Budowa Kota

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Koci gatunek jest bardzo zróżnicowany pod względem wielkości. Najmniejsze w tej rodzinie są koty ras domowych, mające przeciętnie od 18 do 25 cm wysokości i do 51 centymetrów długości, licząc od czubka nosa do nasady ogona.

Sam ogon osiąga zazwyczaj długość 38 cm. Kocury ważą średnio 6,8 kg - są zazwyczaj cięższe od kocic, których masa wynosi do 4,5 kg. Waga kotów zależy od typu budowy, ale w znacznej mierze również od ilości karmy serwowanej przez, czasem nadopiekuńczych, właścicieli.

Budowa kociego mózgu jest bardziej podobna do budowy ludzkiego niż psiego mózgu. Obszary odpowiedzialne za emocje mieszczą się w tych samych miejscach zarówno u kotów, jak i u ludzi.

Brak obojczyka umożliwia kotu przeciśnięcie całego ciała przez każdą dziurę lub szparę, przez którą uda mu się przecisnąć głowę. Kocie wąsy (wibrysy) działają jak czujki, które pozwalają ocenić, czy głowa zmieści się w danym otworze. Niezwykłą elastyczność ciała zapewnia kotom specyficzny kręgosłup. Może on być ściągnięty, co umożliwia im spanie w wygodnej pozycji w małych, przytulnych kryjówkach, lub rozciągnięty, dzięki czemu zwierzęta mogą skakać na duże odległości.

Powierzchnia języka kota domowego przypomina drobny papier ścierny, natomiast powierzchnia języka kotów dzikich, na przykład lwa czy tygrysa, jest jeszcze bardziej szorstka. Służy to kilku celom: nie tylko ułatwia toaletę i utrzymanie sierści w czystości, ale jest wykorzystywane również do odrywania mięsa od kości podczas pożerania zdobyczy.

Źródłem nieustannego zachwytu wszystkich właścicieli kotów jest lekkość i gracja, z jaką poruszają się ich podopieczni. Możliwości ruchowe tych zwierząt wydają się nieograniczone. Koty potrafią toczyć się jak piłka, podskakiwać w poprzek, wyprężać się w łuk i rozciągać grzbiet tak, że staje się niemal linią prostą. Podczas mycia się w pozycji nazywanej "kocim grzbietem", gdy tylne nogi są w odległości zaledwie kilku centymetrów od przednich, kot nie ma problemu z odwróceniem głowy w taki sposób, by językiem dotknąć futra w centralnym punkcie pleców.


Przeciętny kot ma dwadzieścia cztery wąsy ułożone w czterech rzędach, po trzy wąsy z każdej strony pyszczka. Wyższy rząd może się poruszać niezależnie od niższego. Wąsy są znacznie grubsze od zwykłych włosów, ich korzenie są osadzone trzy razy głębiej i ściśle połączone z systemem nerwowym. Dzięki impulsom płynącym z wąsów do wielu zakończeń nerwowych, kot odbiera dokładne informacje o ruchu powietrza i innych elementach otoczenia. Dlatego ich uszkodzenie powoduje dyskomfort i dezorientacje zwierzęcia. Ponadto nad każdym okiem i na tylnych częściach łap umiejscowione są podobne do wąsów i pełniące zbliżone funkcje sztywne włosy.

Kot posiada aż trzydzieści dwa mięśnie połączone z uchem, co daje mu dużą kontrolę nad jego poruszaniem i obracaniem. Jedno ucho może się obracać niezależnie od drugiego o pełne 180 stopni i o wiele szybciej niż ucho najbardziej wyczulonego psa. Ocenia się, że słuch koci jest pięciokrotnie lepszy niż ludzki. Zakres częstotliwości słyszanych przez koty sięga 65 kHz, natomiast człowiek odbiera dźwięki o częstotliwości niższej niż 20 kHz.


Większość kotów ma zielonożółte lub złote oczy. Koty są dalekowidzami i przedmioty znajdujące się bezpośrednio przed nimi wydają im się zamglone i nieostre. W ramach rekompensaty ich wzrok jest niezwykle bystry, są zdolne wyłapać najmniejszy ruch z dużej odległości. Z wszystkich ssaków to właśnie koty mają największe oczy w stosunku do wielkości swojego ciała. Koty widzą kolor niebieski, zielony i czerwony, posiadają trzecią powiekę, migawkę, która rzadko jest widoczna. Jeśli zaczyna być widoczna, może to oznaczać, że kot jest chory. Wbrew popularnemu przekonaniu koty nie widzą w całkowitej ciemności, natomiast ich wzrok przy ograniczonej ilości światła jest znacznie lepszy niż większości zwierząt. W nocy kot widzi sześć razy lepiej niż człowiek. Oczy zwierzęcia odbijają wtedy światło i zdają się świecić w ciemności. Zjawisko odbicia występuje wówczas, gdy nawet niewielka ilość światła wpada do warstwy oka zwanej tapetum lucidum. Ta część kociego oka skupia dostępne światło, dzięki czemu polowanie w nocy staje się dla kota dużo łatwiejsze. Tak jak u człowieka, kocie źrenice zwężają się lub rozszerzają w zależności od ilości światła, z tym że ludzkie źrenice są okrągłe, a kocie mają kształt pionowych szpar - co widać w pełnym świetle.

Koty posiadają specjalny narząd węchowy zlokalizowany na podniebieniu. Nosi nazwę organu Jacobsona. Za jego pomocą zwierze analizuje zapachy. Również węże mają ten organ. Reakcja powodująca specyficzny grymas na twarzy kota: lekko otwarte usta, uniesiona górna warga i specyficzne wciąganie powietrza, to reakcja Flehmana, pozwalająca kotu jednocześnie czuć zapach i smak powietrza. Około połowy kotów reaguje w ten sposób na kocimiętkę. Roślina ta oddziałuje na podobne ścieżki chemiczne jak LSD u człowieka, nie powoduje jednak uzależnienia, a jej działanie jest nieszkodliwe i krótkotrwałe. Kot posiada około 60-80 milionów komórek węchowych - ludzie mają ich jedynie około 20 milionów.


Komplet kocich zębów to 30 sztuk (12 siekaczy, 10 zębów przedtrzonowych, 4 kły i 4 zęby trzonowe). Koty tracą zęby mleczne, podobnie jak ludzie. Około 7. miesiąca życia wyrastają im zęby stałe. Koty również cierpią na choroby dziąseł i psują im się zęby. Można kupić specjalne szczoteczki do zębów nakładane na palec i spróbować umyć kocie zęby samemu, albo raz do roku zaprowadzić zwierzę do weterynarza na czyszczenie.

Kocie szczęki są umocowane na prostym zawiasie i dlatego zwierzę jest w stanie otwierać pyszczek jedynie od dołu. Nie jest w stanie natomiast przesuwać szczęki na bok i nigdy nie uda mu się zazgrzytać zębami. Dlatego koty jedzą, rwąc pożywienie na kawałki lub miażdżąc kęsy, których nie gryzą. Połykany pokarm jest trawiony przez soki wewnątrz organizmu.

Chociaż kocie nogi w porównaniu z tułowiem są krótkie, to są za to bardzo silne. Ich mięśnie umożliwiają szybkie skoki w kierunku ofiary, zaś dynamiczność i zwrotność ciała jest możliwa dzięku odpowiedniemu kątowi zgięcia kolan i kostek w tylnych kończynach. Elastyczne przednie nogi kot może rozczylić tak bardzo, że będąc w pozycji leżącej upolowaną zdobycz przytrzymuje tuż przy pysku. Większość kotów ma pięć "palców" u przednich łap i po cztery u tylnych, jednak niektóre koty domowe, zwłaszcza w północno-wschodniej części USA, mają po dodatkowym palcu u wszystkich kończyn. Ta dziedziczna mutacja zwana polidaktylią (wielopalczastowością) jest ceniona wśród właścicieli kotów.


źródło: http://koty.agatka.maniak.pl/index.php?option=com_frontpage&Itemid=1



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota