Jamnik długowłosy standardowy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Spis treści

[edytuj] Historia rasy

Jamniki wywodzą się z Niemiec, gdzie hodowano je do polowań na lisy, króliki i borsuki, gdyż niewielkie rozmiary tych psów pozwalały im ścigać zwierzynę nawet w podziemnych norach. Pierwsze jamniki, jeszcze w średniowieczu, były standardowej wielkości. Pod koniec XIX wieku w hodowlach uzyskano mniejsze odmiany, które obecnie są najpopularniejsze. Generalnie wyróżnia się trzy odmiany tej rasy ze względu na wielkość: standardową (max 9 kg), miniaturową (do 5 kg) i króliczą (poniżej 5 kg) oraz trzy ze względu na rodzaj włosa: krótkowłosą, długowłosą i szorstkowłosą. Daje to w sumie dziewięć zupełnie różnych odmian, które na wystawach rozpatrywane i oceniane są oddzielnie.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Budowa

Jamnik długowłosy standardowy powinien ważyć do 9 kg, ale doskonała waga to 6,5–7 kg. Jego wysokość w kłębie to 25-26 cm, a obwód klatki piersiowej przekracza 35 cm. Pod względem pokroju wszystkie trzy odmiany jamników długowłosych (standardowa, miniaturowa i królicza) są niemal identyczne. Ich głowa jest silnie wydłużona i wąska, ale nie spiczasta. Zgryz powinien być nożycowy, ale dopuszczalny jest też cęgowy. Oczy owalne, rozstawione szeroko po dwóch stronach wąskiej głowy, o przyjaznym spojrzeniu. Uszy długie, miękkie, zwisające, przednią krawędzią przylegające do głowy. Szyja stosunkowo długa, wysoki kłąb, grzbiet długi, prosty lub lekko opadający, klatka piersiowa z wysuniętym do przodu mostkiem, brzuch podkasany. Ogon długi, prosty, noszony na linii grzbietu. Kończyny krótkie, o mocnym kośćcu, dobrze umięśnione.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Sierść długa, miękka, błyszcząca i jedwabista, lekko falująca lub prosta. Umaszczenie jednokolorowe (rude, żółtorude), dwukolorowe (czarne lub brązowe z rdzawym lub żółtym podpalaniem) lub marmurkowe (tygrysie, łaciate, pręgowane).

[edytuj] Charakter

Jamniki długowłose (nie tylko standardowe, ale też miniaturowe i królicze) to najłagodniejsza odmiana jamników. Są znacznie spokojniejsze i łatwiejsze w ułożeniu niż jamniki krótko i szorstkowłose. Znacznie łatwiej tez poskromić ich pasję łowiecką. Natomiast odmiana standardowa jest cichsza i mniej ruchliwa niż odmiany miniaturowe i królicze.

Jamnik długowłosy standardowy pochodzący z dobrej, renomowanej hodowli to pies czuły, wrażliwy, o dobrym charakterze, choć oczywiście dość uparty (jak każdy jamnik). Potrzebuje dośc dużo ruchu, kilka razy w tygodniu powinien być wyprowadzany na dłuższy spacer z urozmaiceniami – rzeką, nad którą mógłby swobodnie biegać, parkiem pełnym gołębi, na które będzie mógł poszczekać, itd. Taka dawka ruchu i adrenaliny pomoże mu zachować spokój i nie niszczyć sprzętów w nawet niewielkim mieszkaniu. Jamnik długowłosy standardowy powinien być poddawany szkoleniu, choć od czasu do czasu może „głuchnąć”, czyli przestawać zwracać uwagę na komendy. W takich sytuacjach psa nie powinno się karać, tylko zaakceptować tę cechę rasy. Jamnik ten akceptuje inne zwierzęta w domu, w tym także koty.

[edytuj] Zdrowie

Jamniki długowłose standardowe uważane są za rasę długowieczną i dość zdrową. Jeżeli mają zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu, a do 1 roku życia nie są zmuszone biegać po schodach, typowa dla jamników dyskopatia zagraża im w niewielkim stopniu. Trzeba też zadbać o odpowiednią dietę pupila, gdyż wszystkie jamniki mają tendencję do tycia.

autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota