Appaloosa

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Konie appaloosa, podobnie jak inne konie amerykańskie, szczycą się długą i ciekawą historią. Ich nazwa pochodzi od regionu Palouse (dzisiejsze okolice Oregonu i Waszyngtonu), gdzie biali kupcy natknęli się po raz pierwszy na nakrapiane konie Indian Nez-Perce. Obecnie konie Appaloosa to cenione wierzchowce do jazdy w stylu western i rajdów długodystansowych, a także innych sportów.

Spis treści

[edytuj] Historia

W czasach konkwisty Europejczycy przywieźli do obu Ameryk nieznane tam zwierzęta - konie. Zdarzało się wielokrotnie, że wierzchowce z różnych przyczyn uciekały swoim właścicielom i rozpoczynały nowe, szczęśliwsze życie dzikich koni. Łączyły się w stada, a ponieważ reprezentowały różne rasy - mieszały się ze sobą. Indianie interesowali się żyjącymi dziko końmi, ale głównie jako zwierzętami mięsnymi, ewentualnie pociągowymi. Dopiero Indianie Nez-Perce dostrzegli w nich potencjał koni bojowych i rozpoczęli staranną hodowlę i specjalne treningi. Na podłożu koni hiszpańskich stworzyli rasę konia słynącego z odwagi, wytrzymałości, przywiązania, inteligencji i szybkości. Indianie byli tak przywiązani do swoich zwierząt, że rzadko decydowali się na sprzedaż lub wymianę któregoś z nich. W roku 1877, po sześciodniowej bitwie, Indianie Nez-Perce musieli poddać się armii amerykańskiej i zostali zamknięci w malutkim rezerwacie w Idaho, a większość ich koni rozpierzchła się po stepie. Podobno biali schwytali zaledwie kilkanaście sztuk tych pięknych wierzchowców. Zachwyceni zaletami indiańskich koni postanowili podjąć się dalszej ich hodowli. Obecnie w USA istnieje wiele hodowli tych koni, coraz częściej hodowane są też w innych krajach. W 1975 roku po raz pierwszy przedstawiono je na Targach Jeździeckich "Equitana" w Niemczech.

[edytuj] Wygląd

Appaloosa to koń, którego nie sposób przeoczyć. Jest średniego wzrostu (142-165 cm w kłębie), ma silną, ale smukłą sylwetkę, mocne, suche, dość krótkie nogi o twardych, sprężystych kopytach, szlachetną głowę o prostym profilu osadzoną na długiej, muskularnej szyi. Łopatki skośne, klatka piersiowa głęboka i szeroka. Zad ścięty, muskularny. Zarówno grzywa, jak i ogon są dość skąpo owłosione, co dla Indian było dużą zaletą - koń rzadziej zaplątywał się w kolczaste krzewy. Ogon nazywano "szczurzym", a Indianie bardzo dbali by cecha ta została utrwalona w obrębie rasy.

Najbardziej charakterystycznym elementem wyglądu tego konia jest jego maść - zawsze tarantowata, w kilku odmianach. Najpopularniejsza jest odmiana "lamparcia" - ciemne plamki na jasnym tle, ale zdarza się też "derka" - duża biała plama na grzbiecie, zadzie lub lędźwiach, "marmurek" - nakrapiany wzór w formie nierównych pół białego koloru oraz, znacznie rzadziej - "płatki śniegu", czyli białe plamki na całej powierzchni ciemno umaszczonego ciała. Poza czterema podstawowymi maściami istnieje wiele różnych mieszanek. Uwagę przyciągają także wyraziste oczy tych koni - często obrzeżone widoczną białkówką.

[edytuj] Charakter

Appaloosa to koń zachwycający charakterem. Jest bardzo łagodny, przyjaźnie nastawiony do ludzi, chętny do pracy i niezwykle wytrzymały. Odznacza się dużym temperamentem, ale jest przy tym spokojny i zrównoważony. Uważany jest za zwierzę o stalowych nerwach.

[edytuj] Użytkowanie

Appaloosa doskonale nadaje się do jazdy westernowej oraz rajdów długodystansowych, ale wykorzystywany jest też w skokach, ujeżdżaniu i wyścigach. W USA używany bywa jako koń roboczy, a z powodu wspaniałego charakteru świetnie nadaje się dla młodych, początkujących jeźdźców.


autor: Kamila, MaWi A.I.

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota