Jokohama - historia rasy - artykuł z magazynu "Fauna i flora"

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Jednak wiele źródeł wskazuje na to, że protoplaści dzisiejszej rasy pochodzili z Chin, kiedy to w epoce Heian japońscy ambasadorowie sprowadzili długoogoniastą kurę i nazwali ją shokoku. W wyniku krzyżowań shokoku ze sprowadzonymi z południowo-wschodniej Azji samo stworzono kurę o nazwie minohiki. Według W.Deteringa swym wyglądem nie odbiegała od dzisiejszych Jokoham.

Pierwszy import do Europy nastąpił w 1864 roku. Francuzki misjonarz Girard sprowadził te niezwykle efektowne kury do Paryża dla Societe du Jardin d`Acclimation. Nietuzinkowy wygląd sprawił, że zainteresowanie hodowlą było duże. Hodowców nie odstraszały bardzo wysokie ceny, jakich żądano za ptaki tej rasy. Jokohamy z paryskiej hodowli szybko znajdowały nabywców, rozprzestrzeniając się także w Europie. W pięć lat później udało się jednemu z niemieckich hodowców kupić stado Jokoham z paryskiej hodowli. Kolejne importy ptaków z ich ojczystego kraju nie zawsze kończyły się sukcesem. Jednak niezaprzeczalny jest fakt, że ptaki z paryskiej hodowli oraz ptaki sprowadzone z ich macierzystego kraju stały się podstawą hodowli. Wiele wyhodowanych ptaków w Europie było bardzo delikatnych, ciężkie zimy i kojarzenie w bliskim pokrewieństwie dziesiątkowały hodowle. Te trudności nie zraziły oddanych rasie hodowców. Z braku dostępu do obcej krwi, jokohamy zaczęto krzyżować z bojownikami malajskimi, niestety odbyło się to kosztem utraty ich pięknego wyglądu. Dopiero dolew krwi feniksów spowodował, że ptaki znów osiągnęły swój efektowny wygląd oraz bogate upierzenie i od tego momentu zdobywały coraz większą rzeszę miłośników, aż do dnia dzisiejszego. Warto nadmienić, że ptaki jakie sprowadził misjonarz Girard były w kolorze białym z czerwonym siodłem, czyli w takim, w jakim hoduje się obecnie w Europie. Ten rodzaj ubarwienia w Japonii nie występuje, prawdopodobnie jokohamy o tej barwie wymarły dawno temu. Fascynacja odmianą dużą sprawiła, że hodowcy niemieccy podjęli się stworzenia jokohamy miniaturowej. Po raz pierwszy pokazał miniaturowe jokohamy Hans Sach w 1922 roku na wystawie w Essen. Hodowca ten nie podjął się jednak dalszych prac nad rasą i o ptakach z tej hodowli wkrótce zapomniano. Olbrzymi wkład w stworzenie jokoham miniaturowych miał Arno Bayerich. Droga tego hodowcy do sukcesu była długa i wyboista. Mimo wielu lat poświęconych rasie, hodowca nie mógł uzyskać ptaków o prawidłowym ubarwieniu, w jego hodowli występowały białe koguty z czerwonym siodłem, ale bez wymaganego rysunku na piersi, oraz kury ze zbyt jasną, żółtą piersią. Nie zrażony tym faktem hodowca poszukiwał hodowli miniatur poza granicami Niemiec. Niestety bez rezultatów. Okazało się, że w owym czasie w Anglii wcale nie podjęto takich prób, zaś ptaki holenderskie były słabymi jakościowo ptakami rasy dużej. Przełom nastąpił dopiero po wprowadzeniu do hodowli koguta rasy feniks. Po trzydziestu latach pracy nad rasą, niemiecki hodowca zgłosił sukces hodowlany. Przyjęcie standardu w Niemczech nastąpiło w 1968 roku.

autor: Aneta Zniszczyńska
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 01/2006

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota