Koń trakeński

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Koń ten uchodzi za doskonałego konia rekreacyjnego i sportowego. Kiedyś powiedziano, że konie trakeńskie mają w sobie wszystko, co człowiek docenia w koniu. Mają odpowiednią wielkość, prawidłowa budowę ciała, mocne kości, ich ruch jest lekki i zrównoważony, charakter czujny i ostry, a jednocześnie łagodny, są mądre i chętne do pracy. Trakeny, bo tak się je w skórcie nazywa, właściwie nie mają wad. Ich popularność rośnie z dnia na dzień, używane są też do udoskonalania innych ras.

Spis treści

[edytuj] Historia

Rasa trakeńska powstała w XIII wieku w Prusach Wschodnich. W tamtych czasach prowincja ta skolonizowana była przez Zakon Krzyżacki. Krzyżacy dużą wagę przywiązywali do hodowli koni. Jedną z gałęzi hodowli stanowiły duże, ciężkie i silne konie wojskowe uzyskane na bazie ras holenderskich i niemieckich (konie oldenburskie, fryzyjskie, holsztyńskie). Drugim typem koni hodowlanych były konie przydatne zarówno w rolnictwie, jak i polowaniach, a podstawą ich chowu była miejscowa rasa Schweiken - koniki niewielkiego wzrostu, o zwartej budowie ciała, myszatym umaszczeniu, często z pręgą grzbietową. Były to kuce podobne do dzisiejszego konika polskiego. Klacze Schweiken kryto orientalnymi ogierami. W 1772 roku król Fryderyk Wilhelm I założył Królewską Stadninę Wschodniopruską w Trakenach. Znalazły w niej miejsce nie tylko konie kawaleryjskie, ale także gospodarskie. Gdy stadnina przeszła w ręce syna króla - Fryderyka Wielkiego, rasę trakeńską odświeżono sprowadzając rasy koni hiszpańskich, neapolitańskich, czeskich i angielskich. Gdy 100 lat później wprowadzono także konie czystej krwi arabskiej i pełnej krwi angielskiej, hodowla nabrała rozpędu i przeżyła pełny rozkwit. Niestety, w wyniku potyczek wojennych konie trakeńskie rozproszyły się po Śląsku i całych Niemczech, a rasa bardzo na tym ucierpiała. Dopiero w 1919 roku ostatnie z koni powróciły do rodzimej stadniny. W 1947 roku powołano Zrzeszenie hodowców i miłośników konia gorącokrwistego pochodzenia trakeńskiego. Tylko dzięki zaangażowaniu członków zrzeszenia udało się zebrać wystarczającą grupę koni, by rasa przetrwała.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Budowa

Głowa Trakenów jest proporcjonalna, sucha, szlachetna, o prostym profilu. Oczy duże, spokojne, inteligentne. Szyja szlachetna, długa, dobrze ukształtowana, kłąb wysoki i dobrze zarysowany. Łopatki ukośne, tułów mocny, średniej długości, pierś szeroka, grzbiet prosty, zad zaokrąglony, dobrze umięśniony, lekko opadający. Sylwetka konia trakeńskiego zdradza wpływy rasy arabskiej. Nogi suche, mocne, delikatne, o krótkim nadpięciu. Kopyta twarde i odporne na uszkodzenia. Sposób poruszania się znakomity we wszystkich chodach. Ogon osadzony wysoko, efektownie prezentuje się podczas ruchu. Koń trakeński osiąga od 160 do 170 cm w kłębie.

[edytuj] Umaszczenie

Dopuszczalne są wszystkie czyste maści. Bardzo rzadko spotyka się jednak maść siwą.

[edytuj] Charakter

Charakter koni trakeńskich uznawany jest za idealny dla konia wierzchowego. Trakeny są końmi żywymi, energicznymi, bardzo aktywnymi. Są czujne, uważnie słuchają słów trenera. Szybko i chętnie się uczą. Są niezwykle pracowite, lubią chodzić pod siodłem. Mają spokojny i zrównoważony temperament, są przyjazne w stosunku do człowieka i innych zwierząt. Zastosowanie

Koń trakeński jest doskonałym koniem rekreacyjnym i sportowym odnoszącym wielkie sukcesy w skokach przez przeszkody, ujeżdżaniu oraz konkursach WKKW

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota