Jamnik krótkowłosy miniaturowy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Spis treści

[edytuj] Historia

Jamniki wywodzą się z Niemiec, gdzie hodowano je do polowań na lisy, króliki i borsuki, gdyż niewielkie rozmiary tych psów pozwalały im ścigać zwierzynę nawet w podziemnych norach. Pierwsze jamniki, jeszcze w średniowieczu, były standardowej wielkości. Pod koniec XIX wieku w hodowlach uzyskano mniejsze odmiany, które obecnie są najpopularniejsze. Generalnie wyróżnia się trzy odmiany tej rasy ze względu na wielkość: standardową (max 9 kg), miniaturową (do 5 kg) i króliczą (poniżej 5 kg) oraz trzy ze względu na rodzaj włosa: krótkowłosą, długowłosą i szorstkowłosą. Daje to w sumie dziewięć zupełnie różnych odmian, które na wystawach rozpatrywane i oceniane są oddzielnie.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Budowa

Jamnik krótkowłosy miniaturowy waży 4-5 kg, obwód jego klatki piersiowej to około 30-35 cm, a wysokość w kłębie 16-20 cm. Jest wierną, zminiaturyzowaną kopią swojego bliskiego kuzyna – jamnika krótkowłosego standardowego. Jest niskim psem o wydłużonym tułowiu, krótkich nogach i umięśnionej sylwetce. jego mostek jest wysunięty, grzbiet długi i prosty, zad szeroki, brzuch lekko podciągnięty. Ogon średniej długości, zwężający się ku końcowi, noszony lekko powyżej linii grzbietu. Głowa mocno wydłużona, o zwężającej się w kierunku nosa kufie, płaskim czole, nieznacznym stopie, wyraźnych łukach nadoczodołowych i owalnych, wesołych oczach umieszczonych po bokach wąskiej głowy. Zgryz powinien być cęgowy lub nożycowy, fafle suche i bez luźnej skóry.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Włosy krótkie, lśniące, gładko przylegające do skóry, całe ciało powinno być równomiernie pokryte sierścią.

Umaszczenie jednobarwne (rude, czerwonorude, rudożółte lub żółte, najbardziej pożądana maść ruda), dwubarwne (czarne, czekoladowobrązowe, popielatoszare, białe, zawsze podpalane na rudo lub żółto nad oczami, po obu stronach kufy i dolnej wargi, na piersi, po wewnętrznej i tylnej stronie kończyn, na łapach, dookoła odbytu i do 1/3 lub 1/2 długości ogona po jego spodniej stronie) oraz łaciate (marmurkowe - na jasnym czekoladowym, rudym, popielatym lub białym tle nieregularne, niewielkie ciemne w kolorze czarnym, ciemnoszarym, brązowym lub żółtoczerwonym. Poza tym wszystkie inne, nie wymienione powyżej barwy są dopuszczalne.

[edytuj] Charakter

Jamnik krótkowłosy miniaturowy, jak zresztą wszystkie inne jamniki krótkowłose, to pies żywy, wesoły, ale niezwykle uparty i krnąbrny. Ciężko przyswaja komendy, nie należy do najpilniejszych uczniów na szkoleniach. Lubi dzieci, jest aktywnym uczestnikiem zabaw i gier, ale zawsze sam decyduje, jak się bawić i kiedy zakończyć wykonywane czynności. O swojego pana bywa bardzo zazdrosny. Nadaje się do niewielkich mieszkań, ale potrzebuje dużo ruchu. Lubi długie spacery, wolno się męczy, może też ujawnić swój instynkt myśliwski – będzie zawzięcie gonił gołębie, koty lub nawet inne psy. W domu bywa hałaśliwy, chętnie też przekopuje wszystkie dostępne rabatki kwiatowe i doniczki. Jest psem czujnym i odważnym, nadaje się na domowego stróża – o każdym obcym z pewnością głośno poinformuje wszystkich domowników.

[edytuj] Pielęgnacja i zdrowie

Podobnie jak jego większy kuzyn, jamnik krótkowłosy standardowy, on także narażony jest na nieuleczalną chorobę – niedowład tylnej części ciała (paraliż spowodowany naciskiem dysków kręgowych na rdzeń, na odcinku lędźwiowym lub szyjnym). Niewłaściwie karmionemu psu grozi też otyłość (gruby jamnik nie tylko wygląda nieestetycznie, ale przede wszystkim krócej żyje!). Jamniki podatne są też na cukrzycę i zapalenia skóry.

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota