Bydło ras mięsnych

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Celem produkcji bydła mięsnego jest wyprodukowanie wołowiny o wysokiej wartości kulinarnej, poszukiwanej przez współczesnego konsumenta.

Dotychczas w naszym kraju nie było tradycji konsumpcji dużych ilości wołowiny, ponieważ nie znaliśmy prawdziwego smaku dobrej wołowiny kulinarnej pochodzącej z ras mięsnych. Mięso z ras mlecznych nie zachęcało do masowego spożycia.

Jednak ostatnio zainteresowanie tym produktem znacznie wzrosło, doceniono wartości dietetyczne wołowiny, niską zawartość tłuszczu oraz smakowitość. Dlatego też rolnicy przestawiają swoje gospodarstwa na produkcję bydła mięsnego. Zachęceni są znaczną poprawą wzrostu eksportu żywca wołowego, znacznie niższymi nakładami, związanymi z utrzymaniem zwierząt oraz lepszym wykorzystaniem nie najlepszych użytków zielonych.


[edytuj] Wybór rasy

Przy chowie bydła mięsnego bardzo ważnym zagadnieniem jest wybór odpowiedniej rasy. Przy wyborze należy kierować się przede wszystkim, zapotrzebowaniem rynku, wymaganiami zwierząt i łatwością chowu przy minimalnych kosztach.


Do najpopularniejszych ras mięsnych należą rasy:

Każda z ras ma swoje wady i zalety.

l tak na przykład jeżeli hodowca chce ograniczyć nadzór nad procesami hodowli wybiera rasę łatwą w hodowli, łatwo cielącą się bez pomocy hodowcy (Limousine, Hereford, Angus). Trudne w porodach bywają rasy: Charolaise i Simentale. Kolejnym faktem, który należałoby uwzględnić przy doborze rasy do hodowli są zasoby paszowe. Przydatne wyłącznie do intensywnego opasu (Piemontese, Blond d`Aquitane) mają wyższe wymagania i powinny być hodowane w gospodarstwach z dużą bazą paszową. W uboższych rejonach powinno się hodować rasy mało wymagające, dobrze wykorzystujące pasze gorszej jakości (Hereford, Limousine, Angus).

Wybierając rasę mięsną do krzyżowania międzyrasowego nie tylko należy kierować się wymaganiami i wartościami hodowlanymi. Tutaj ważne są również wymagania odbiorców co do opasów danych mieszańców. Przykładowo rolnicy sprzedający byczki do Włoch nie mają problemów ze sprzedażą pod warunkiem, że mają one rude lub brunatne umaszczenie, a nie czarno-białe, przypominające umaszczeniem bydło mleczne. I tak mało wymagająca rasa Hereford po krzyżowaniu z rasą NCB często daje cielęta czarno-białe (nawet przy 75% udziale Hereforda). Po wprowadzeniu rasy Limousine cielęta rodzą się już o umaszczeniu brunatnym lub rudym, odpowiadające wymaganiom odbiorców.

Przy doborze zwierząt do stada należy również uwzględnić dodatkowe i czynniki, które warunkują powodzenie chowu i hodowli bydła mięsnego. Genetyczna bezrożność zwierząt jest czynnikiem bardzo pożądanym. Rolnicy bowiem mają poważne problemy z rogami u zwierząt, które stanowią poważne ryzyko wypadków w stadzie. Usuwanie rogów u cieląt wymaga nakładów pracy, a przy tym jest stresujące dla młodych zwierząt. Natomiast u dorosłych sztuk jest to zabieg bardzo trudny i ryzykowny.

autor:Marzena Fijałkowska, Kurier Rolniczy, WODR w Łosiowie
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 904/2006

[edytuj] Przeczytaj też




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota