Koń bretoński

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Spis treści

[edytuj] Historia

Ten krępy, mocny koń pociągowy wywodzi się z francuskiej prowincji Bretagne. Wymagający klimat tamtych rejonów przez tysiące lat kształtował silne, bardzo wytrzymałe, ale raczej niezgrabne i niezbyt urodziwe konie, które uważa się za przodków współczesnego konia bretońskiego. Do jego powstania przyczyniły się też perszerony, konie ardeńskie i bulońskie, z którymi od wieków krzyżowano miejscowe konie. W XIX wieku doprowadzono do krzyżówki z Norfolk Trotterem, z czego powstała najwspanialsza współczesna odmiana konia bretońskiego – postier bretoński. Poza nią hoduje się jeszcze dwa typy konia bretońskiego – najczęściej spotykany ciężki zaprzęgowy oraz zagrożony wyginięciem corlay.

Kiedyś konie bretońskie hodowano jedynie w czterech francuskich prowincjach, obecnie rasa rozprzestrzeniła się w całym kraju. Bretończyki są najliczniejszą i najchętniej hodowaną rasą pociągową we Francji. Coraz częściej importowane są też poza jej granice.

[edytuj] Wygląd

Koń bretoński to krępy, ale niezbyt ciężki koń w typie pociągowym. Jego wysokość w kłębie mieści się w granicach 152-165 cm. Jego głowa jest duża, ciężka, o prostym profilu i dość topornym kształcie. Uszy są małe i osadzone raczej nisko, oczy niewielkie, o łagodnym wyrazie, chrapy duże i rozwarte. Szyja bardzo mocna, krótka, łukowata, z masywnym grzebieniem. Tułów masywny, krótki, jakby grubo ciosany. Klatka piersiowa szeroka i pełna, zad mocny, rozpłatany. Kończyny zdecydowanie krótkie, o mocnych, twardych, niewielkich kopytach, czasami ze szczotkami.

Sierść konia bretońskiego jest gęsta i dość długa, zwłaszcza zimą. Grzebień na szyi masywny, grzywa długa, gęsta, falista. Ogon najczęściej kurtyzowany, czyli ucinany na drugim lub trzecim kręgu.

Najczęściej spotykane maści to ciemnodereszowata, winnodereszowata, kasztanowata i gniada. Konie kare są rzadkością, białe odmiany nie są mile widziane.

[edytuj] Charakter

Koń bretoński to zwierzę o łagodnym, sympatycznym charakterze. Rasa jest niewymagająca, bardzo wytrzymała i chętna do pracy.

[edytuj] Użytkowanie

Pomimo topornego, czasem niezgrabnego wyglądu, konie te są zaskakująco sprawne. Świetnie nadają się do prac gospodarskich, a zwłaszcza rolniczych. Kiedyś wykorzystywane były przez armię, służyły tez jako konie pocztowe. Dzisiaj najczęściej pomagają rolnikom lub ciągną zaprzęgi.

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota