Gęsiówka egipska - artykuł z magazynu "Fauna i flora"

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Alopochen aegyptiacus (Linnaeus, 1766)


Chów i pielęgnacja

Gęsiówki egipskie znane są w hodowlach od najdawniejszych czasów. Już w starożytnym Egipcie hodowano je i czczono jako ptaki święte. Zupełnie inaczej traktowane były przez starożytnych Greków i Rzymian, którzy hodowali je, po prostu jako drób domowy. Ze względu na efektowny wygląd, są obecnie ptakami ozdobnymi, rozpowszechnionymi na całym świecie; w parkach, w ogrodach zoologicznych i na wybiegach licznych hodowców. Gatunek chętnie przystępuje do rozrodu, pod warunkiem, że dysponujemy dobrą parą lęgową. Najlepsze pary rozpłodowe uzyskuje się w wyniku spontanicznego doboru młodych osobników, na zasadzie wzajemnej sympatii. Dwa młode ptaki obojga płci, przebywające stale obok siebie, zapewne taką parę utworzą i w trzecim roku życia obdarzą nas przychówkiem. Ważnym czynnikiem, mającym także niebagatelny wpływ na udane lęgi jest wielkość, wystrój i obsada wybiegu. Mimo, że gęsiówki egipskie często przebywają na lądzie, to jednak zbiornik wodny jest wskazany. Ptaki mające nieograniczony dostęp do wody, charakteryzuje gładkie, nienaganne upierzenie. Dotyczy to w zasadzie niemal wszystkich kaczkowatych Anatidae, poza dwoma wyjątkami, a mianowicie: kapodziobem i berniklą hawajską, które wyraźnie unikają wody. Część lądowa wybiegu powinna być obsiana trawą, która będzie wykorzystywana jako znaczące źródło pokarmu. W kilku ustronnych miejscach wybiegu powinny znajdować się obszerne budki lęgowe, dobrze przytwierdzone do podłoża kosze, bądź równie dobrze przytwierdzone do podłoża, leżące beczki drewniane. Umożliwi to ptakom wybór odpowiedniego miejsca na założenie gniazda. Chętnie gniazdują w dobrze izolowanym, drewnianym domku, który można zbudować na terenie wybiegu. Wykorzystywany będzie również podczas skrajnie złych warunków atmosferycznych. Odpowiednio wkomponowane obumarłe pnie, konary oraz skały, na których ptaki będą odpoczywać, zdecydowanie wzbogacą estetykę wybiegu. W okresie lęgowym gęsiówki stają się nadzwyczaj agresywne i towarzystwo innych gatunków możliwe jest wyłącznie na dużym wybiegu. Towarzyszące gatunki powinny być duże (łabędzie, gęsi), wobec których zachowują się z pewnym respektem, natomiast niewielkie kaczki mogą być poważnie zagrożone, a nawet zabite. Na niewielkim wybiegu należy pielęgnować tylko jedną parę gęsiówek. Jest to niezywkle kłopotliwa dla hodowcy cecha ptaków, uniemożliwiająca włączenie ich do kolekcji blaszkodziobych na niewielkim i średnim wybiegu. Drugą nieprzyjemną cechą gęsiówek egipskich jest ich donośny głos, mogący uprzykrzać życie sąsiadom, co w efekcie może doprowadzić do konfliktów. W naszych warunkach klimatycznych ptaki przystępują do rozrodu wiosną. Jeśli mają wystarczający spokój, samica wysiaduje pewnie, po czym rodzice troskliwie wodzą potomstwo. Tuż po wykluciu piskląt należałoby amputować im część jednego skrzydła, z której wyrosłyby lotki pierwszego rzędu. Jeśli nasz wybieg zlokalizowany jest z dala od ruchliwych dróg i zabudowań, możemy zaryzykować i pozostawić ptaki wolnolatające. Taki system pielęgnacji gęsiówek jest niekiedy praktykowany i okazuje się, że zwykle są wierne swojemu miejscu, a obserwacja krążących nad naszym jeziorkiem ptaków, dostarcza wielu wrażeń. Młodzież staje się samodzielna około połowy trzeciego miesiąca życia i w tym czasie należałoby odseparować je od rodziców, ponieważ mogą być narażone na ataki z ich strony. Gęsiówki egipskie poza trawą i każdą dostępną zieleniną, chętnie jedzą ziarno zbóż oraz pokarm miękki sporządzany z gotowanych ziemniaków z dodatkiem śruty zbożowej. Wiosną, przed lęgami korzystnie jest podawać ziarno skiełkowane oraz granulowaną mieszankę paszową dla gęsi hodowlanych. Pisklęta rozwijają się dobrze, karmione granulatem paszowym dla gąsiąt i kacząt. Resztę pokarmu znajdą na wybiegu i w zbiorniku wodnym. W miarę ich wzrostu przechodzimy stopniowo na pokarm osobników dorosłych. Mimo swojego afrykańskiego pochodzenia, gęsiówki egipskie całkiem dobrze znoszą nasze zimy, tylko podczas skrajnie niekorzystnych warunków pogodowych, powinniśmy chronić je we wspomnianym wcześniej domku, na grubej warstwie słomy.


Tekst: Andrzej Jarosz
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 10/2007

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota