Gallus

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal


Spis treści

[edytuj] Kuraki grzebieniaste

Średniej wielkości ptaki, odróżniające się od innych grzebiących (Galliformes) posiadaniem mięsistego, barwnego grzebienia na ciemieniu i płatów gardłowych (dzwonków), które są szczególnie rozwinięte u samców. Środkowe sterówki sklepionego ogona kogutów, wydłużone i wygięte sierpowato ku dołowi. Reprezentują rodzinę kurowatych (Phasianidae), podrodzinę kuraków grzebieniastych (Gallinae) i rodzaj (Gallus), do którego należą cztery gatunki. Wszystkie występują w Azji. W hodowlach niezbyt częste, chociaż kur bankiwa z każdym rokiem staje się popularniejszy. Trzy pozostałe gatunki należą jeszcze do rzadkości.


[edytuj] Kur bankiwa

Gallus gallus (Linnaeus, 1758).

Występuje w południowej i południowo - wschodniej Azji i na obszarze tym tworzy pięć podgatunków. Warto wspomnieć, że kur bankiwa jest protoplastą kury domowej. Jego udomowienie nastąpiło w Chinach około 2500lat p.n.e. W starożytnym Egipcie kury trzymano jako ptaki domowe i znano już sztuczny wylęg kurcząt. W V wieku p.n.e. znano kury domowe w Europie. Pod wpływem udomowienia i selekcji wytworzono liczne rasy i odmiany, niektóre zupełnie nie przypominające swojego dzikiego przodka. Kogut tego gatunku osiąga 70 cm długości. Głowa i szyja pomarańczowo-żółte. Pióra na szyi wydłużone. Grzbiet czerwono - brązowy z tym, że każde piórko ma złoto - żółtą obwódkę. Pierś i spód ciała czarne, ogon czarny z metalicznym, zielonym połyskiem. Grzebień ząbkowany, czerwony, dzwonki czerwone. Kura dorasta do 40cm. Jest szarobrązowa o jaśniejszym spodzie. Pióra na szyi z żółtobrązowymi obwódkami. Ptaki żyją w rozległych lasach na nizinach również na terenach górzystych do 1500m.n.p.m. Poza okresem rozrodczym tworzą stada, a przed sezonem lęgowym koguty gromadzą wokół siebie haremy składające się z 5-6 kur. Do gniazda na ziemi kura znosi najczęściej 5-7 białawych jaj (niekiedy więcej) i sama je wysiaduje. Po 21 dniach klują się pisklęta, które wodzone są i troskliwie chronione przez matkę. Często podróżują na jej grzbiecie. Z chwilą uzyskania zdolności lotu, nocują wraz z matką na gałęziach drzew. Matki z dorastającą młodzieżą grupują się w stada. Żywią się nasionami, jagodami, zielonymi częściami roślin, a także owadami i ich larwami, pajęczakami, robakami, mięczakami. Niekiedy zjadają młode osobniki gadów (gekony, agamy itp.)


[edytuj] Kur cejloński

Gallus lafayetii (Lesson, 1831).

Jest ostrożnym i płochliwym mieszkańcem gęstych dżungli w Sri Lance. Występuje zwykle na wysokościach 1600-2000m. n.p.m. Kogut osiąga 72cm. Ciemię ma czerwone, pióra na szyi wydłużone, pomarańczowo - żółte z czarnymi, wąskimi prążkami po środku. Plecy i pióra pokrywowe skrzydeł intensywnie czerwone. Pióra nadogonowe i częściowo pióra boków purpurowato - fioletowe z czerwonymi obwódkami. Brzuch czarny, lotki i ogon czarne z purpurowym połyskiem. Grzebień ząbkowany, czerwony z żółtą plamą, dzwonki czerwone. Swoją barwną szatę koguty uzyskują w drugim roku życia. Kura dorasta do 36cm. Z wierzchu rdzawo brązowa z czarnymi plamkami. Na szyi żółtobrązowe prążkowanie. Skrzydła czarne z żółtawymi plamkami, brzuch białawy. Gniazdem jest tylko płytkie zagłębienie w ziemi wyścielone suchymi liśćmi i innym materiałem roślinnym. Niekiedy wykorzystywane są opuszczone gniazda ptaków drapieżnych, znajdujące się na drzewach, na wysokości 3-4metrów. Kura znosi 3-5 (rzadziej nawet do 9) kremowych z jasnobrązowymi kropkami jaj. Wysiaduje sama przez 20-21 dni, sama też troszczy się o potomstwo. Kury cejlońskie żywią się podobnym pokarmem co poprzedni gatunek.


[edytuj] Kur siwy

Gallus sonneratii (Temminck, 1813).

Zamieszkuje południowe i zachodnie Indie. Kogut osiąga 80cm długości. Pióra na szyi wydłużone o zaokrąglonych końcach, czarne z szarymi obwódkami i dwiema, trzema białymi plamkami. Kark i plecy rdzawoczerwone, skrzydła purpurowo czarne. Ogon niebieskawo zielony z metalicznym połyskiem. Grzebień czerwony, ząbkowany. Dzwonki czerwone. Kura mierzy 46cm i upierzona jest brązowo. Pióra na szyi żółtawe czarno-łuskowane. Gardło żółtawo białe. Pióra piersi białe z czarnymi lub brązowymi obwódkami, co tworzy rysunek charakterystycznej falistości. Na plecach delikatne szare i jasnobrązowe faliste prążki. Skrzydła brązowe z czarną falistością. Lotki i skrajne sterówki czarne. Biotopem kura siwego są gęste lasy i bambusowe zarośla do 1500m.n.p.m. Często go się spotyka także na plantacjach herbaty. Noce spędza na gałęziach drzew. Rano i popołudniu w poszukiwaniu pokarmu wychodzi na otwarte przestrzenie jest jednak bardzo ostrożny. Niekiedy żeruje na polach uprawnionych. Nigdy nie tworzy większych stad. Żyje samotnie bądź w parach ewentualnie w niewielkich grupkach. Koguty są poligamiczne i przed lęgami gromadzą wokół siebie 3-5 kur. Kura znosi do gniazda na ziemi 3-6 (rzadziej do 10) białawych jaj, na których po kilku dniach wysiadywania pojawiają się brązowe plamki. Wysiaduje sama 20-21 dni i sama opiekuje się potomstwem. Pożywienie zbliżone do pożywienia poprzednich gatunków.


[edytuj] Kur zielony

Gallus varius (Shaw, 1798).

Ojczyzną gatunku są wyspy Jawa, Bali i inne wchodzące w skład Małych Wysp Sundajskich. Kogut mierzy 70cm. Szyję i plecy ma zielone z metalicznym połyskiem na obrzeżach piór. Górna część grzbietu z niebiesko zielonym połyskiem. Dolna część grzbietu i nasada ogona z długimi czarnymi, żółto obrzeżonymi piórami. Skrzydła czarne z pomarańczowo - czerwonymi łokciami. Spód ciała czarny. Ogon czarny z niebiesko - zielonym połyskiem. Grzebień bez ząbkowania, szeki, czerwono - fioletowy z szaroniebieską plamą. Dzwonek jeden po środku gardła, czerwony. Kura osiąga długość około 40cm. Z wierzchu brązowo czarna, połyskująca. Głowa brązowa, gardło białe, pierś brązowa z czarno obrzeżonymi piórami, brzuch czarny. Ogon czarny z jaśniejszymi, błyszczącymi plamkami na brzegach. Kur zielony chętnie przebywa wśród gęstych krzewów i bambusów. W niektórych rejonach występuje dość licznie i jest łowiony przez miejscową ludność. Poza okresem rozrodczym żyje w parach lub w rodzinnych grupach. Przed lęgami kogut gromadzi wokół siebie 3-4 kury. Do gniazda na ziemi, wyścielonego suchymi liśćmi i suchą trawą, samica znosi 6-10 kremowo białych jaj, które wysiaduje 21 dni. Sama też troszczy się o kurczęta. Żywi się podobnie jak poprzednie gatunki. W poszukiwaniu pokarmu odwiedza pola ryżowe i inne pola uprawne.

autor: Janusz Wach
opublikowane za zgodą magazynu http://Fauna&flora



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota