Gruda

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Gruda jest często spotykaną u koni infekcją skóry wywoływana przez bakterie Dermatophilus congolensis. Choroba ta może dotknąć każdego niemal konia, choć niegdyś uważano, że narażone na nią są wyłącznie konie mające częsty kontakt z wilgocią. Gruda pojawia się najczęściej na pęcinach, piętkach i ostrogach, znacznie rzadziej na podbrzuszu czy w górnych partiach kończyn. Prawdopodobnie najbardziej podatne na tę dolegliwość są siwe konie (lub te o białych nogach) o delikatnej skórze i szczotkach na pęcinach.

Najwięcej przypadków zachorowań na grudę ma miejsce jesienią i zima, gdy konie zmuszone są stąpać po błocie i kałużach. Nie powinno się w tych porach roku rezygnować z jazdy w terenie, ale po każdym powrocie do stajni należy bardzo dokładnie sprawdzać i oczyszczać zgięcie pęcinowe. Zimą sierść konia jest dłuższa i gęstsza, co sprawia, że brud i wilgoć dłużej się w niej utrzymują. Takie warunki to doskonała podstawa dla grudy.

Gruda wyglądem przypomina zaschnięte błoto. Na nodze tworzą się pęcherzyki i strupy, szybko pojawia się też ropa. Jeśli nawet zmiana wygląda sucho, nie jest niestety zwykłym zamknięciem rany, lecz złośliwymi strupami ukrywającymi wewnątrz rozwijająca się groźną chorobę. Nie leczona może spowodować powstanie narośli, brodawek, nagniotków i opuchlizn prowadzących do trwałej kulawizny.

Jeśli u konia zaobserwowano strupy mogące ukrywać grudę, zaleca się wcieranie maści leczniczej, a także regularne, codzienne mycie i osuszanie zgięć pęcinowych. Aby pozbyć się strupa, trzeba go najpierw zmiękczyć (usuwanie go na sucho byłoby bardzo bolesne dla konia). Do tego celu można użyć specjalnego kremu, ale na dobrą sprawę wystarczy woda z mydłem. Po usunięciu strupów ranę należy przemyć środkiem antybakteryjnym i pozostawić go na ranie kilka minut. Następnie spłukać i osuszyć ranę. Koń nie powinien pracować aż do wygojenia rany, najlepiej, by przebywał w tym czasie w suchej stajni. Jeżeli zabiegi te nie przynoszą spodziewanego efektu, rana nie goi się lub, co gorsza, jej stan pogarsza się, konieczne będzie wezwanie lekarza weterynarii, który zapewne poda zwierzęciu antybiotyk.

Aby nie narażać konia na tę przykrą dolegliwość, warto dbać należycie o jego nogi. Zbyt długie szczotki pęcinowe warto przyciąć, by nie stały się lokum dla bakterii. Krótsza sierść jest łatwiejsza w utrzymaniu czystości i zapewnia lepszy obieg powietrza. Gdy koń wraca do stajni z padoku lub jazdy po grząskim gruncie, trzeba za każdym razem pamiętać o czyszczeniu i osuszaniu jego nóg. Jeśli koń ma zakładane ochraniacze, muszą one być idealnie dopasowane i wkładane tylko na czyste, suche nogi. Profilaktycznie można też spryskiwać nogi konia oliwką dla dzieci rozrobioną z octem w proporcjach 1:1. Ocet uniemożliwia żerowanie bakteriom, a oliwka czyni skórę bardziej miękką i elastyczną, chroniąc ją w ten sposób przed pękaniem.

autor: Kamila, MaWi A.I.



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota