Cocker Spaniel Angielski (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.

Historia

Jest jedną z najpopularniejszych ras. Jego przodkami były średniowieczne legawce. W początkach XIX wieku został wyodrębniony spośród innych spanieli jako niewielki pies dostosowany do polowań na bażanty i bekasy. Jego odrębność uznano dopiero w roku 1900. Zalety cockera na polowaniu to umiejętność wypłaszania po dużym łuku, głoszenie zwierzyny i aportowanie.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies – 39–41 cm, suka – 37–40 cm; masa ciała: 11–13 kg. Jest to uroczy czworonóg o marzycielskim spojrzeniu. Cechy charakteru pozwalają mu być doskonałym psem użytkowym oraz rodzinnym. Cechuje go wesołe usposobienie, uczuciowość, wrażliwość, czujność, wytrzymałość, wytrwałość, wysoka inteligencja, przywiązanie do właściciela i własnego terytorium, niezależność, zdolność do przejawiania własnej inicjatywy, zapał do pracy, zrównoważony charakter. Jego szata wymaga systematycznej pielęgnacji i trymowania obfitego włosa.

Przeznaczenie

Cocker spaniel ma wiele cech użytkowych, ale będą one przydatne tylko myśliwemu. Przeciętny amator nie znajdzie dla nich żadnego zastosowania. Psa tego można wykorzystać do pracy na sfarbowanym tropie, potrafi odnaleźć postrzeloną zwierzynę. Zatrzymuje się przy niej i szczeka albo wraca do myśliwego i prowadzi go w to miejsce. Świetnie poluje w lesie i na bagnach, a niewielki wzrost pozwala mu na poruszanie się wśród zarośli i chaszczy. Dzięki dużym zdolnościom przystosowawczym jest w stanie zadowolić zarówno myśliwego, jak i tych miłośników psów, którzy chcą go mieć tylko do towarzystwa. Jeśli nie zajmiemy się w porę jego wychowywaniem, może podporządkować sobie wszystkich domowników. Nie nadaje się do obrony ani ochrony mienia, może co najwyżej zasygnalizować zbliżanie się obcego człowieka. Doskonale czuje się w rodzinie z dziećmi, szybko się z nimi zaprzyjaźnia, chętnie bawi i harcuje. Nie musimy się obawiać, że wyrządzi dziecku krzywdę, bowiem najmłodsi członkowie własnego „stada” stanowią dla niego wartość nadrzędną, a raz zawiązana przyjaźń pozostanie w nim na całe życie. Pozytywne cechy cocker spaniela nie wystarczą jednak, byśmy byli z niego w pełni zadowoleni. Konieczna będzie właściwa socjalizacja już od pierwszego dnia pobytu psa w domu. Należy pamiętać, że źle reaguje on na brutalne i niesprawiedliwe traktowanie. Takim postępowanie sprawimy, że wykształcą się u niego odruchy bojaźliwości, co zaowocuje agresją ze strachu. Również cocker spaniel pozbawiony ruchu i ćwiczeń fizycznych stanie się nerwowy i nadpobudliwy. Myśliwy zapewni mu ruch i zajęcie w czasie pracy, inny wychowawca musi natomiast wyprowadzać go regularnie na dwór i pozwolić mu się swobodnie wybiegać. Najlepiej wychodzić z nim do lasu i na porośnięty teren, by mógł pobuszować tam do woli i zaspokoić instynkt łowiecki. Oczywiście na otwartej przestrzeni i w lesie powinien być w zasięgu oddziaływania opiekuna, w przeciwnym wypadku zostanie uznany za kłusownika, co może przysporzyć nam wiele kłopotu, a nawet doprowadzić do utraty psa. W mieszkaniu mogą przebywać z cocker spanielem inne zwierzęta, nie przejawia on też agresji wobec psów. Właściciel cocker spaniela musi być człowiekiem, który lubi mieć przy sobie żywego i energicznego czworonoga. Ludzie nerwowi, niecierpliwi, niekonsekwentni i potrzebujący spokoju nie powinni w ogóle myśleć o tej rasie. Unieszczęśliwiliby i siebie, i psa. Cocker spaniela mogą wyprowadzać na spacery dzieci. Nie trzeba się bowiem obawiać, że będzie się rzucał na psy, gonił koty i zaczepiał przechodniów. Odwiedzające nas osoby obce cocker spaniel potraktuje serdecznie i z sympatią, szybko uzna je za swoich przyjaciół. Ważne jest to, że nie hałasuje, nie będzie więc uciążliwy dla sąsiadów. Nie ma skłonności do niszczenia przedmiotów, dlatego bez obaw możemy pozostawić go samego w mieszkaniu, mając pewność, że sprzęty domowe pozostaną nienaruszone. Powinien być trzymany w domu. Przebywanie w izolacji na dworze nie będzie dla niego korzystne.

Edukacja

Wbrew pozorom ten miły i wesoły pies nie zdradza ochoty do podporządkowania się, dlatego wymaga starannego wychowania. Cocker spanielowi przeznaczonemu do towarzystwa wystarczy samo wychowanie oraz wybrane elementy z posłuszeństwa. Po sprowadzeniu psa do domu pozwalamy mu na dokładne zapoznanie się z nowym środowiskiem i domownikami. Już od pierwszych chwil musi wiedzieć, kto jest w rodzinie najważniejszy. Przewodnik powinien narzucić mu swoją wolę i wymagać od niego bezwzględnego podporządkowania. Cocker spaniel nie może wałęsać się po mieszkaniu bez celu, trzeba zawsze czegoś od niego wymagać i zlecać mu jakieś zadania. Jeśli ma zostać przeznaczony do pomocy myśliwemu, w czasie zaznajamiania z otoczeniem wyprowadzamy go często w teren zalesiony i nad wodę, by mógł poznać miejsca przyszłej pracy. Rodzinnemu czworonogowi również nie zaszkodzą wycieczki terenowe. Podczas wychowywania i szkolenia nie powinien sprawiać nam kłopotu, jest bowiem uległy i chętnie wykonuje rozkazy przewodnika. W żadnym wypadku nie wyrabiamy w nim agresji, ponieważ ma być przyjaźnie nastawiony do wszystkich ludzi. Bez trudu wykształcimy w nim tę cechę. Rodzinnemu spanielowi wystarczy, jeśli nauczymy go chodzenia przy nodze, stania, siadania, warowania, pozostawania i przychodzenia na zawołanie. Użytkowego należy natomiast przeszkolić w pełnym zakresie posłuszeństwa, trzeba też przeprowadzić z nim edukację kierunkową. Jeśli cocker spaniel ma być przeznaczony do polowań, trzeba prowadzić z nim zajęcia na terenie jego przyszłej pracy.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota