Choroby oczu u kotów

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Spis treści

[edytuj] Choroby oczu

Artykuł zawiera informacje dotyczące chorób oczu u kotów.

[edytuj] Choroby powiek

oprócz wrodzonych wad zmiany chorobowe powiek wywoływane są przez urazy (skaleczenia), zakażenia bakteryjne, świerzbowce, grzyby chorobotwórcze i guzy nowotworowe. Skaleczenia powstają zazwyczaj w wyniku walk zwierząt. Często w przypadku świądu kot drapiąc się sam uszkadza sobie powieki. Lekarz weterynarii rozstrzyga, czy skaleczenie wymaga interwencji chirurgicznej, czy leczenia zachowawczego, tak aby powieki mogły spełniać swoją rolę. Zakażenia bakteryjne powiek zazwyczaj powstają z nie leczonych skaleczeń. Już w ciągu bardzo krótkiego czasu, tj. zaledwie kilku godzin, z ran powstałych w wyniku ukąszenia lub zadrapania mogą powstawać rozległe ropnie. Stąd też rany muszą być możliwie jak najwcześniej dokładnie oczyszczone i odkażone. Przy większych skaleczeniach wskazane jest podanie antybiotyku. Guzy nowotworowe na powiekach występują u kotów wprawdzie rzadko, ale w większości przypadków mają charakter złośliwy. Przypuszcza się, że istnieje związek między silnym napromieniowaniem słonecznym a powstawaniem guzów na skórze u kotów o białej maści. Guzy powiek powinny być zawsze usuwane chirurgicznie. Dobre wyniki w tym zakresie osiągnięto dzięki stosowaniu metody chirurgicznej zwanej krioterapią (leczenia zimnem). Polega ona na zamrożeniu guza, dzięki czemu komórki nowotworowe ulegają zniszczeniu. Grzybice skóry i świerzb w bardzo rzadkich przypadkach atakują tylko powieki. Najczęściej choroba rozprzestrzenia się na całą głowę lub nawet całe ciało zwierzęcia. Dlatego też leczenie dotyczyć musi całej skóry, łącznie z jej okrywą włosową.

[edytuj] Choroby spojówek

zapalenie spojówek jest schorzeniem często występującym u kotów. Do typowych jego objawów należy wyciek z oczu, a także zaczerwienienie i świąd spojówek. Powodem zapalenia spojówek są z reguły drobnoustroje chorobotwórcze, jak herpes- i kaliciwirusy, chlamydie lub mikoplazmy, które są także sprawcami zakaźnego kataru kotów. Zapalenie spojówek może być spowodowane również przez alergie lub podrażnienia, np. dymem z papierosów. Mętny wyciek z oka wskazuje na udział bakterii w procesie chorobowym. W takim przypadku należy zastosować maść do oczu zawierającą antybiotyk. Bardzo ważne jest przy tym, aby maść tę stosować przez co najmniej 5-6 dni. Nawet jeśli objawy chorobowe ustąpią przed upływem tego terminu, to należy kontynuować zabieg, aby nie dopuścić do nawrotu choroby. W żadnym wypadku nie powinno się przechowywać otwartych tubek z maścią lub kropli do oczu dłużej niż przez 8 dni, gdyż zostają one zanieczyszczone obecną w powietrzu florą bakteryjną i użycie ich wyrządza więcej szkody niż korzyści. Wirusowe zapalenie spojówek można często skutecznie zwalczać przez wzmocnienie odporności organizmu. Osiąga się to dzięki podawaniu witaminy C, oddziaływaniu ciepłem, a także stosowaniu innych środków w zastrzykach wpływających na podwyższenie nieswoistej odporności (tzw. para-immunizacja). W przypadku alergii najskuteczniejszą metodą jest usunięcie z otoczenia kota substancji uczulającej. Jeśli nie jest to możliwe, to przy silnych dolegliwościach nie da się uniknąć zastosowania kortyzonu.

[edytuj] Wypadnięcie trzeciej powieki

trzecia powieka, zwana też migotką, jest utworzona z chrząstki sprężystej pokrytej błoną śluzową. Leży ona w wewnętrznym kącie oka i rozciąga się pionowo od górnej do dolnej powieki. Migotka jest częścią spojówki i tak jak ona może być podrażniona przez zakażenia wirusowe, bakteryjne lub substancje uczulające, reagujące stanem zapalnym. Jednak wypadniecie trzeciej powieki, które daje się łatwo zauważyć, wynika najczęściej ze schorzenia obejmującego cały organizm, np. silnej tasiemczycy, osłabienia organizmu, a także chorób zakaźnych czy zaburzeń w obrębie układu nerwowego. Dlatego też warunkiem skutecznego leczenia jest dokładne przebadanie kota przez lekarza weterynarii.

[edytuj] Choroby narządu łzowego

wiele kotów perskich cierpi na ciągły wypływ łez w połączeniu z wystąpieniem śladu łez w postaci brązowej bruzdy biegnącej od przyśrodkowego kąta oka. Powodem choroby jest specyficzny kształt głowy kota i krótki nos, czemu często towarzyszy zwężenie przewodu nosowo-łzowego. Jeśli ten i tak już wąski przewód ulegnie dalszemu zwężeniu na skutek stanu zapalnego, to łzy nie są wstanie nim odpływać, a oko jest zalewane łzami i wytwarza się wspomniana bruzda. Jeśli występuje jedynie niedrożność przewodu nosowo-łzowego, to często jego przepłukanie usuwa przyczynę choroby. U kotów wykazujących silne odruchy obronne zabieg ten musi być przeprowadzony pod narkozą, aby w wyniku szarpania się zwierzęcia nie spowodować skaleczenia oka. Przy zlepieniu się ścian przewodu nosowo-łzowego lekarz weterynarii za pomocą głębnika (sondy) usiłuje "przebić się" przez tę przeszkodę. Często taki zabieg musi być wiele razy powtarzany. W niektórych przypadkach opisane zabiegi nie skutkują. Wtedy pomaga tylko regularne przemywanie oczu naparem z rumianku lub wyjałowioną wodą do oczu (otrzymaną od lekarza weterynarii). Wcieranie wazeliny w miejscu, gdzie wytworzyła się bruzda łzowa zapobiega nadmiernemu przebarwieniu sierści i zapaleniu skóry wywołanym ciągłym wypływem łez.

[edytuj] Choroby rogówki

obrzęk rogówki jest schorzeniem atakującym częściej koty należące do rasy kotów z wyspy Man. W wieku 4-5 miesięcy u chorych zwierząt w obu gałkach ocznych powstaje obrzęk, który w ciągu następnych 2 lat rozwija się do ciężkiego zapalenia połączonego z dużym nagromadzeniem się płynu. Rogówka mętnieje, zaczynają tworzyć się pęcherzyki, które pękają pozostawiając powierzchowne rany. Dodatkowe zakażenie bakteryjne może doprowadzić do utraty wzroku. W tym przypadku nie istnieje specjalna metoda leczenia. Aby jednak nie dopuścić do wtórnego zakażenia bakteryjnego, do czasu zagojenia się ran kotu należy podawać antybiotyki. Zmiany na rogówce o charakterze zapalnym mogą być również wywołane skaleczeniami, zakażeniem drobnoustrojami chorobotwórczymi (głównie herpeswirusami), a także schorzeniami ogólnymi. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest ustalenie jednoznacznej diagnozy. Przy badaniu rogówki lekarz weterynarii wkrapla do oka barwnik diagnostyczny fluoresceinę. Skaleczenia lub owrzodzenia rogówki przebarwiają się wówczas na żółtawo, dzięki czemu stają się dobrze widoczne.

[edytuj] Jaskra

jest spowodowana podwyższonym ciśnieniem wewnątrz gałki ocznej. Jego przyczyną jest najczęściej utrudniony odpływ cieczy wodnistej. Kot chory na jaskrę wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Zwierzę odczuwa silne bóle spowodowane uciskiem na nerw wzrokowy i może w ciągu niewielu godzin oślepnąć. Chore oko jest zaczerwienione, a gałka oczna napięta. Silne bóle powodują też zmianę zachowania się kota: w zależności od charakteru zwierzęcia bywa ono zróżnicowane. Niektóre koty kryją się po kątach i nie chcą jeść ani pić. Inne są niespokojne i pocierają głową o miękkie meble. Każda zmiana w zachowaniu się wskazująca na ból, w połączeniu z zaczerwienieniem oka, wymaga natychmiastowego (również nocą) skontaktowania się z lekarzem weterynarii. Jaskra może być wywoływana albo chorobowymi zmianami w obrębie samego oka np. zatkaniem się przewodu odprowadzającego ciecz wodnistą, albo zakażeniem wirusem białaczki lub zakaźnym zapaleniem otrzewnej (FIP). Leczenie jest wówczas skierowane na przyczynę choroby. W wielu przypadkach stosowanie specjalnych kropli działa regulująco na ciśnienie wewnątrz gałki ocznej. W przypadku zaawansowanej jaskry zazwyczaj pomaga tylko zabieg chirurgiczny.

[edytuj] Zmiany dotyczące źrenicy

jednostronne powiększenie, a także jedno- lub obustronna nieruchomość źrenic pod wpływem działania światła, występuje w powiązaniu ze schorzeniami układu nerwowego, zakażeniami wirusowymi (białaczką, zakaźnym zapaleniem otrzewnej) lub przy nowotworach ośrodkowego układu nerwowego. Zmiany te mogą występować również w wyniku uszkodzenia mózgu, np. na skutek wypadku drogowego.

[edytuj] Zaćma (katarakta)

jest schorzeniem charakteryzującym się zmętnieniem soczewki. W zależności od stopnia zaawansowania schorzenia wywołuje większe lub mniejsze upośledzenie wzroku. Zaćma starcza charakteryzuje się powolnym mętnieniem soczewki w miarę starzenia się osobnika. Występuje ona rzadziej u kotów niż u psów. Często powodem zmian jest niedostateczne ukrwienie oka jako wynik niewydolności serca. Zaćma u kotów występuje często w powiązaniu z cukrzycą i jako wynik skaleczeń podczas walk zwierząt. Zabieg chirurgiczny usuwania zmętniałej soczewki u kota jest przeprowadzany raczej rzadko.

[edytuj] Zmiana zabarwienia tęczówki

niebieskie zabarwienie tęczówki występuje zazwyczaj u noworodków kocich. Dopiero w wieku 5-6 tygodni tęczówka przybiera swoją ostateczną barwę. Jedno- lub obustronna niebieska barwa oczu u białych kotów może być oznaką zespołu Waardenberga. Może wówczas wystąpić także wrodzone zwyrodnienie ucha wewnętrznego i głuchota. Wada ta występuje wyłącznie u białych kotów. Około 20% białych kotów cierpi na głuchotę, przy czym zdarza się ona częściej u kotów długowłosych. Większa część głuchych kotów ma niebieskie oczy. Zespól Waardenberga spowodowany jest obecnością genu wywołującego zawsze białą barwę sierści, w wielu przypadkach dodatkowo niebieskie zabarwienie tęczówki, a czasem głuchotę. Ponieważ trudno określić, czy kot jest nosicielem genu Waardenberga, to dla pewności należy wykluczać z hodowli koty białe i z niebieskimi oczami. Zróżnicowana barwa oczu jest miłą indywidualną cechą kota. Jednak gdy u dorosłego osobnika wystąpi nagłe przebarwienie tęczówki lub jeśli zaczynają pojawiać się na niej rdzawe plamki, to może to być objawem choroby. Zmiany te mogą być wywołane np. krwawieniem w obrębie siatkówki. Dlatego też w takim wypadku wskazane jest zasięgnięcie rady lekarza weterynarii.

[edytuj] Choroby siatkówki

niezapalne schorzenia siatkówki występują w wyniku zakażenia kotów wirusem panleukopenii. Odwarstwienie, a także krwawienia z siatkówki spotykane są nierzadko przy zakaźnym zapaleniu otrzewnej oraz białaczce kotów. Zmiany zwyrodnieniowe siatkówki powstają w wyniku żywienia wegetariańskiego lub jednostronnego. Koty otrzymujące jako źródło białka jedynie produkty mleczne (np. twaróg, mleko, jogurt) cierpią na niedobór aminokwasu egzogennego tauryny. Już w ciągu kilku tygodni u kota z niedoborem tauryny dochodzi do zmian w siatkówce z postępującą utratą wzroku. Zmiany zwyrodnieniowe siatkówki, jako skutek diety niedoborowej, obserwowane są też u kotów żywionych gotowym pokarmem przeznaczonym dla psów i zawierającym bardzo mało tauryny. Natychmiastowa zmiana żywienia może powstrzymać rozwój choroby. Jednak w przypadku zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych każda pomoc przychodzi zwykle za późno. Koty są zwierzętami mięsożernymi, a więc podawanie im pokarmu wegetariańskiego (na przykład z powodów etycznych) lub jednostronne żywienie produktami mlecznymi lub gotowym pokarmem przeznaczonym dla psów jest oczywistym dręczeniem zwierząt!

[edytuj] Postępujące zwyrodnienie siatkówki

jest chorobą dziedziczną występującą głównie u kotów perskich. Pierwsze jej objawy są zauważane już w wieku 2-3 miesięcy. Powstaje wówczas zaburzenie widzenia. Schorzenie to rzadko doprowadza do utraty wzroku. Z reguły zwierzęta mogą żyć z tą wadą, zwłaszcza jeśli są trzymane wyłącznie w domu. Ponieważ postępujące wolno zwyrodnienie siatkówki jest wadą dziedziczną, zwierzęta nią dotknięte muszą być wykluczone z hodowli. W tym przypadku brak skutecznych metod leczenia. W ostatnich latach u kotów abisyńskich obserwowano podobny obraz chorobowy. Jednak u tej rasy pierwsze objawy zaburzenia widzenia występują dopiero od szóstego roku życia (różnica w porównaniu z kotami perskimi), a schorzenie stosunkowo szybko doprowadza do całkowitej ślepoty. Także i w tym przypadku brak skutecznej metody leczenia.


źródło: http://koty.agatka.maniak.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota