Gnicie strzałki

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Gnicie strzałki to jedna z niezakaźnych chorób atakująca konie bez względu na wiek i rasę. Do rozwoju tej choroby przyczynia się niewystarczająca higiena, zbyt mało ruchu oraz niewłaściwe warunki panujące w stajni. Leczenie musi prowadzić lekarz weterynarii.

Niewystarczająca higiena w stajni prowadzi do powstania tam wilgotnego i ciepłego klimatu, w którym wspaniale rozwijają się bakterie i zarazki. Jeżeli koń wiele czasu spędza w boksie na wilgotnym podłożu, bakterie zagnieżdżają się w jego kopytach. W takiej sytuacji niedostateczne dbanie o jego higienę (pozostawianie w kopytach brudu i złogów) grozi poważną chorobą - gniciem strzałki. Bakterie zostają zamknięte w kopytach, odcięte od tlenu, a powstałe w ten sposób beztlenowe warunki życia stanowią idealne podłoże do rozwoju bakterii gnilnych.

Spis treści

[edytuj] Objawy

Na początku chorobą dotknięty jest najczęściej jedynie rowek strzałki. Róg odpada kawałkami, jest bardzo miękki, daje się łatwo oddzielić, a w rowkach strzałki znajduje się brudnoszary płyn. Można zauważyć tez torebki gnilne z szaroczarną, serowatą mazią która powstaje z brodawkowatych rozrostów strzałka sięgających w głąb kopyta. Zapach mazi jest ostry i przeszywający, nie pozostawiający złudzeń - to zgnilizna. Zagnieżdżone bakterie niszczą zrogowaciały naskórek, rowek strzałki może pogłębić się aż do piętki. Taka zaawansowana choroba nazywana jest rakiem strzałki. Dotknięty nią koń, bez właściwego leczenia, może stać się całkowicie niezdolny do pracy - w skrajnych przypadkach może dojść do przegnicia całego kopyta, aż do skóry właściwej.

[edytuj] Na co zwrócić uwagę

Zakażony koń mocno reaguje na próby manipulowania wokół jego kopyt. Podczas czyszczenia środkowych krawędzi strzałki zachowują się niespokojnie, wyraźnie denerwuje się też, gdy uciskamy palcem strzałkę. W bardziej zaawansowanym stadium choroby występuje okulawienie.

[edytuj] Postępowanie i leczenie

Konia z wykryta chorobą należy przenieść do suchego stanowiska, najlepiej wyściełanego słomą. Lekarz weterynarz czyści kopyto, przemywa je wodą i osusza szmatką, usuwa przegniłe części rogu i wycina torebki gnilne. Każdego dnia trzeba czyścić i dezynfekować chore kopyto - strzałkę oraz jej krawędzie. W cięższych przypadkach w szczeliny wkłada się opatrunki - tampony maczane w roztworze formaliny. Tampony wciska się do rowka strzałkowego i wymienia co dwa dni (jeżeli lekarz nie zarządzi inaczej). Koń w trakcie leczenia może opuszczać stajnię jedynie w suche, pogodne dni.

[edytuj] Zapobieganie

Aby koń miał zdrowe kopyta z wytrzymałym, nie pękającym rogiem, potrzeba mu trzech czynników: ruchu, dobrego kucia i suchej, dobrze utrzymanej stajni.

autor: Kamila, MaWi A.I.



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota