Stanisław Projs z Rawicza.

Zainteresowanie jakie te ptaki wzbudzają na wystawach daje nadzieję na uratowanie ich od całkowitej zagłady. Wymaga to jednak większego zainteresowania się tą rasą szczególnie przez hodowców z rejonu Krakowa gdzie gołębie te można jeszcze znaleźć u starych niezrzeszonych hodowców.

tekst i zdjęcia: Zbigniew Gilarski
fotografie listonosza polskiego pochodzą z hodowli T. Strzełkowskiego

[edytuj] Opis zgodny z wzorcem zatwierdzonym przez Polski Związek Hodowców Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego

[edytuj] Pochodzenie

Bardzo stara rasa, hodowana i znana od stuleci na terenie Małopolski w rejonie Bochni, Gdowa, Krakowa, Niepołomic, Tarnowa i Wieliczki.Ze względu na pochodzenie i przynależność do do dużej grupy bagdet - listonosze polskie nazywane są też bagdetą polską.

[edytuj] Wrażenie ogólne

Gołąb duży, silny, o mocnym kośćcu, wydłużonej głowie, silnym i prostym dziobie, stojący na lekko ugiętych nogach.

[edytuj] Cechy rasowości

Głowa
Długa, wąska, proporcjonalna do wielkości ptaka, czoło wydłużone i zwężające się w kierunku dzioba, w części ciemieniowej jest delikatnie spłaszczona, tył głowy umiarkowanie zaokrąglony. Głowa wraz z dziobem ma kształt długiego klina.
Oczy
Osadzone wysoko, w środkowej części głowy, tęczówka jasna lekko zaróżowiona. U jednolicie białych oczy są czarne, a u jednolicie czarnych mają delikatny odcień błękitny.
Brew
Umiarkowanie szeroka, płaska, koloru cielistego do jasnoszarego, biało przypudrowana.
Dziób
Bardzo długi, gruby, w kształcie klina, tępo zakończony. Barwy uzależnionej od koloru upierzenia (u białych, żółtych, czerwonych - dziób jest jasny, u pozostałych- do ciemnorogowego). Woskówki są szerokie, wydłużone, płaskie, biało przypudrowane.
Szyja
Prosta, długa, smukła, proporcjonalna do figury, poszerzająca się ku dołowi, dolna część szyi łączy się harmonijnie z tułowiem, podgardle łagodnie wycięte i zaokrąglone bez "żyły". Pojawiająca się struktura piór w kształcie małego krawatu nie powinna być brana pod uwagę.
Pierś
Umiarkowanie szeroka, zaokrąglona, lekko uniesiona do góry. Grzebień mostka prosty i wyrazisty.
Plecy
Proporcjonalnie wąskie, długie, spłaszczone, szersze w ramionach, opadające i zwężające się w kierunku ogona.
Skrzydła
Długie, szerokie, przykrywające plecy, ramiona lekko wysunięte do przodu, luźno przylegające do tułowia, lotki zwarte i spoczywające na ogonie.
Ogon
Długi, umiarkowanie zwarty, jest przedłużeniem ukośnie opadającej linii pleców.
Nogi
Długie, mocne, lekko ugięte, widoczne skoki i podudzia, nieopierzone, kolor pazurków zgodny z kolorem dzioba.
Upierzenie
Przylegające, sprężyste

[edytuj] Rodzaje kolorów

Czarny, czerwony, żółty, biały ,jasno i ciemnoniebieski z czarnymi pasami na skrzydłach, ciemnobrązowy, czerwono - płowy z czerwono - brązowymi pasami na skrzydłach, jasnopłowy z czekoladowymi pasami, żółto-płowe z żółtymi pasami na skrzydłach - wszystkie z pasem na ogonie. Biały z żółtymi pasami na skrzydłach i żółtym półksiężycem na piersi, biały z czerwonymi pasami i czerwonym półksiężycem na piersi.

[edytuj] Kolor i rysunek

Jasnoniebieski z czarnymi pasami na skrzydłach ( gwarowo - głozy) i ciemnoniebieski z czarnymi pasami na skrzydłach (gw.- dębiaki), niebieski ciemny groch ( gw. - karpiate lub nakrapiane), czerwono - płowy z czerwono - brązowymi pasami na skrzydłach, żółto - płowy z żółtymi pasami na skrzydłach, jasno - płowy z czekoladowymi pasami na skrzydłach, ( gw. -burki) - wszystkie z pasem na ogonie.

Biały z żółtymi pasami na skrzydłach i żółtym półksiężycem na piersi (gw. - mączki), biały z czerwonymi pasami i czerwonym półksiężycem na piersi. ( gw. - kaliny białe). Jednolicie czarny, biały (gw. - białasy), żółty, czerwony (gw. - kalinowe), ciemnobrązowe ( gw.- buszowe). Jednobarwne białolote, białoogoniaste lub jednocześnie białolote - białoogoniaste.

[edytuj] Duże błędy

Zbyt krótka lub nadmiernie szeroka głowa, wypukłe czoło. Czerwona, brązowa lub pomarańczowa tęczówka. Brew wielorzędowa, mięsista w kolorze czerwonym lub różowym. Krótka lub gruba szyja i "żyła" na podgardlu. Wąska pierś, plecy krótkie lub szerokie. Skrzydła małe, wąskie, noszone poniżej ogona, krzyżujące się lotki. Ogon szeroki, dotykający podłoża. Nogi niskie, opierzone skoki i palce. Duże odstępstwo od rysunku i barwy.

Grupa II Brodawczaki. Obrączka numer 9

opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Inne brodawczaki

Bagdeta norymberskaBagdeta czeskaBagdeta częstochowskaBagdeta morawskaBagdeta ostrawskaBrodawczak podkarpackiBrodawczak polskiBrodawczak świętokrzyskiDragonIndianKarierListonosz polski




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota