Borzoj (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.

Historia

Historia tej rasy sięga 1566 roku. Wówczas borzoj pojawił się w Kazaniu jako pies byłych zesłańców. Początek tej rasie dała krzyżówka sloughi z miejscową rasą długowłosą. W Europie Zachodniej borzoj znalazł się około 1850 roku. W przeszłości był ulubionym psem rosyjskiej arystokracji. Podczas rewolucji październikowej został zdziesiątkowany, później odtworzono jego rasę z osobników ocalałych oraz importowanych. Obecnie na Wschodzie wykorzystywany jest w łowiectwie. W Polsce pełni raczej funkcję psa do towarzystwa, ponieważ polowanie z chartami jest w tu zabronione.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies – 70–82 cm, suka – 65–77 cm; masa ciała: 35–45 kg. Jest psem bardzo silnym, szybkim i wytrwałym w biegu. Obdarzony został popędem do walki i obrony. Zdaje egzamin jako pies domowy, bowiem potrafi szybko zaadaptować się w rodzinie. Nie okazuje agresji wobec domowników, pod warunkiem że został odpowiednio wychowany. Cechuje go dostojny spokój, nieufność wobec obcych, odwaga, ciętość, odporność na silne bodźce akustyczne, przywiązanie do opiekuna i własnego terytorium. Jego włos jest długi, jedwabisty i falujący, układa się w długie loki. Potrzebuje starannej pielęgnacji.

Przeznaczenie

Pies ten został stworzony przez naturę do ścigania, chwytania i zabijania. W Polsce nie można go wykorzystać do polowań, ponieważ zabrania tego prawo. Jego właścicielem powinien być człowiek uprawiający sport. Będzie chętnie towarzyszył właścicielowi podczas biegania i jazdy rowerem, zapewniając mu przy tym ochronę i bezpieczeństwo w odludnych miejscach. Posiada wiele cech psa obronno-stróżującego, zatem można go przygotować w tym kierunku. Będzie nas bronił w mieszkaniu i poza nim oraz skutecznie ochraniał powierzony mu teren lub obiekt. Na pewno wywiąże się z zadań obronno-stróżujących, ponieważ cechuje go popęd do walki i obrony, ciętość oraz nieustępliwość, co w połączeniu z ogromną siłą fizyczną, szybkością i zwinnością pozwoli mu skutecznie przeciwstawić się ewentualnemu napastnikowi. Trzeba pamiętać, że w walce jest niebezpieczny i bezkompromisowy. Jeśli już rozpocznie atak, nie zaprzestanie go aż do pokonania przeciwnika, dlatego powinien być pod stałą kontrolą wychowawcy. Szczególnie niebezpieczne jest puszczenie go w pościg, ponieważ żaden człowiek nie zdoła przed nim uciec. Gdy borzoj dopadnie gonioną osobę, sam nie zaniecha ataku. Zanim wychowawca znajdzie się na miejscu akcji, będzie już za późno, by zapobiec tragedii. Borzoj może przybywać w rodzinie z dziećmi. Nie okaże wobec nich agresji, będzie raczej starał się je ochraniać. Nie powinien jednak przebywać z najmłodszymi sam. Jest psem tak silnym, że w zabawie mógłby nieświadomie wyrządzić dziecku krzywdę. W naszych warunkach klimatycznych może przebywać na dworze przez cały rok. Bez przeszkód można też zakwaterować go w domu, gdzie również będzie się czuł dobrze. Jak każdy chart potrzebuje bardzo dużo ruchu. Częste spacery oraz bieganie na wielkiej przestrzeni zagwarantują mu prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny. Szczególną ostrożność trzeba zachować w czasie przebywania z borzojem w lesie, ponieważ pies ten ma wybitnie wykształcony instynkt łowiecki, który w każdej chwili może się w nim obudzić. Dzieci nie powinny wyprowadzać borzoja same z mieszkania, ponieważ nie zdołają zapanować nad nim w każdej sytuacji. Pies ten wymaga zdecydowanego, konsekwentnego, sprawiedliwego i odpowiedzialnego przewodnika, który będzie potrafił podporządkować go sobie oraz stale egzekwować dyscyplinę.

Edukacja

Jeśli ktoś zdecyduje się na tego właśnie psa, musi zająć się jego wychowaniem i szkoleniem, w przeciwnym wypadku będzie trudno nad nim panować. Już od pierwszych dni przebywania psa w domu wskazujemy mu miejsce w rodzinnej hierarchii. Borzoj nie ma wyostrzonych skłonności przywódczych, dlatego nie napotkamy oporu, kiedy będziemy wprowadzać zasady zależności hierarchicznej. Lepiej czuje się jednak wtedy, gdy w domu znajduje się osoba, która jest dla niego największym autorytetem. Dzieci w żadnym wypadku nie mogą brać udziału w jego wychowywaniu, a tym bardziej szkoleniu, mogą jedynie zajmować się karmieniem i pomagać w pielęgnacji. Jeśli będzie trzymany w kojcu, musimy zapewnić mu takie warunki, by nie czuł się osamotniony, potrzebuje bowiem na co dzień kontaktu z członkami rodziny. Jeśli trzymany go w mieszkaniu, powinien mieć własne miejsce, gdzie będzie mógł odpoczywać i przebywać, kiedy zajdzie taka konieczność. Kuchnia ma być dla niego miejscem zakazanym, podobnie jak fotele i kanapy. Nie chodzi tu o kwestie higieniczne, ale o zasady obowiązujące w „stadzie”. Tak duży i silny pies musi wiedzieć, że kuchnia, fotele i kanapy są własnością członków rodziny stojących wyżej w hierarchii, a on sam ma zadowolić się podłogą. Jeśli będzie to rozumiał, nie wykształci w sobie instynktu przywódczego, co ma podstawowe znaczenie. Powinien być karmiony o stałych porach, z tych samych naczyń i w tym samym miejscu. Musimy doprowadzić do tego, żeby każdy domownik mógł przerwać mu posiłek i zabrać karmę. Początkowo wyprowadzamy go z domu w takie miejsca, gdzie nie będzie miał okazji do uaktywnienia instynktu łowieckiego. Wszelkie próby uaktywnienia tego instynktu natychmiast tłumimy. Jeśli zechcemy mieć z borzoja obrońcę i stróża, należy przerobić z nim posłuszeństwo w szerokim zakresie, a dopiero potem zająć się szkoleniem kierunkowym. Proszę pamiętać, że podczas wychowywania i szkolenia nie okazujemy słabości, ale konsekwentnie i stanowczo realizujemy zaplanowane zadania. Jeśli spotkamy się z przejawami buntu połączonego z agresją wobec wychowawcy, bez zastanowienia zmuszamy borzoja do podporządkowania się, nawet przy użyciu radykalnych środków.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota