Choroba kociego pazura

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Choroba swoją nazwę zawdzięcza zwierzakom, które są jej nosicielami, ale same na nią nie chorują. Choroba kociego pazura ma podłoże bakteryjne i jest rozpowszechniona na całym świecie. Najczęściej zarażane zostają dzieci, ale tylko dlatego, że częściej bawią się z kotami, niż ludzie dorośli. W większości przypadków choroba ma przebieg łagodny i szybko mija, czasami jednak (zwłaszcza u osób z upośledzonym układem odpornościowym) może mieć poważny przebieg i liczne komplikacje.

Do 1983 roku przyjmowano, że przyczyną tej odzwierzęcej choroby są zarazki z grupy Chlamydia. Dopiero niedawno odkryto, że czynnikiem chorobowym jest Gram-ujemna bakteria Rochalimaea henselae. 90% przypadków choroby kociego pazura spowodowanych jest uszkodzeniem skóry przez kota, za pozostałe przypadki odpowiedzialne są psy. Przyczyną jest zakażenie skóry bakterią bytującą w miejscu wrastania pazurów zwierząt w opuszki palców. W miejscu zadrapania powstaje zmiana skórna - początkowo plamka, zmieniająca się w grudkę, następnie w pęcherzyk, a na końcu w strupek. Od momentu zadrapania do powstania grudki może minąć nawet 6 tygodni, gdyż tyle może trwać okres wylęgania. Po około 12 dniach od pojawienia się strupa następuje uogólnienie procesu chorobowego. Okoliczne węzły chłonne stają się miękkie i bolesne i powiększają się, u części chorych mogą ulec zropieniu. W połowie przypadków (zwłaszcza wśród dzieci) towarzyszy temu gorączka, brak apetytu i złe samopoczucie.

W większości przypadków choroba przebiega łagodnie. Już po kilku tygodniach objawy mijają samoistnie. Zmiany skórne goją się, gorączka i inne dolegliwości mijają bez śladu. W niektórych przypadkach zropiałe węzły chłonne trzeba usunąć chirurgicznie. U niewielkiej części chorych choroba kociego pazura przebiega jednak w sposób nietypowy. Choroba objawia się zapaleniem spojówek, adenopatią węzłów chłonnych zausznych, u pewnego odsetka dochodzi nawet do zapalenia mózgu, tętnic mózgowych, wątroby, śledziony, nietypowego zapalenia płuc, rumienia, czerwienicy, angiomatozy z mogącymi wystąpić na każdym narządzie wewnętrznym grudkami. Zmiany w mózgu mogą stać się przyczyną zaburzeń psychicznych. Powikłania te są jednak niezwykle rzadkie.

W niektórych przypadkach chorobę kociego pazura leczy się antybiotykami (odkryto, że bakterie Rochalimaea henseale są wrażliwe na antybiotyki z grupy cefalosporyn (np. cefoperazon, cefazedon) oraz na leki z grupy chinolonów (np. ciprofloxacin). Leczenie antybiotykami trwa z reguły 4-6 tygodni.

autor: Kamila MaWi A.I.

[edytuj] Przeczytaj też

Artykuły portalu eurocity.pl o treści związanej z medycyną, farmacją lub weterynarią mają charakter wyłącznie edukacyjny i nie mogą być podstawą do leczenia ludzi lub zwierząt na własną rękę.




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota