Buldog Francuski (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.

Historia

W XIX wieku angielscy robotnicy przemysłu włókienniczego przywieźli do Francji buldoga, który został skrzyżowany z małymi psami dogowatymi z północnej Francji oraz z różnymi psami wykorzystywanymi do tępienia gryzoni. Tak powstał buldog francuski, który zdobył ogromną popularność wśród kupców, rzeźników i handlarzy winem. Najchętniej wykorzystywano go do tępienia szczurów. Z upływem czasu stał się psem salonowym. Jego rasa zyskała uznanie za sprawą króla angielskiego Edwarda VII.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies i suka 25–35 cm; masa ciała 8–14 kg. Hodowlą tego czworonoga musi zająć się fachowiec, budowa buldoga francuskiego (duża głowa i wąska miednica) stwarza komplikacje porodowe. Buldog należy do psów małych, ale odznacza się zwartą budową i silnym kośćcem. Warto pamiętać, że wiele osobników tej rasy ma trudności z oddychaniem. Pomimo skąpej okrywy włosowej pies ten nie jest odporny na upał, dlatego nie można dopuścić do tego, by przegrzał organizm. Ma skłonności do chrapania we śnie, ale prawdziwy miłośnik tej rasy potrafi się z tym pogodzić. Jest inteligentny, aktywny, uczuciowy, łagodny, ma miłe usposobienie, ale jednocześnie odznacza się dużą odwagą i potrafi być zawzięty. Nie posiada cech użytkowych, nie do tego celu został stworzony. Jego włos jest krótki, zwarty, miękki i lśniący, nie wymaga wzmożonych zabiegów pielęgnacyjnych.

Przeznaczenie

Buldog francuski nie posiada cech użytkowych, dlatego jego przeznaczenie zostało jednoznacznie określone. Cechy psychofizyczne pozwalają mu doskonale wywiązać się z roli psa rodzinnego, który zaspokoi potrzeby wszystkich domowników. Skromna siła fizyczna nie pozwoli mu na skuteczne wywiązanie się z roli psa obronnego i stróżującego. Może jednak w minimalnym stopniu zaspokoić nasze potrzeby w tym względzie, ponieważ potrafi być bojowy i zawzięty, nadaje się więc do sygnalizowania niebezpieczeństwa oraz odstraszania. W razie zagrożenia będzie osaczał napastnika, pozbawiając go w ten sposób swobody działania. Dzięki swej wrodzonej szybkości i zwinności nie daje się łatwo unieszkodliwić. Należy kwaterować go w mieszkaniu. Kojec lub buda na dworze nie będą dla niego odpowiednim miejscem. Przebywając tam, zostanie pozbawiony stałego kontaktu z członkami rodziny, poza tym nie jest odporny na chłód. Powinien mieć własne miejsce w mieszkaniu, ale nie należy wymagać, by stale tam przebywał, uwielbia bowiem być w bezpośrednim kontakcie z człowiekiem, łaknie czułości i pieszczot. Na dworze czuje się dobrze tylko w obecności swojego pana. Uwielbia spacery związane z dużą ilością ruchu.

Najlepszy dom

Buldog francuski jest idealnym psem rodzinnym, dlatego polecam go tym, którym czworonóg jest potrzebny do czegoś więcej niż zaspokajania potrzeb użytkowych. Trzymanie go w mieszkaniu nie będzie uciążliwe, ponieważ jest psem małym, zaś jego szata nie wymaga czasochłonnych zabiegów pielęgnacyjnych. Przy niewielkim wysiłku można utrzymać buldoga w idealnej czystości oraz sprawić, by mimo jego obecności w mieszkaniu panował porządek. Buldog na pewno wniesie do domu ciepłą i wesołą atmosferę. W kontakcie z człowiekiem jest miły, delikatny, skory do zabawy. Nie hałasuje. Doskonale czuje się w rodzinie z dziećmi. Chętnie się z nimi bawi i na wiele im pozwala. Jeśli zostanie właściwie wychowany, nie będzie sprawiał kłopotów, a przebywanie z nim pod jednym dachem stanie się prawdziwą przyjemnością. Ma duże zapotrzebowanie na ruch, co zmusi domowników do częstego wyprowadzania go na spacer. Jest mu wszystko jedno, który z nich będzie to robić. W czasie odpoczynku powinien przebywać w domu w wyznaczonym miejscu, w innych wypadkach nie należy go izolować. Trzeba pozwolić mu na swobodne poruszanie się po mieszkaniu, ponieważ ma duże zapotrzebowanie na kontakt z bliskimi mu osobami.

Edukacja

Buldog pełniący funkcję psa rodzinnego nie wymaga szkolenia, choć można je z nim przeprowadzić. Wychowywaniem buldoga należy natomiast zająć się od chwili sprowadzenia go do domu. Jeżeli tego nie zrobimy, może stać się krnąbrnym i kapryśnym domownikiem. Jest on psem bardzo wrażliwym na niewłaściwe traktowanie ze strony wychowawcy. Jak każdemu czworonożnemu domownikowi należy wpoić buldogowi francuskiemu minimum dyscypliny, lecz potrzebuje on także miłości i zrozumienia dla swoich wymagań i potrzeb. Nie powinniśmy na niego krzyczeć ani stosować wobec niego kar fizycznych. Zamiast tego musimy konsekwentnie kontynuować proces wychowawczy, aż całkowicie podporządkujemy sobie psa. Dzięki wychowaniu zrozumie on, gdzie jest jego miejsce w mieszkaniu i jak ma postępować, by nie naruszać ludzkich norm współżycia. Wspomniałem już, że szkolenie nie jest wymagane, ale możemy przeprowadzić je bez obawy, że wypaczymy jego psychikę lub wyrządzimy mu krzywdę. Umiejętne prowadzenie nauki spowoduje, że nie tylko podniesiemy karność i dyscyplinę czworonoga, lecz także nie będziemy się musieli wstydzić w miejscach publicznych z powodu niewłaściwego zachowania naszego pupila. Oczywiście program szkolenia powinien być adekwatny zarówno do psychicznych, jak i fizycznych możliwości buldoga. Chodzenie po drabinie i pokonywanie przeszkód jest mu niepotrzebne, ale przerobienie podstawowych elementów z posłuszeństwa wyjdzie zarówno psu, jak i nam na dobre. Od posłusznego i podporządkowanego czworonoga można więcej wymagać bez narażania się na konflikty z nim. Stanie, siadanie, warowanie, przychodzenie do nogi, pozostawanie i chodzenie przy nodze wystarczą, by bez wstydu pokazać się z psem we wszystkich możliwych miejscach.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota