Cakiel polska

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Cakiel polska to stara, prymitywna rasa owiec białych i barwnych, występujących kiedyś na terenie Karpat południowych i częściowo na Bałkanach. Cakle dotarły na teren Polski w czasie przemieszczania się wołosko-ruskich plemion pasterskich wzdłuż łańcucha Karpat między XIV i XVI wiekiem. Owca cakla jest ściśle związana z życiem i kulturą karpackich górali. Wykorzystywano jej mięso, mleko do wyrobu serów: bundzu, bryndzy i oscypka, ale także skóry i wełnę na odzież i wyroby artystyczne. Cakle to owce o budowie wykształconej przez pokolenia życia w górskich terenach. Nieduże, o harmonijnie ukształtowanym tułowiu, dość cienkich, lecz silnych nogach, kosmkowej okrywie, co chroni ją przed surowym górskim klimatem. Tryki mają długie, ślimakowate rogi, a maciorki są zarówno rogate jak i bezrogie. Owce te dają grubą mieszaną wełnę, białą i czarną rudziejącą lub siwiejącą. Cakle z Beskidu Śląskiego i z Podhala dały punkt wyjścia do wytworzenia uszlachetnionej rasy polskiej owcy górskiej. Prace nad utworzeniem polskiej rasy górskiej rozpoczęto w połowie lat 50. w Grodźcu Śląskim, należącym do Instytutu Zootechniki, gdzie znajduje się obecnie stado złożone z 73 maciorek i 5 tryków.

opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 06/2005

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota