Jamnik (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.

Historia

W pochodzącym sprzed roku 4000 p.n.e. grobowcu faraona odkryto wizerunek psa podobnego do jamnika, co pozwalało sądzić, że rasa ta pochodzi ze starożytnego Egiptu. Wielu kynologów wyraża jednak opinię, że rasa ta narodziła się w Niemczech. Jamnik krótkowłosy dał początek dwóm pozostałym odmianom, różniącym się od pierwowzoru rodzajem szaty. W XVI wieku Niemcy skrzyżowali odmianę krótkowłosą z angielskimi i niemieckimi spanielami, tworząc jamnika długowłosego. Później z krzyżówki jamnika krótkowłosego, sznaucera i dandie dinmont teriera powstała odmiana szorstkowłosa.

Cechy psychofizyczne

Wzorzec nie precyzuje wzrostu. Masa ciała: jamnik normalny – poniżej 9 kg; karłowaty – poniżej 4 kg, przy czym obwód jego klatki piersiowej wynosi mniej niż 35 cm; króliczy: poniżej 3,5 kg, obwód klatki piersiowej mniejszy niż 30 cm. Pomimo niewielkich rozmiarów jamnik jest silnym i wojowniczym psem. Odznacza się wrażliwością, delikatnością, odwagą, czujnością, gotowością do obrony. Ma silny charakter, potrafi mieć własne zdanie, czego nie należy traktować jako uporu i nieposłuszeństwa. Posiada dobrze wykształcony instynkt terytorialny. Cechuje go popęd do walki i obrony, zadziorność i nieustępliwość, ciętość, zwinność, przywiązanie do opiekuna i doskonały węch. Cechy te pozwalają mu wywiązać się z roli psa użytkowego. Jego okrywa włosowa jest łatwa w pielęgnacji.

Przeznaczenie

Choć cechy psychiczne jamnika pozwalają mu doskonale wywiązać się z roli psa rodzinnego, cechy użytkowe wskazują jednoznacznie na jego przeznaczenie. Jamnik to urodzony myśliwy o wszechstronnym zastosowaniu. Z pasją walczy pod ziemią z większymi od siebie lisami i borsukami, głosi i płoszy zwierzynę, dobrze pracuje na sfarbowanym tropie, z łatwością przebija się przez zarośla i nie unika wody. Jamnik krótkowłosy powinien być trzymany w mieszkaniu w okresie zimy, pozostałe mogą być zakwaterowane na dworze przez cały rok. Utrzymanie tego niewielkiego pieska nie wymaga dużych nakładów, przeszkody w jego posiadaniu wiążą się raczej z innymi kwestiami. Jako pies rodzinny dostarczy nam radości, pod warunkiem że wychowawca umiejętnie pokieruje jego rozwojem i wytłumi w nim wiele zbędnych instynktów. Jeśli jamnik nie może pracować u boku myśliwego, należy zapewnić mu rodzaj zastępczego zajęcia, ponieważ ten pies najlepiej się czuje wtedy, gdy może wykonywać jakąś pracę. Trzymany w mieszkaniu ma tendencję do tycia, dlatego dieta i ruch są mu niezbędne. Nie powinien forsować się chodzeniem po schodach, ponieważ jego konstrukcja fizyczna powoduje nadmierne obciążenie kręgosłupa, co po pewnym czasie może doprowadzić do dyskopatii, a w końcowym etapie do niedowładu tylnych kończy. Trzeba pamiętać, że do prawidłowego rozwoju i podtrzymania kondycji fizycznej i psychicznej potrzebna jest mu praca, musi być stale zajęty.

Najlepszy dom

Niezależnie od tego, czy będzie mieszkał w domu, czy też na dworze, musi mieć nieprzerwany kontakt z wychowawcą i członkami rodziny. Dobrze się czuje, gdy zaakceptuje swojego przewodnika. Dzięki swojemu niekonwencjonalnemu zachowaniu oraz przebiegłości jamnik potrafi wiele uzyskać od swojego pana. Mimo niekwestionowanej pasji łowieckiej i zdolności do przejawiania własnej inicjatywy jest delikatny, wrażliwy i uczuciowy. Odpowiednim miejscem będzie dla niego dom z dziećmi. Szybko zaprzyjaźnia się z najmłodszymi i chętnie z nimi bawi, nie pozwala im się znudzić. Dorosłym domownikom również umili życie, zachęci ich do wyjścia z mieszkania, nie pozwoli im gnuśnieć w czterech ścianach. Pełnię szczęścia jamnik osiągnie jednak wtedy, gdy jego właściciel będzie myśliwym i wykorzysta go do polowań. Wyprowadzony w teren w konkretnym celu poczuje się w swoim żywiole i będzie miał możliwość pokazania, na co go stać. Przewodnik powinien tak podzielić obowiązki, by psem mogli się zajmować wszyscy członkowie rodziny. Dzieci powinny uprawiać z nim zabawy ruchowe, wyprowadzać go na dwór i zmuszać do biegania, natomiast wychowawca powinien zająć się fachowym prowadzeniem. Jamnik uwielbia dom pełen ciepła i życzliwości, źle się czuje w rodzinie, w której nie ma harmonii. Nie powinien trafić do rodziny, w której zawsze będzie komuś przeszkadzał.

Edukacja

Jamnik musi zostać fachowo wychowany, a jeśli znajdzie się w rękach myśliwego, powinien przejść kierunkową edukację. Należy pamiętać, że ma zaborczy charakter i może być zazdrosny o swojego pana, a w skrajnych przypadkach przejawia zachowania agresywne. Jeśli u naszego jamnika wystąpią symptomy takiego właśnie zachowania, trzeba niezwłocznie podjąć działania, by to zmienić. Aby u jamnika nie wykształcił się taki nawyk, należy zająć się wychowaniem psa od momentu jego pojawienia się w rodzinie. Jeśli właściwie rozpoznamy psychikę jamnika i będziemy w postępowaniu względem tego psa brać pod uwagę jego naturalne instynkty, nie powinien sprawiać większych kłopotów wychowawczych. Jego przewodnik powinien być wyrozumiały i cierpliwy, nie może okazywać w czasie nauki zdenerwowania. Jamnik potrafi być czasami uparty i nieposłuszny, co wynika z jego silnego charakteru i zdolności do oceny sytuacji. Należy wówczas postępować z nim zdecydowanie i konsekwentnie, lecz nie można stosować przymusu fizycznego, a tym bardziej traktować go brutalnie. Już jako kilkunastotygodniowe szczenię musi wiedzieć, kto jest w rodzinie najważniejszy i jakie on sam zajmuje miejsce w hierarchii. Jeśli przeznaczymy jamnika do pracy w terenie, musimy przeszkolić go w zakresie posłuszeństwa, a w późniejszym czasie nauczyć współpracy z myśliwym. Uczy się chętnie, pod warunkiem że wie, czego od niego oczekujemy.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota