Kraśniczek diamentowy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Kraśniczek diamentowy (Emblema guttata syn. Stagonopleura guttata) (znany również jako amadyna diamentowa) jest to mały ptak z rodziny astryldów.

Kraśniczek diamentowy osiąga długość do 12 cm, lecz sprawia wrażenie większego i masywniejszego. Płeć można rozpoznać jedynie po śpiewie samca. Młode ptaki mają zabarwienie szaro-brązowe i ledwo widoczny wzór oraz czarny dziób. Kraśniczek diamentowy występuje w południowo-wschodniej Australii w zaroślach na sawannie. Buduje zamknięte gniazdo w górnej części krzewów. W okresie godowym samiec trzymając w dziobie długie źdźbło trawy nadyma się, schyla, obraca na boki głowę, podskakuje i wydaje gardłowy głos. Lęgi odbywają się najczęściej 2 razy w roku.

tekst na licencji GNU Free Documentation License, pierwowzór pochodzi ze strony Wikipedii



Początkowo twierdzono, że aby amadyny diamentowe czuły się dobrze i przystępowały do lęgów należy utrzymywać je tylko w dużych wolierach ogrodowych. Z czasem pogląd ten uległ pewnej weryfikacji. Okazało się, że utrzymywane w takich warunkach ptaki, szczególnie w klimacie środkowo-europejskim (duże zmiany temperatury), często chorują, co niejednokrotnie kończy się śmiercią. Najczęściej chorują, podobnie jak u amadyn wspaniałych, samice oraz ptaki młode. Amadyny diamentowe można utrzymywać w wolierach pokojowych a nawet większych klatkach, w których to z powodzeniem rozmnażają się i wychowują pisklęta. Warunki utrzymania (mikroklimat) oraz wystrój woliery może być podobny jak dla amadyn wspaniałych. Minimalne pomieszczenie dla jednej pary amadyn diamentowych powinno mieć wymiary 100 x 50 x 60 cm. Oczywiście w mniejszych też może dochodzić do lęgów, ale w takich warunkach pary często porzucają zniesione jaja albo wyklute pisklęta. Może na to wpływać mała aktywność ptaków spowodowana ich szybkim otłuszczaniem się w zbyt małych pomieszczeniach. Aby uniknąć problemów reprodukcyjnych, do rozrodu najlepiej dopuszczać samce i samice w podobnym wieku (ok. 12 miesięcy). Jeśli stworzy im się odpowiednie warunki, zbliżone do naturalnych, wychowują młode bez większych problemów. Chociaż nawet pary w odpowiednim wieku mogą mieć problemy z wychowaniem pierwszych piskląt. Nie należy się tym jednak zniechęcać.

autorzy: Sebastian Nowaczewski, Katedra Hodowli i Użytkowania Drobiu, AR Poznań
         Andrzej Rutkowski, Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej, AR Poznań
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 12/2005



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota