Astryld złotolicy

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Astryld oranżowolicy (Estrilda melpoda) według proponowanej nomenklatury ornitologicznej (Notatki Ornitologiczne 1999, zeszyt specjalny - polskie nazewnictwo ptaków świata) nazywany złotolicym, podobnie jak żółtobrzuszek zamieszkuje Afrykę. Występuje w trzech podgatunkach zasiedlających zachodnią i środkową część tego kontynentu. Biotopem tego ptaka są najczęściej sawanny w pobliżu rzek, jezior i bagien gdzie znajduje dostateczną ilość pokarmu i dobre miejsca do założenia gniazda. Astryld ten osiąga długość 9-10 cm, zatem nie jest to duży ptak. Samiec jak i samiczka są jednakowo upierzone. Głowa i kark są popielate natomiast skrzydła i ogon są koloru szaro-brązowego. Po bokach głowy znajdują się pióra barwy pomarańczowej, od których gatunek ten otrzymał najprawdopodobniej swą nazwę systematyczną. Podbrzusze może być z kolei białe lub różowo-żółte. Dziób jest czerwony, a nogi żółto-brązowe. Tak więc odróżnienie płci u tych astryldów jest bardzo utrudnione. Niektórzy hodowcy wskazują na różnice w wielkości sugerując, że większe są samce, jednak nie jest to regułą. Również śpiew nie może być kryterium rozpoznania płci. Śpiewa bowiem samiec jak i samica. Najpewniejszym, jednak nie stu procentowym, elementem odróżniającym samca od samicy są występujące u tego pierwszego bardziej wyraziste, większe i mocniej wybarwione pomarańczowe pióra z boków głowy. Najlepiej jednak utrzymywać w klatce czy wolierze kilka osobników mając nadzieje, że pary same się dobiorą.

[edytuj] Woliera

Astryldy złotolice bardzo szybko aklimatyzują się w niewoli i zadowalają się zasadniczo każdym pomieszczeniem. Jednak za minimum powierzchni życiowej dla jednej pary uważa się klatkę o wymiarach 50 x 30 x 25 cm. Oczywiście, jeśli chcemy, aby ptaki przystąpiły do lęgów lepiej utrzymywać je w wolierach pokojowych, ogrodowych lub zapewnić im klatkę o wymiarach min. 80 x 50 x 60 cm. Gatunek ten nie wymaga dużych temperatur pomieszczenia, może być ona w granicach 15-18 oC przy czym w literaturze znaleziono nawet informacje, że w zimie ptaki te mogą być utrzymywane w temperaturze ok. 10 oC. Osobniki trzymane w wolierach ogrodowych, jeśli są oswojone i przywiązane do hodowcy, mogą jak inne astryldy czy amadyny w okresie karmienia młodych być wypuszczane w godzinach południowych na pobliskie łąki lub pola, gdzie same uzupełniają sobie dzienną dietę. Oczywiście zawsze trzeba się liczyć z tym, że ptaki nie wrócą bo zostaną upolowane przez jakiegoś drapieżnika. Jednak warto czasami podjąć takie ryzy

autorzy: Sebastian Nowaczewski, Katedra Hodowli i Użytkowania Drobiu, AR Poznań
         Andrzej Rutkowski, Katedra Żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej, AR Poznań
opublikowane za zgodą magazynu Fauna&flora, całość artykułu w numerze 08/2006



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota