Bulterier (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.

Historia

Powstał on w wyniku skrzyżowania buldoga z terierami. W przeszłości w Anglii popularne były walki bulgodów z bykami. Organizatorzy tych niehumanitarnych widowisk postanowili wyhodować do walki nowego psa, równie agresywnego jak buldog, lecz bardziej od niego zwinnego. Psem tym jest obecny bulterier. W XIX wieku James Hinks przekształcił psa do walk w śnieżnobiałe zwierzę salonowe i wystawowe o dużej głowie i eleganckim wyglądzie, lecz nie doprowadziło to do zasadniczej zmiany charakteru tego czworonoga.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies i suka – brak standardowego wzorca, bulterier miniaturowy – najwyżej 35,5 cm; masa ciała: brak wzorca. Bulterier jest silnym i harmonijnie zbudowanym psem. Początkowo był zwierzęciem o gwałtownych i nieprzewidywalnych odruchach. Z biegiem czasu wskutek selekcji oraz domieszek krwi innych ras zmienił swój charakter, ale w dalszym ciągu jego zachowanie socjalne odbiega od normy. Podczas krycia dochodzi niejednokrotnie do walk, suki są zdolne uśmiercać własne szczenięta, te z kolei potrafią tarmosić się do krwi. W stosunku do człowieka bulterier zachowuje się zupełnie odmiennie. Cechuje go przyjazne usposobienie wobec ludzi, przywiązanie do opiekuna i członków rodziny, cierpliwość, dobry kontakt z dziećmi, odwaga, odporność na ból, uczuciowość, ogromny popęd do walki, bojowość, nieustępliwość, ciętość, odwaga. Jego szata nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Przeznaczenie

Walki psów zostały na szczęście zakazane i we wszystkich cywilizowanych krajach proceder ten jest nielegalny. Obecnie bulterier wykorzystywany jest tylko i wyłącznie do towarzystwa, ponieważ nie posiada cech użytkowych, które byłyby przydatne przeciętnemu amatorowi. Wprawdzie ma on niepohamowany popęd do walki, ale nie jest agresywny w stosunku do ludzi. Uwielbia natomiast wypróbowywać swe siły w walkach z innymi psami. Agresja wobec psów jest tak dalece zakorzeniona w psychice bulteriera, że nawet dwa osobniki odmiennych płci pochodzące z jednego gniazda nie mogą powstrzymać się od walki pomiędzy sobą. Legendy głoszą, że bulteriery są bardzo agresywne wobec człowieka, ale nie ma to nic wspólnego z rzeczywistością. Dlatego nie polecam go tym, którzy szukają typowego psa obronnego. Bulterier się do tego nie nadaje. W naszym zakładzie szkoliliśmy wiele osobników tej rasy – zarówno psów, jak i suk. Z żadnego nie udało nam się zrobić psa obronnego, ponieważ nie były zainteresowane atakowaniem człowieka. Powiem więcej: bulterier jest bardzo przyjaźnie nastawiony do ludzi i nie okaże wobec nich agresji, chyba że zostanie do tego sprowokowany, ale i to niełatwo jest osiągnąć. Można go polecić rodzinom z dziećmi. Otacza najmłodszych miłością, jest cierpliwy i nie zdecyduje się na wyrządzenie im krzywdy. Nie powinniśmy wyzwalać w nim agresji. Agresję w stosunku do psów należy wytłumić, w przeciwnym wypadku możemy mieć kłopoty podczas spacerów. Bulterier nie nadaje się do trzymania na dworze. Należy zabrać go od hodowcy, kiedy pies ma 7–8 tygodni. Powinniśmy szukać takiej hodowli, w której właściciel ma właściwe podejście do tej rasy. Bulterier od samego początku przebywania w naszym domu wymaga konsekwentnego traktowania i przyjacielskich stosunków z członkami rodziny. Należy umożliwić temu miłemu psu stały kontakt z domownikami, a szczególnie z dziećmi. Powinien poczuć się pełnoprawnym, rozumianym i docenianym lokatorem, wówczas współżycie z nim stanie się prawdziwą przyjemnością.

Edukacja

Wychowanie i szkolenie tego czworonoga należy rozpocząć bardzo wcześnie, natychmiast po sprowadzeniu go do domu. Uczymy go zachowania czystości, przebywania w wyznaczonym miejscu, jedzenia o określonych porach i z tego samego naczynia. Powinien wiedzieć, kto jest w rodzinie najważniejszy i jaką on sam zajmuje pozycję w domowej hierarchii. Najlepiej wychowywać go tak, by wszystkich domowników traktował przyjaźnie, nie próbował ich dominować i czuł się członkiem rodzinnej społeczności. Dzieci muszą z nim stale przebywać, on zaś powinien traktować je jako słabszych członków „stada” i opiekować się nimi. Jeśli zżyje się z dziećmi od wczesnej młodości, na pewno stanie się dla nich niezastąpionym kompanem do zabaw. Potrafi pozwolić dziecku niemalże na wszystko. Podczas zaznajamiania go z otoczeniem staramy się, by miał jak najwięcej kontaktów z innymi psami. Jeśli będzie próbował podejmować walkę, natychmiast tłumimy ten odruch, nawet przy użyciu radykalnych środków. Zapoznajemy go również z ludźmi spoza rodziny, pozwalamy mu na okazywanie tym osobom przyjacielskich gestów i bezpośredni kontakt fizyczny z nimi. Wszelkie przejawy agresji wobec ludzi musimy eliminować, wpajając psu przekonanie, że taka forma współżycia jest przez nas nie do przyjęcia. Bulterier chowany w ten sposób wyrośnie na spokojnego i zrównoważonego przyjaciela całej rodziny. Jednak samo wychowanie tu nie wystarczy, należy zająć się także jego szkoleniem. W czasie nauki nie sprawi nam zbyt wielu trudności, ale uczy się nienajlepiej, tak bez przekonania. Oczywiście będzie wykonywał rozkazy opiekuna, ale nie przejawia przy tym tyle radości co owczarek niemiecki czy sznaucer. Bulterier wykonuje polecenia tylko dlatego, że przewodnik sobie tego życzy, jemu samemu na tym nie zależy. Powinien chodzić przy nodze, biegać tylko na rozkaz, pozostawać, zatrzymywać się w ruchu, przychodzić na zawołanie.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota