Koń oldenburski

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Koń oldenburski
Koń oldenburski

Koń oldenburski jest nowoczesnym koniem gorącokrwistym używanym w celach sportowych. Pochodzi z Niemiec, a konkretnie z Oldenburga, miasta w północno-zachodniej części tego kraju. Koń ten jest dość masywny, ale cechy jego budowy wskazują na uszlachetnienie rasami lżejszych koni. Uchodzi za dobrego skoczka, nie należy do tanich koni.

Spis treści

[edytuj] Historia

Koń oldenburski ma długą i bogatą historię. Pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą już z XV wieku. Na przełomie XVI i XVII wieku w Oldenburgu kwitła hodowla wspaniałych koni na bazie krwi fryzyjskiej. W wyniku krzyżówek z ogierami angielskimi, duńskimi, neapolitańskimi i hiszpańskimi uzyskano dość ciężkiego, masywnego, ale szlachetnego konia w typie barokowym. W 1819 roku wydano ustawę o uznawaniu zwierząt hodowlanych, która zmieniła losy hodowli koni różnych ras, w tym także oldenburskich. W krzyżówkach wykorzystywano reproduktorów czystej krwi normandzkiej, hanowerskiej i Cleveland Bay. Ogier Stavescher Hengst przywieziony do Niemiec z Anglii prawdopodobnie należał do tej ostatniej rasy, stał się protoplastą współczesnych koni oldenburskich. W 1861 powstał pierwszy związek hodowców koni tej rasy, która wówczas należała do kategorii koni powozowych. Tuż po zakończeniu II Wojny Światowej rozpoczęto uszlachetnianie rasy koni oldenburskich umiejętnie dobierając reproduktorów lżejszych ras. Hodowla ukierunkowała się na konie sportowe, zwłaszcza że zanotowano w tym czasie znaczny spadek popytu na konie robocze i pociągowe. Do uszlachetniania rasy używano koni różnych ras, w tym angloarabów, Selle Français i innych. Obecnie, pomimo mocniejszej od innych koni sportowych postury, koń oldenburski uważany jest za świetnego skoczka.

[edytuj] Wygląd

Koń oldenburski jest koniem średniego wzrostu. Jego wysokość w kłębie waha się między 160 a 172 cm. Łopatki ma długie i skośne, kłąb mocny, grzbiet średniej długości, czasami miękki. Zad lekko ścięty, mocny, muskularny. Kłoda głęboka i szeroka, ogon wysoko osadzony. Głowa ładnie uformowana, o profilu prostym lub lekko garbonosym, osadzona na niezbyt długiej, zgrabnej i silnej szyi. Kończyny suche i silne, o szerokich stawach i dobrych kopytach. Umaszczenie na ogół ciemne, gniade lub ciemnogniade, kare, rzadziej kasztanowate, siwe zdarza się niezmiernie rzadko.

[edytuj] Zastosowanie

Koń oldenburski uważany jest za dobrego skoczka, motoryka jego ruchu we wszystkich chodach jest bez zarzutu. Narowistość występuje rzadko, koń jest inteligentny i posłuszny. Lubiany zarówno przez początkujących jeźdźców, jak i profesjonalnych sportowców.

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota