Izopatia (Lecznica weterynaryjna Psidoktor)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Lecznicę weterynaryjną Psidoktor.

Lista pozostałych artykułów opracowanych przez Lecznicę weterynaryjną Psidoktor.


[edytuj] Izopatia

No właśnie, o co chodzi?
Sam termin wywodzi się od dwóch greckich słów îsos-równy i páthos- cierpienie/choroba. Izopatia określa metodę leczenia zarówno chorób przewlekłych, jak i ostrych za pomocą preparatów zawierających niskorozwinięte formy endobiontów grzybów pleśniowych, mających zdolność rozbijania i unieszkodliwiania form wysokorozwiniętych, patologicznych, chorobotwórczych tychże grzybów.
Niezwykle żywotne formy przetrwalnikowe grzybów pleśniowych występują tylko w martwym materiale biologicznym. W organizmach żywych natomiast, we wszystkich komórkach, jak i we krwi przybierają mniej lub bardziej zróżnicowane postacie symbiotycznych endobiontów. Występują tam w postaci małych, nieruchliwych, koloidalnych, ale żywych struktur białkowych. Do obserwacji zjawiska wykorzystuje się mikroskopy z ciemnym polem widzenia. W przeciwieństwie do mikroskopów z jasnym polem widzenia, służącym do obserwacji krwi martwej, utrwalonej preparatami chemicznymi umożliwiają one obserwację krwi żywej z niezdeformowanymi składnikami morfotycznymi i przy prawie niezmienionym pH. Dlatego bardzo często oprócz terminu obserwacji krwi w ciemnym polu widzenia używa się określenia analiza żywej krwi ( Live Blood Analysis). Obserwacja żywej krwi pozwala więc rozpoznać proces rozwoju choroby często na długo przed pojawieniem się jej fizycznych objawów. Dzięki możliwości obserwacji żywej krwi można ocenić bowiem stan środowisk a organizmu, ewentualne zmiany w równowadze kwasowo-zasadowej, zaburzenia trawienia białek oraz stopień starzenia się organizmu.
W dużym uproszczeniu.
W zdrowym organizmie przeważają formy mniej rozwinięte, drobne, nie wywołujące zachorowania, a wręcz stabilizujące zdrową równowagę całego organizmu. W przypadku zaburzenia środowiska fizjologicznego, równowaga ta ulega zachwianiu. Formy niższe przechodzą wtedy w formy wysokorozwinięte, a co za tym idzie w organizmie zaczyna rozwijać się choroba. Im większe jest odstępstwo od prawidłowego pH (od fizjologicznej równowagi kwasowo-zasadowej), tym więcej tworzy się patogennych stadiów bakteryjnych i grzybowych, a ubywa form drobnych, prymitywnych, apatogennych, które mogłyby przywracać równowagę.
Jak to działa?
Terapia izopatyczna polega na wprowadzaniu do organizmu niskorozwiniętych form endobiontu. Ich zadaniem jest rozbijanie połączeń w formach wysokorozwiniętych/patologicznych oraz wydalanie ich z organizmu.
Nowość? Nie całkiem...
Izopatia nie jest żadną nowością ani rewolucją w medycynie, chociaż dopiero obecnie lekarze zaczynają w niej dostrzegać duże możliwości. Za twórcę metody uważa się berlińskiego zoologa i mikrobiologa prof. Dr Günthera Enderleina (1872-1968). Historia odkrycia sięga czasów prowadzenia w Egipcie wielkich prac wykopaliskowych. To właśnie prof. Enderlein wyhodował ze znalezionych w mumiach egipskich zarodników grzybów kolonie żywych pleśni, głównie Mucor racemosus i Aspergillus niger (van Thieghem). Takie same, zdolne do wzrostu zarodniki Mucor racemosus znaleziono później w wydobytych z lodu szczątkach mamutów, a nawet w ropie naftowej.
Leczenie.
Lekami w terapii izopatycznej są niższe niepatogenne formy grzybowe. Mają one zdolność do przywracania zachwianej symbiozy pomiędzy endobiotem, a organizmem gospodarza. Jedną z wielu zalet izopatii jest niewątpliwie możliwość praktycznie ciągłego nadzoru nad terapią oraz jej postępami. Analizy (przy użyciu mikroskopii w ciemnym polu widzenia) można dokonać wkrótce po zastosowaniu leków, a co za tym idzie postępy można obserwować na bieżąco. Zapobiega to niewłaściwemu leczeniu oraz maksymalnie skraca czas poświęcony na dobór odpowiedniego leku. W naszej lecznicy fotografie oraz filmy nagrywane bezpośrednio z mikroskopu są przechowywane dla każdego pacjenta, dzięki temu każdy klient jest w stanie zapoznać się z działaniem leków.
Badanie.
Do badania pobiera się małą kroplę krwi, najczęściej uzyskuje się ją poprzez nakłucie igłą małżowiny usznej. Próbka od razu nakładana jest na szkiełko i badana pod mikroskopem. W naszej lecznicy każdy klient może uczestniczyć w procesie analizy – podczas gdy lekarz ogląda próbkę bezpośrednio pod mikroskopem, klient obserwuje to samo na dużym monitorze, istnieje możliwość zapisu analizy w formie video na płycie CD. Badanie trwa około 15 minut, czasami stosuje się oprócz badania także analizę wtórną. Wówczas tą samą próbkę ogląda się pod mikroskopem ponownie po upływie kilku godzin, pozwala to na ocenę szybkości degradacji poszczególnych komórek.
autor: lekarz weterynarii Jacek Ostaszewski, Weterynarz Szczecin (14-02-2008)



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota