Bernikla białolica

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Bernikla białolica (Branta leucopsis) - duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący Grenlandię, Svalbard, północną część Norwegii. Zimuje na wybrzeżach Morza Północnego i Zatoki Biskajskiej. W Polsce pojawia się stosunkowo rzadko na przelotach.

Cechy gatunku 
Między płciami nie ma różnic w wielkości i ubarwieniu. Potylica, szyja i pierś czarne. Spód ciała biały, wierzch szaroniebieski z poprzecznymi prążkami. Głowa poza potylicą biała, dziób i nogi czarne. Młodociane są pokryte szarobrązowym nalotem.
Wymiary średnie 
dł. ciała ok. 66 - 75 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 125 cm
waga ok. 1,1 - 2,3 kg
Biotop 
Skaliste obszary tundry w pobliżu morskiego wybrzeża, jeziora lub rzeki. Zimuje na położonych w pobliżu morza łąkach i polach.
Gniazdo 
Na skalistym pagórku, w pobliżu morskiego brzegu. Tworzy kolonie.
Jaja 
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 9 (zazwyczaj 4 do 5) jaj. Jaja mają średnio wymiary 76 x 50 mm i ważą 107 g.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez okres 24 - 26 dni przez samicę, podczas gdy samiec broni gniazda. Pisklęta opuszczają gniazdo po wykluciu, usamodzielniają się po 40 - 45 dniach.
Pożywienie 
Rośliny lądowe.
Ochrona 
Gatunek chroniony.
tekst na licencji GNU Free Documentation License, pierwowzór pochodzi ze strony Wikipedii

Spis treści

[edytuj] Artykuł w magazynie "Fauna i flora"

Po berniklach kanadyjskich, bernikle białolice są najczęściej rozmnażanym gatunkiem w warunkach hodowlanych. Podstawową rzeczą w chowie i hodowli zwierząt jest poznanie ich biologii w środowisku naturalnym i w miarę możliwości stworzenie im zbliżonych warunków. Warto więc dołożyć wszelkich starań, aby rokrocznie uzyskiwać potomstwo od właściwie skojarzonej pary, tych niewielkich i pełnych uroku gąsek.

Mimo, iż w ubarwieniu bernikli białolicych nie występują jaskrawe barwy, to jednak kontrastowy rysunek upierzenia sprawia, że ptaki są ładne. Czoło, policzki i gardło białe. Ciemię, szyja, górna część piersi i ogon czarne. Wierzch ciała szary z tym, że poszczególne szare pióra przy końcu są czarne, zakończone wąskim, białym paskiem. Całość tworzy efektowne, poprzeczne prążkowanie górnej części ciała. Spód ciała biały.U młodych osobników w pierwszą zimę na tym białym tle występują szarobrązowe prążki. Gąsior nie różni się ubarwieniem od gęsi. Najmniejsze osobniki osiągają 58 cm długości, największe 69 cm. Rozpiętość skrzydeł ok. 140 cm.

Głos to ochrypłe gęganie gregrregre lub szybkie powtarzanie gnak-gnak-gnak, co z daleka brzmi jak szczekanie psa.

autor: Andrzej Jarosz
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 01/2005

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Inne gęśce

Rodzaj Anser: gęś białoczelnagęś gęgawagęś krótkodziobagęś łabędzionosagęś małagęś tybetańskagęś zbożowaśnieżyca cesarskaśnieżyca dużaśnieżyca mała
Rodzaj Branta: bernikla białolicabernikla hawajskabernikla kanadyjskabernikla obrożnabernikla rdzawoszyja
Rodzaj Coscoroba: koskoroba
Rodzaj Cygnus: łabędź czarnodziobyłabędź czarnoszyiłabędź czarnyłabędź krzykliwyłabędź niemy




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota