Amadynka długosterna

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Amadynka długosterna (Poephila acuticauda), znana też jako amadynka ostrosterna, to niewielki ptak z rzędu wróblowych, rodziny astryldów i rodzaju Poephila . Chętnie hodowana w amatorskich hodowlach.

Amadynka długosterna zamieszkuje sawanny Australii Północnej. Występuje w dwóch podgatunkach: Poephila acuticauda hecki zajmuje obszar północno-wschodni, natomiast Poephila acuticauda acuticauda obszar północno-zachodni. Podgatunki różnią się kolorem dzioba (P.a.h posiada dziób w kolorze czerwonym, P.a.a. w kolorze żółtym). Ptaki te budują gniazda na drzewach, a w przypadku ich braku – w krzewach lub na trawie.

Dorosłe osobniki amadynki długosternej osiągają długość ok 15 cm (maksymalnie 17 cm,). Podstawowym kolorem upierzenia jest szaro-brązowy. Głowa jest jasnoszara, pod dziobem umiejscowiony jest czarny „śliniaczek”. Dolne partie ciała są jaśniejsze, czasami nawet białe. Pod ogonem biegną dwa czarne pasy, najdłuższe sterówki ogona także są w kolorze czarnym. Samce i samice są niemal identyczne, odróżnia je jedynie wielkość „śliniaczka”.

Amadynki długosterne mogą być trzymane zarówno w wolierze, jak i w klatce. Ptaki szybko aklimatyzują się, dobrze też znoszą niskie temperatury, choć na okres zimowy powinny być przenoszone do ocieplanych pomieszczeń. W okresie lęgowym amadynkom należy zapewnić budkę gniazdową (odpowiednie wymiary to 12x12x12 cm), ale jeśli ptaki żyją w wolierze, być może zdecydują się na budowę gniazda w rosnących wewnątrz krzewach. Materiał budulcowy gniazda to siano, włókno sizalowe i kokosowe – nie powinno ich zabraknąć w klatce/wolierze w okresie gniazdowania. Samczyk i samiczka „zalecają się” do siebie siedząc mocno przytulone i gładząc sobie piórka. Samica znosi od 4 do 6 białych jaj. Może się zdarzyć, że nie będzie miała ochoty ich wysiadywać. W takim przypadku jaja należy podrzucić np. mewce japońskiej. Po 21 dniach od wyklucia młode opuszczają gniazdo.

W warunkach hodowlanych amadynki długosterne powinny być żywione prosem zwyczajnym, afrykańskim i węgierskim, włośnicą berem i kanarem. Latem ich dietę można urozmaicić nasionami traw i zielonkami. W okresie karmienia młodych niezbędny jest dodatek pokarmu zwierzęcego oraz wapnia.

Amadynki długosterne należą do tolerancyjnych ptaków, dobrze znoszą towarzystwo innych gatunków. Jedynie w okresie lęgowym mogą stawać się agresywne, dlatego powinny być wtedy przenoszone do osobnej klatki/woliery.

autor: Kamila, MaWi A.I.

Jeśli chcesz otrzymywać od nas informację o nowych artykułach w naszym serwisie, zarejestruj się .