Gekon gruboogonowy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Gekon inny niż wszystkie: Hemitheconyx caudicinctus

Na dźwięk słowa "gekon" większość z nas od razu wyobraża sobie niewielką, zwinną jaszczurkę o palcach wyposażonych w przylgi zwinnie biegającą po ścianach i uganiającą się za owadami. Pogląd taki jest w pełni uzasadniony, bowiem właśnie tak wygląda i postępuje większość gekonów. Niemniej w obrębie tej przebogatej w gatunki rodziny jaszczurek (do tej pory opisano ich ponad 1000) występują wyjątki od tej reguły. Jednym z nich jest gekon gruboogonowy (Hemitheconyx caudicinctus syn. Stenodactylus caudicinctus)- nie tylko brak mu charakterystycznych przylg na palcach nóg, ale co więcej jest on prawdziwym flegmatykiem zupełnie nie przypominającym szybkich niczym błyskawica kuzynów. Te cechy sprawiły jednak, że jaszczurki te stały się pupilami i ulubionymi obiektami hodowli licznych, również początkujących miłośników terrarystyki.


Spis treści

[edytuj] Parami lub w haremie

Gekony gruboogonowe można hodować w parach lub grupach haremowych złożonych z jednego samca i kilku samic. Najlepszym i najbezpieczniejszym wyjściem jest jednak pielęgnowanie tych jaszczurek parami. Zwierzęta te szybko przyzwyczajają się do siebie i nie wykazują wobec partnera przeciwnej płci żadnej agresji. Również samice na ogół wzajemnie się tolerują (choć bywają wyjątki). Natomiast absolutnie niedopuszczalne jest łączenie ze sobą samców tego gatunku - będą one toczyć walki tak długo, aż któryś z nich padnie.

Ze względu na brak przylg na palcach u nóg gekony te praktycznie się nie wspinają, co najwyżej wchodzą na niewielkie kamienie i skałki. Dlatego terrarium dla nich nie musi być wysokie - w zupełności wystarczy 30 cm. Dla pary tych zwierząt powinno mieć powierzchnię dna min. 0,2 m2 (np. 50x40 cm), zaś dla haremu złożonego z samca i trzech samic ok. 0,4 m2 (np. 100x40 cm). Należy wyposażyć je w źródła ciepła, najlepiej jednocześnie przewody grzewcze oraz żarówkę, a także, ewentualnie - skałkę grzewczą. Jako podłoża można użyć piasku, ale lepsze są specjalne substraty dla gadów z dodatkiem torfu i kory.

"Umeblowanie" mieszkania dla naszych gekonów powinny stanowić korzenie i kawałki drewna oraz, obowiązkowo, kryjówki dla każdego zwierzęcia wykonane z połówek skorup orzechów kokosowych, odwróconych doniczek lub sklejonych ze sobą płaskich kamieni. Jeśli w terrarium przebywa jednocześnie kilka samic kryjówek takich powinno być szczególnie dużo, aby wyeliminować możliwość ewentualnej agresji. Nie wolno również zapominać o ustawieniu poidełka w postaci płytkiego baseniku. Nie powinien być głębszy niż 3-5 cm, bowiem istniałoby wtedy ryzyko utonięcia w nim jaszczurki. Nie musi być również duży, bowiem gekony te nie lubią kąpieli i nie wchodzą do wody. W terrarium można również umieścić sukulenty, ale należy wybierać wyłącznie gatunki pozbawione kolców i ostrych zakończeń liści, takie jak np. Crassula portulacea lub Echeveria glauca.

[edytuj] Pielęgnacja i zywienie

Aby utrzymać nasze gekony w dobrym zdrowiu i samopoczuciu konieczne jest takie sterowanie temperaturą i czasem oświetlania terrarium, które stymulowałoby naturalny roczny cykl życiowy tych zwierząt. Jak już wspomniano, w ich ojczyźnie od listopada do marca trwa pora sucha stanowiąca okres obniżonej aktywności gekonów. Dlatego w miesiącach tych utrzymujemy nieco niższą temperaturę (ok. 25oC w całym pomieszczeniu i ok. 35oC pod żarówką) i oświetlamy terrarium nie dłużej niż 8 godzin na dobę. W tym czasie nie zraszamy go wodą. Z kolei w marcu zaczynamy wydłużać "dzień" do 16 godzin na dobę i podnosimy temperaturę w pomieszczeniu do ok. 28-30oC. Rozpoczynamy również regularne zraszanie dna terrarium. Oczywiście, wszystkie te zmiany przeprowadzamy stopniowo - dużym ułatwieniem jest zainstalowanie termoregulatora oraz wyłączników czasowych urządzeń grzewczych.

Żywienie gekonów gruboogonowych nie nastręcza większych problemów. Prawdę powiedziawszy, są one wyjątkowymi żarłokami. Z upodobaniem pochłaniają niemal każdą ilość podawanego im pokarmu. Jaszczurek tych nie należy jednak przekarmiać - najlepiej serwować im częściej niewielkie dawki pożywienia. Najlepszym pokarmem dla nich są świerszcze i inne szarańczaki. Okazjonalnie można podawać niewielkie ilości larw mączniaka oraz noworodki mysie, zaś dorosłym okazom nawet młode myszy. Pokarm należy posypywać preparatami mineralno-witaminowymi z dużą zawartością wapnia, analogiczny preparat w płynie można dodawać również do wody pitnej (ta ostatnia powinna być przegotowana).

tekst i zdjęcia: dr wet. Joanna Zarzyńska, dr Paweł Zarzyński, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota