Akita amerykańska

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal


Akita amerykańska (dawniej "duży japoński pies", nazwa popularna "Amakita") to rasa psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.

Spis treści

[edytuj] Historia rasy

Przeprowadzone w 2004 roku badania DNA wykazały że akity są pierwotną rasą psów.

Wywodzi się ona od japońskich akit, wywożonych po II wojnie światowej do USA.

Na poczatku XX wieku nazwą akita określano w Japoni 2 typy psów:

  • Matagi Akita - nieznacznie zmieniony pierwotny pies myśliwski,
  • Akita do walk - wyhodowana dla potrzeb walk psów krzyżówka Matagi Inu i ras głównie molosowatych.

Japoński wzorzec rasy pochodzi z 1938 roku. Postanowiono, by w hodowli unikać psów szczególnie masywnych, których wygląd sugerował domieszkę krwi molosów.

W czasie II wojny światowej w Japoni wszystkie psy za wyjątkiem owczarków niemieckich podlegały konfiskacie (futra były potrzebne na mundury). Wówczas wielu miłośników rasy zaczęło krzyżować akity z owczarkami i tak powstała tzw. owczarko-akita. Oczywiście psy tej odmiany nie pasowały do japońskiego wzorca rasy.

Do USA trafiły akity ze wszystkich 3 odmian, niestosowano japońskiego wzorca eliminującego psy z domieszką genów molosów oraz owczarka niemieckiego, a w procesie hodowlanym uzyskano zupełnie nową rasę, nazwaną amerykańską akitą.

Pomiędzy rasami wystepują zasadnicze różnice:

  • japońskie akity nie są tak masywne ani grubokościste jak amerykańskie,
  • u japońskich akit dolna linia brzucha jest znacznie wyraźniej wcięta,
  • stosunek długości pyska do mózgoczaszki wynosi:
- 1 do 1 dla japońskich,
- 2 do 3 dla amerykańskich
  • wzorzec amerykański zezwala na wszystkie umaszczenia, zaś japońskie akity mogą być jedynie czerwone, białe lub pręgowane.

Rasa amerykańska została utworzona oficjalnie w 2000 r. Do końca 2005 r. rasa ta nazywana była "duży japoński pies", co było efektem protestu japońskich kynologów przeciw nazywaniu tych psów akitami. Od stycznia 2006 r. rasa ta powróciła w klasyfikacji FCI do grupy V, pod nazwą akita amerykańska.

W USA japońskie i amerykańskie akity są oceniane na wystawach wspólnie.

[edytuj] Wygląd

[edytuj] Budowa

Jest to pies o mocnej budowie i dużej masie. Charakterystyczna jest głowa o kształcie dwóch równobocznych trójkątów odwróconych i stykających się ze sobą podstawą.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Sierść średniej długości składa się z twardego włosa okrywowego i miękkiego podszerstka. Dwa razy w roku bardzo intensywnie linieje.

Dopuszczalne są wszystkie typy umaszczenia. Przy umaszczeniu pinto (łaciate) kolor powinien zajmowac minimum 1/3 powierzchni bieli.

[edytuj] Zachowanie i charakter

Są to psy z natury bardzo ciche i czujne. Nieufne wobec obcych. Dość niezależne, wymagają doświadczonego opiekuna. Mogą być agresywne wobec innych psów.

[edytuj] Użytkowość

Przodkowie akit - cenieni za swą siłę i waleczność - służyli do polowań na grubą zwierzynę.

Te cechy pierwotne, które pomogły przetrwać i przyczyniły się do takiej popularności w kraju kwitnącej wiśni, są obecne i cenione u współczesnych przedstawicieli Akit.

[edytuj] Popularność

Popularna jest w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Cieszy się coraz większym zainteresowaniem w Polsce.

tekst na licencji GNU Free Documentation License, pierwowzór pochodzi ze strony Wikipedii

[edytuj] Uwagi polskiego hodowcy

Akita z racji przynależności do grupy szpiców jest raczej wszechstronnym psem. Oprócz stróżowania jako ich głównego zadania pełnią funkcje psów pociągowych, towarzyszy polowań a nawet psów ratowniczych. Od małego wychowane z innymi zwierzętami dogadają się nawet z przysłowiowym kotem. Trzeba jednak pamiętac ze maja dość mocno rozwinięty instynkt łowiecki (nasza sunia lubi polować na myszki polne), więc dla zwierząt spoza swojego stada mogą się okazać groźne!!!

Lubią towarzystwo właścicieli, ale nie są nachalne i nie domagają się nieustannych pieszczot - potrafią się zająć same sobą! Są to psy bardzo czyste( m.in. omijają kałuże ) a poza okresem intensywnego linienia sierść ich nie wymaga olbrzymich nakładów pracy. Mimo obfitego futra nieźle znoszą nawet duże upały i świetnie czują się przy niskich temperaturach.

Są to psy bardzo inteligentne i można je wszechstronnie szkolić, jednak nie znoszą monotonni i wielokrotnego powtarzania tych samych ćwiczeń. Są posłuszniejsze i bardziej podatne na naukę niż ich japońscy kuzyni - akita inu. Zrównoważony akita będzie opanowanym opiekunem nawet dość mocno rozbrykanych dzieci.

Amakita wcale nie musi mieszkać w domu z ogrodem!!! Mimo swoich rozmiarów, po odpowiedniej dawce ruchu i zajęcia, nadaje się również do mieszkania w bloku tym bardziej, że nie jest psem hałaśliwym.

Jak wybrać szczeniaka:

  • zapoznać się z wzorcem i wszelkimi informacjami o rasie,
  • zwrócić uwagę na rodziców i linie z której pochodzi szczenię,
  • pojechać do hodowcy obejrzec sukę i resztę szczeniaków,
  • dobrzy hodowcy zawsze posłużą radą i szczegółowymi informacjami.

Każdy kto bliżej pozna amakitę zakochuje się w tej rasie.

autorzy: Państwo Katarzyna i Grzegorz, właściciele hodowli INFERNO DE LA NOCHE

[edytuj] Więcej informacji

[edytuj] Galeria

[edytuj] Ogłoszenia

[edytuj] Hodowle

[edytuj] Forum


[edytuj] Wpisz swoje uwagi do tego artykułu

[edytuj] Przeczytaj też

[edytuj] Inne szpice

szpice europejskie: American Eskimo Dogłajka karelo-fińskaszpic fińskiszpic miniaturowyszpic niemieckiszpic wilczyszpic włoski

szpice azjatyckie: AkitaAkita amerykańskaChow ChowEurasierHokkaidoJindoKaiKishuShibaShikokuszpic japoński




Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota