Turecki Van

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

(Przekierowano z Kot turecki van)

Koty tej rasy wzbudzają ogromne zainteresowanie z powodu swojego oryginalnego upodobania - lubią pływać! Nie boją się, jak inne koty, wody. Wręcz przeciwnie - chętnie wchodzą do wanny, uwielbiają zabawy w wodzie, a czasami nawet pływają w ciepłych i płytkich zbiornikach wodnych. Zdarza się, że łowią niewielkie rybki.

Spis treści

[edytuj] Historia

Koty te uważane są za rasę naturalną pochodząca z Turcji, z rejonu jeziora Van. Po raz pierwszy zostały sprowadzone do Wielkiej Brytanii w latach pięćdziesiątych XX wieku, natomiast pierwsza wystawa, w której brały udział, miała miejsce w 1969 roku.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Budowa

Głowa tych kotów jest krótka, klinowata, nos długi, podbródek płaski i mocny. Uszy duże, zaokrąglone, różowe od wewnątrz. Oczy niewielkie, owalne, lekko skośne, o barwie jasno-bursztynowej. Sylwetka tych kotów jest raczej smukła, ale dość muskularna, korpus długi, ogon średnio długi, silnie owłosiony. Nogi nie są zbyt długie, raczej szczupłe, choć z powodu bujnego futra mogą wydawać się przysadziste. Stopy małe i zaokrąglone. Wady tej rasy, dyskwalifikujące poszczególne osobniki w walce o miano championa, to przede wszystkim dodatkowe oznaczenia występujące nie tylko na głowie i ogonie, nie dość rozwinięta muskulatura, a także zbyt okrągła głowa.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Tureckie Vany mają charakterystyczne futro - zimą długie, jedwabiste, natomiast zimą gubią swoją wspaniałą okrywę i stają się kotami krótkowłosymi. Kolorystyka jest zawsze taka sama - biała z kasztanowymi oznaczeniami na głowie i ogonie. Co prawda w Wielkiej Brytanii prowadzi się hodowle tej rasy o kremowych znaczeniach na białym futrze, jednak te kasztanowe są zdecydowanie dominujące na wystawach i w hodowlach.

[edytuj] Charakter

Tureckie Vany są kotami bardzo udomowionymi, przywiązanymi do właścicieli. Są niezwykle uczuciowe i przyjacielskie. Nie potrzebują wędrować po okolicy, całkowicie wystarcza im dom, ewentualnie kawałek ogrodu. Są bardzo przymilne, nie boją się obcych, ale w domu wybierają swoich ulubieńców. Są wesołe i żywe, ale także uparte. Bywają też dość rozmowne - wydają z siebie przeróżne dźwięki o różnym natężeniu i barwie. Aby rozwijały się prawidłowo, zalecane jest łagodne, ale stanowcze ich wychowywanie.

[edytuj] Pielęgnacja

Jak wszystkie koty półdługowłose wymagają pielęgnacji - powinny być wyczesywane szczotką co najmniej raz w tygodniu, aby zapobiec tworzeniu się kołtunów. Zaleca się także okresowe kąpiele. Mięso powinno Stanowic podstawę ich diety, ale nie są wybredne - jedzą zarówno sucha karmę, jak zawartość puszek oraz świeże jedzenie. W jednym miocie rodzą się na ogół cztery kocięta.

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Inne rasy półdługowłose FIFe

ACL amerykański Curl długowłosyACS amerykański Curl krótkowłosyMCO Maine CoonNFO norweski leśnyRAG RagdollSBI birmańskiSIB syberyjskiTUA turecka AngoraTUV turecki Van




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota