Choroby uszu u kotów (Lecznica Weterynaryjna ”as”)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Lecznica Weterynaryjna ”as”
Lecznica Weterynaryjna ”as”

Artykuł został opracowany przez Lecznicę Weterynaryjną ”as” .

Lista pozostałych artykułów opracowanych przez Lecznicę Weterynaryjną ”as”.


[edytuj] Choroby uszu

Czy często oglądamy uszy naszych kotów? Jak często przyglądamy się uszom naszych pupili tylko od strony ich urody? A może należy zastanowić się nad tym, czy coś nie dzieje się wewnątrz ucha? Z pozoru niewinne objawy choroby uszu powinny być powodem wizyty u lekarza weterynarii, ponieważ często mogą prowadzić do dalszych, czasem nawet groźnych powikłań. Aby uzmysłowić właścicielom kotów, iż nie należy bagatelizować objawów chorobowych ze strony uszu i ustrzec nasze koty przed konsekwencjami, jakie mogą wyniknąć z niewielkiego z początku schorzenia, postanowiłem podjąć ten temat w poniższym opracowaniu.

Ucho zbudowane jest z części zewnętrznej – ucha zewnętrznego, w skład którego wchodzi małżowina uszna zbudowana z chrząstki i skóry, zaopatrzona w mięśnie, które mogą naprowadzać ucho na źródło dźwięku bez odwracania głowy oraz z przewodu słuchowego, składającego się z części pionowej i poziomej. Przewód słuchowy wyściełany jest delikatną skórą, która w tej części zawiera dużo gruczołów łojowych i potowych produkujących wydzielinę ucha zwaną woskowiną. U zdrowych zwierząt woskowina natłuszcza i chroni skórę przewodu słuchowego. Na końcu przewodu słuchowego znajduje się błona bębenkowa, oddzielająca ucho zewnętrzne od ucha środkowego. Za uchem środkowym znajduje się ucho wewnętrzne odpowiedzialne za przetwarzanie bodźców słuchowych i utrzymywanie równowagi.

Zgodnie z opisem budowy ucha objawy chorobowe wskazują nam, która część ucha jest objęta procesem chorobowym.


Ucho zewnętrzne

Przy chorobach ucha zewnętrznego powstają zmiany obejmujące skórę małżowiny usznej oraz przewodu słuchowego, co objawia się zwiększonym świądem, trzepaniem głową, drapaniem ucha. Pojawia się nieprzyjemny zapach z ucha oraz zwiększona ilość wydzieliny o różnej barwie. Kot broni się przed dotykaniem chorego ucha.

Ucho środkowe

Przy zajęciu procesem chorobowym ucha środkowego oprócz w/w objawów dołącza się tzw. zespól Horner’a (zapadnięcie oka po stronie chorej, lekkie wypadnięcie trzeciej powieki oraz stałe zwężenie źrenicy), występuje suche zapalenie rogówki oraz zapalenie spojówek po stronie chorej.

Ucho wewnętrzne

Przy zapaleniu ucha wewnętrznego dochodzi do przekrzywienia głowy na bok, może wystąpić oczopląs (mimowolne ruchy gałek ocznych), w bardzo zaawansowanych stadiach chorobowych może dochodzić do przewracania się zwierzęcia.


Zapalenie ucha zewnętrznego

Zapalenie ucha zewnętrznego powstaje na skutek różnych czynników.

Czynniki

Czynnikiem pierwotnym powodującym stan zapalny mogą być :

- pasożyty zewnętrzne – świerzbowiec uszny, który występuje najczęściej u młodych kotów (poniżej roku) oraz u kotów wychodzących w każdym wieku. Chorobę wywołuje pasożyt otodoctes cynotis, bardzo rozpowszechniony w środowisku.

Objawy

Pasożyt powoduje silny świąd i zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego. Pasożytem tym mogą zarażać się koty od kotów, ale również atakuje on psy. Zwierzęta mogą zarażać się też drogą pośrednią przez zakażone grzebienie, posłania dla zwierząt itp.

Pasożyt bytuje na skórze wewnętrznej powierzchni małżowin usznych oraz skórze przewodu słuchowego. Odżywia się chłonką i krwią żywiciela. Uszkodzenia skóry przewodu słuchowego i ciągłe drażnienie przez świerzbowce prowadzi do nadmiernej produkcji woskowiny. Skóra ulega obrzękowi i zaczerwienieniu. Woskowina barwy brunatnej zatyka przewód słuchowy, powodując nasilony świąd. Zwierzę drapie chore ucho, trzepie głową co prowadzi do okaleczenia i urazów. Dodatkowo proces ten jest wikłany zakażeniami bakteryjnymi i grzybiczymi.

Leczenie

Leczenie polega na dokładnym usunięciu patologicznej wydzieliny (zabieg ten może wykonywać tylko lekarz, który pokaże właścicielowi jak prawidłowo wykonywać toaletę uszu, żeby nie spowodować zmian w przewodzie słuchowym na skutek nieumiejętnego ich czyszczenia) oraz zastosowaniu leków zawierających środki przeciwpasożytnicze (w formie leków działających miejscowo i ogólnie). Stosuje się również preparaty złożone, zawierające środki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze działające miejscowo na skórę przewodu słuchowego. Przy długotrwałej inwazji świerzbowcowej może dochodzić do uszkodzenia błony bębenkowej i zapalenia ucha środkowego.

- drożdżaki malassezia pachydermatis wywołujące grzybicze zapalenie przewodu słuchowego (może obejmować również skórę poza przewodem słuchowym) Leczenie polega na stosowaniu środków działających miejscowo na skórę przewodu słuchowego, które zawierają leki przeciwgrzybicze.

- różne bakterie powodujące zmiany zapalne przewodu słuchowego. Zapalenia bakteryjne skóry przewodu słuchowego może jednak wynikać z przyczyn innych niż tylko zakażenie patogennymi mikrobami. Może być spowodowane zapaleniem ucha środkowego lub rozrostem łojowym czyli zwiększeniem ilości produkowanego tłuszczu przez gruczoły łojowe. Zapalenia bakteryjne mogą być powikłaniem alergicznego zapalenia skóry przewodu słuchowego.

Zapalenia bakteryjne mogą wynikać z obecności ciała obcego w uchu lub nowotworzenia. Leczenie takich przypadków wymaga dokładnej diagnostyki: - badania bakteriologicznego - badania endoskopowego przewodu słuchowego - badania RTG itp. Terapia miejscowa oraz antybiotykoterapia ogólna może trwać od kilkunastu dni do kilku tygodni, aby uzyskać pełne wyleczenie. - Zapalenie przewodu słuchowego może wystąpić również na skutek zakażenia wirusem opryszczki - Zapalenie przewodu słuchowego na skutek złej pielęgnacji

Czyszczenie uszu patyczkami z wacikami powoduje uszkodzenie delikatnej skory przewodu słuchowego ( tarcie), przez co dochodzi do zakażeń w miejscu uszkodzonej skóry. Przy takim postępowaniu spychamy woskowinę w głąb przewodu słuchowego, zamiast wydobywać ją na zewnątrz. - w przewodzie słuchowym zewnętrznym mogą występować guzy nowotworowe wywodzące się z gruczołów łojowych, które po usunięciu chirurgicznym zazwyczaj nie dają przerzutów (np.: ceruminoma czyli woskowiak), ale występują też guzy złośliwe, które rozwijają się na skutek długotrwałych procesów zapalnych przewodu słuchowego. Przy takich schorzeniach wykonuje się zabiegi chirurgiczne polegające na całkowitej amputacji przewodu słuchowego, dzięki którym możemy usunąć cały guz.

Wskutek stanów zapalnych, które powodują silny ból oraz świąd dochodzi często do uszkodzeń mechanicznych prowadzących do pękania (drapanie, trzepanie głową, ocieranie o różne przedmioty) naczyń krwionośnych małżowiny usznej. Krew wydostająca się z uszkodzonego naczynia gromadzi się między skórą, a chrząstką małżowiny lub wewnątrz chrząstki. Leczenie wymaga zabiegu operacyjnego. Niekiedy niewielkie krwiaki można usunąć poprzez punkcję. Bardzo ważne w leczeniu krwiaka małżowiny usznej jest leczenie choroby podstawowej, czyli zapalenia przewodu słuchowego.


Zapalenie środkowego i wewnętrznego

Do zapalenia ucha środkowego i wewnętrznego dochodzi na skutek przeniesienia się procesu zapalnego z ucha zewnętrznego poprzez błonę bębenkową lub po jej pęknięciu lub zakażenie struktur ucha środkowego i wewnętrznego poprzez trąbkę Eustachiusza np. na skutek infekcji gardła, nosa. Kot chorujący na zapalenie ucha środkowego i wewnętrznego oprócz w/w objawów ocierania i trzepania głową, drapania chorych uszu i okolic chorych uszu może wykazywać zmiany neurologiczne, które są spowodowane upośledzeniem przewodnictwa nerwowego do struktur oka tzw. zespół Horner’a (patrz wyżej), upośledzenie równowagi.

Leczenie

Leczenie przy niewielkich zmianach neurologicznych i radiologicznych daje dobre wyniki, ale musi być rozpoczęte wcześnie. Stany zapalne ucha środkowego i wewnętrznego silnie zaawansowane i długotrwałe mogą prowadzić do trwałych zmian neurologicznych lub być przyczyną stanów zapalnych mózgu i opon mózgowych. Często oprócz długotrwałej antybiotykoterapii konieczna jest interwencja chirurgiczna z otwarciem ucha środkowego. Pielęgnacja uszu naszych kotów powinna być wykonywana 1- 2 razy w miesiącu. Powinniśmy obejrzeć ucho z zewnątrz, czy nie ma nadmiaru woskowiny, czy nie zmienił się jej wygląd. To umożliwi nam wczesne wykrycie zmian chorobowych, które szybko i skutecznie będzie można wyleczyć… Musimy pamiętać jednak również o cechach niektórych ras kotów, które mają nieco inną ilość woskowiny usznej w porównaniu z innymi kotami i nie jest to u nich patologią (patrz nr lipiec/sierpień 2005 naszego pisma). Pielęgnacja uszu musi być wykonywana za pomocą specjalnych płynów, które są obojętne dla skóry ucha, działają odkażająco oraz zawierają substancje mające działanie osłonowe. Nie wolno grzebać w uszach, ani trzeć wacikami przewodu słuchowego, bo takie zabiegi prowadzą do stanów zapalnych na nasze życzenie.


autor: Lek. wet. Jarosław Balcerak,  www.lecznica-as.lodz.pl (03-01-2008)



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota