Choroby oczu koni

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Wzrok jest dla konia jednym z najważniejszych zmysłów. Niewidomy, lub nawet tylko częściowo ślepy koń jest niemal całkowicie niezdolny do pracy. A o urazy mechaniczne oczu nie jest trudno. Tryb życia konia naraża go na ciągłe zabrudzenie oczu piaskiem lub żwirem (z powodu wiatru lub choćby tarzania się), zanieczyszczenie źdźbłami traw, ziarnkami owsa i innymi niepożądanymi substancjami. Czasami wystarczy, że do oczu przedostanie się kurz, by rozwinęło się zapalenie spojówek. Chorobie tej sprzyjają też infekcje wirusowe, alergie, pasożyty, a nawet środki pielęgnacyjne (mydło, szampony).

Oczy konia trzeba kontrolować regularnie każdego dnia. Podczas codziennych zabiegów pielęgnacyjnych trzeba zwracać szczególną uwagę na ich stan – jeśli koń je mruży,wydobywa się z nich płyn surowiczy, są zaczerwienione i wydają się nabrzmiałe, to znak, że prawdopodobnie wdało się zapalenie spojówek. W takiej sytuacji najpierw należy sprawdzić, czy oko jest czyste. Być może pod powieką tkwi jakieś ciało obce, które bezustannie podrażnia spojówkę. Czasami wystarczy samodzielnie usunąć takie zagubione źdźbło czy ziarenko, przemyć obolałe oko naparem z rumianku lub nawet czystą wodą, by oko wróciło do normalnego stanu. Jeśli nie da się znaleźć przyczyny podrażnienia spojówki, konia należy umieścić w zacienionym boskie i wezwać weterynarza.

Znacznie poważniejszym schorzeniem oczu są urazy rogówki. Są to na ogół nagłe przypadki, a zadrapania lub zmętnienia można zobaczyć gołym okiem. Oko konia jest wówczas bardzo wrażliwe na światło, zamyka się i otwiera z wyraźnym bólem, często występuje tez opuchlizna zewnętrznych części oka. W takiej sytuacji konieczne jest pokazania konia weterynarzowi. Leczenie może być skomplikowane – polega na podawaniu maści antybiotykowej oraz środków łagodzących zapalenie. Jeżeli uraz rogówki nie jest powierzchowny, czyli nastąpiło nie tylko zranienie, ale rozcięcie lub przekłucie (np. kolcem lub ostrą gałązką) konieczne będzie umieszczenie konia w klinice, czasami nawet na kilka tygodni.

Najniebezpieczniejszą chorobą oczu jest tzw. ślepota miesięczna. Choroba ta jest najczęstszą przyczyną utraty wzroku koni, a nazwana tak została z powodu tendencji do comiesięcznych nawrotów. Pierwszymi objawami są zmętnienie i bolesność rogówki, ropny wyciek, zaciskanie oka, światłowstręt. Rogówka jest spuchnięta, spojówki zaczerwienione. Przy ślepocie miesięcznej zawsze występuje zwężenie źrenicy oka. Mogą występować też zrosty tęczówki z rogówką lub soczewką. Tęczówka może być ciemniejsza, bardziej matowa, jej brzeg może być nieregularny. Koń dotknięty tą groźną chorobą musi zostać poddany leczeniu weterynaryjnemu. Grozi mu całkowita ślepota, a leczenie może trwać latami (w skrajnych przypadkach przez całe życie zwierzęcia). Leczenie daje możliwość normalnego użytkowania konia, a jemu przynosi ulgę i chroni go przed konsekwencjami choroby.

autor: Kamila, MaWi A.I.



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota