Gęś mała - artykuł z magazynu "Fauna i flora"

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Gęś mała (Anser erythropus)

Przyglądając się tym gąskom nasuwa się skojarzenie z podobnie ubarwioną lecz większą, osiągającą 70 cm długości gęsią białoczelną (Anser albifrons).

Nie jest to jednak podstawowym znakiem rozpoznawczym, bowiem zdarzają się duże osobniki gęsi małej, dorównujące wielkością gęsi białoczelnej. Ich charakterystycznymi cechami są; krótka i wysoka głowa oraz krótki różowawy dziób. Z kolei oko otoczone jest wyraźnym żółtym pierścieniem, który występuje także u osobników młodocianych. Biała plama wokół nasady dzioba zachodzi na czoło i kończy się nad okiem, (u gęsi białolicej przed okiem). Koniec złożonego skrzydła wyraźnie wystaje poza ogon. Pozostałe upierzenie brunatno-szare z jaśniejszym prążkowaniem. Na brzuchu występują czarnobrunatne, nieregularne pręgi, których jest zdecydowanie mniej niż u gęsi białoczelnej.

Pióra nadogonowe i podogonowe białe. Nogi żółto-pomarańczowe. Osobniki młodociane bez białej plamy na głowie i bez czarno-brunatnych pręg na brzuchu. Brak dymorfizmu płciowego. Gąski nieznacznie mniejsze od gąsiorów. Długość ciała najczęściej mieści się w przedziale od 53-56 cm. Głos, to miękkie w tonie dźwięczne tjuj - ju - ju, kju - ju - tjuu - lit.

Gęsi małe są gatunkiem północnym. Gnieżdżą się na terenach północnej Skandynawii i Azji, blisko północnej granicy lasów, a więc nieco bardziej na południe od gęsi białoczelnych. Część terenów lęgowych obu gatunków zachodzi na siebie.

autor: Andrzej Jarosz
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 08/2005

Spis treści

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota