Kuce

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Uwielbiany przez dzieci, rozczulający dorosłych. Pomimo niewielkich rozmiarów bywa mistrzem skoków przez przeszkody, ale najczęściej używany do dziecięcej jazdy rekreacyjnej i zaprzęgów. Opadająca na czoło bujna grzywka, drobne kopytka i rogaty charakter - oto kucyk, konik-miniaturka, marzenie prawie każdego dziecka. Kucyk, a właściwie szeroka gama "kucykowych" ras o przeróżnych gabarytach, charakterkach i umiejętnościach.

Spis treści

[edytuj] Wygląd

Kuce to najmniejsza odmiana koni wykazująca cechy koni prymitywnych. Trudno powiedzieć jednoznacznie, jak wiele obecnie jest ras kucyków, gdyż liczba ta ciągle się zmienia powodu licznych krzyżówek. Wiadomo, że kuce są różnych wielkości, od całkiem maleńkich (50 cm w kłębie) aż po zbliżone rozmiarami do "dużych" ras koni (150 cm w kłębie). Znane są tez przypadki wyjątkowych miniaturek, które wzrostem nie przewyższają średniej wielkości psa.

[edytuj] Charakter

Kuce znane są z trudnego charakteru. Pomimo, iż z racji wzrostu ich jeźdźcami mogą być głównie dzieci, koniki te nie należą do najmilszych stworzeń. Większość kucyków to złośliwe i narowiste zwierzaki. Potrafią boleśnie uszczypnąć zębami, kopnąć krótką nóżką uzbrojoną w małe kopytko (siła kopnięcia może zaskoczyć niejednego dorosłego), obrazić się na opiekuna i odmówić współpracy podczas treningu, etc. Kucyki miewają naprawdę rogatą duszę! Żeby nie generalizować, znanych jest oczywiście także wiele łagodnych i przyjaźnie nastawionych kucyków. Być może kuc chowany od źrebaka, któremu poświęca się wystarczająco dużo czasu, serca i cierpliwości, wyrasta na przyjaznego konika. Ale to niestety nie jest regułą.

[edytuj] Rasy

Poniżej opis kilku ras kucyków.

Kuc szetlandzki
Kuc szetlandzki

[edytuj] Kuc szetlandzki

Najsłynniejszą rasą kucyków jest kuc szetlandzki. Jest to miniaturka koni zimnokrwistych, gdyż ich sylwetki są niemalże identyczne, a różni je tylko wzrost. Kuce szetlandzkie mają od 87 do 107 cm w kłębie. Ich cechą charakterystyczną jest bujne owłosienie (także na grzbiecie, zwłaszcza w zimie) i obwisły brzuch. Kuce szetlandzkie występują we wszystkich możliwych maściach. Są silne, świetnie nadają się do zaprzęgów, używa się ich także do jazdy rekreacyjnej. Wyhodowano też odmianę miniaturową.

[edytuj] Kuc Exmoor

Kuc Exmoor to najstarsza rasa brytyjskich kuców. Pochodzi z rejonu Exmoor w Somerset. Jego wysokość sięga 130 cm w kłębie, maść jest z reguły gniada, skarogniada lub bułana. Cechą charakterystyczną jest jasna sierść wokół oczu, na pysku oraz pachwinach. Jego grzbiet jest szeroki, szyja gruba, uszy krótkie, klatka piersiowa osadzona nisko. Pierwsze wieści na temat tej rasy pochodzą z 1085 roku. Kiedyś wykorzystywane były jako zwierzęta juczne i pomagały pasterzom w wypasie owiec. Obecnie kucyk ten świetnie sprawdza się w zaprzęgach i jeździe rekreacyjnej.

[edytuj] Cob walijski

Cob walijski (ang. Welsh Cob) to bardzo urodziwy kucyk typu cięższego. Dorasta do 150 cm, jego głowa jest niewielka i szlachetna, ciało muskularne. Tylne kończyny silne, szyja długa i wysoko osadzona. Kuc ten występuje w różnych odmianach kolorystycznych, dominuje jednak barwa gniada i kara. Ciekawą cechą tego konika jest często pofalowana grzywa i ogon. Silny, wyjątkowo (jak na kuca) łagodny, świetnie nadaje się do jazdy wierzchem i zaprzęgów. Kiedyś służył jako koń roboczy, dzisiaj z powodu łatwości uczenia się i posłuszeństwa nadaje się nawet do konnych polowań.

Kuc islandzki
Kuc islandzki

[edytuj] Kuc islandzki

Kuc islandzki to wyjątkowo silny i wytrzymały konik świetnie przystosowany do warunków klimatycznych lodowatej Islandii. Duma Islandczyków, symbol narodowy ich kraju. Przybył z Norwegii w IX wieku wraz z osadnikami. Początkowo czystej krwi, obecnie wymieszany z kucami szetlandzkimi, tarpanami, końmi Przewalskiego i Western Island. Obecnie kuc ten mierzy 130 - 137 cm w kłębie, ma dużą, ciężką, ale szlachetną głowę, krótki grzbiet, świetnie umięśnione ciało, bujną grzywę i ogon. W Islandii używany jako koń sportowy (skoki przez przeszkody i gonitwy) .

[edytuj] Walijski kuc górski

Walijski kuc górski uważany bywa za najpiękniejszego ze wszystkich kuców. Jak wskazuje jego nazwa, pochodzi z Walii, gdzie żyje już od ponad 1000 lat. Charakteryzuje go szlachetna sylwetka - sucha, niewielka głowa o szerokim czole, dużych oczach i małych uszach oraz muskularne ciało. Jego wzrost waha się od 110 do 120 cm w kłębie. Maści są jednolite, bardzo często siwe. Obecnie używany do zaprzęgów i jazdy rekreacyjnej.

[edytuj] Konik Falabella

Konik Falabella to jeden z najmniejszych koników świata. Naturalną przyczyną zaniku wzrostu u koniowatych są czynniki klimatyczne i niedobór pożywienia. Miniaturowe rasy można jednak wyhodować też sztucznie. Powstanie koników Falabella nie zalicza się do żadnej z tych grup. Rasa ta powstała przypadkiem, gdy w XIX wieku "normalna", duża klacz pochodząca z Argentyny urodziła źrebaka - karzełka. Właściciel klaczy zachował malucha dla swojej córki. Gdy konik dorósł, farmer dla eksperymentu skrzyżował go z dużą klaczą i narodził się kolejny karzełek. To był początek rasy Falabella. Dzisiaj koniki tej rasy mierzą do 70 cm w kłębie (często jednak znacznie mniej) i ze względu na swój wzrost nie nadają się ani do zaprzęgów, ani do jazdy wierzchem. Znane są w wielu odmianach barwnych.

Co ciekawe, pomimo maleńkiego wzrostu nie są uważane za kuce. Powód? Kuce są znacznie mocniej zbudowane, są silne i mogą służyć jako zwierzęta robocze, natomiast konik Falabella to filigranowa miniaturka dużych koni.

autor: Kamila, MaWi A.I.



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota