Airedale Terrier (szkoleniowiec - Leonard Wach)

From Encyklopedia Zwierząt - Euroanimal

Artykuł został opracowany przez Pana Leonarda Wacha wieloletniego szkoleniowca psów.


Historia

Ten największy z terierów zawdzięcza swą nazwę angielskiej rzeczce Aire słynącej z obfitości wydr. Nową rasę wyhodowano właśnie z myślą o polowaniu na wydry. Skrzyżowano w tym celu otterhounda z terierami. Otrzymano w ten sposób ciętego psa myśliwskiego, który pomagał w polowaniach na wodne zwierzęta. Wkrótce się okazało, że Airedale Terier doskonale się sprawdza w polowaniach na dziki i jelenie oraz ma wiele innych cech użytkowych. Podczas obu wojen światowych wykorzystywano go jako kuriera i psa sanitarnego.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies – 58–64 cm, suka – 56–61 cm; masa ciała: około 20 kg. Ten silny, harmonijnie zbudowany, odważny, szybki i zwinny pies nieprzypadkowo zwany jest „królem terierów”. Cechuje go duża siła fizyczna, odwaga, popęd do walki i obrony połączony z lekkomyślnością, czujność, nieufność wobec ludzi obcych, przy wiązanie do opiekuna i własnego terytorium, ciętość, nieustępliwość, zrównoważony charakter, nieprzekupność. Do właściwego rozwoju fizycznego i psychicznego potrzebuje dużo ruchu na wolnej przestrzeni oraz pracy. Zaletą tego psa jest to, że nie gubi włosów. Trzeba go jednak codziennie czesać i systematycznie trymować.

Przeznaczenie

Nie istnieje właściwie dziedzina życia, do której nie nadawałby się ten największy z terierów. Może go posiadać praktycznie każdy bez względu na płeć, stan rodzinny, warunki zamieszkania, zapotrzebowanie i predyspozycje. Airedale terier pomoże myśliwemu w polowaniach, jednocześnie pełniąc rolę psa rodzinnego. Dla pozostałych amatorów będzie dobrym psem domowym oraz doskonałym stróżem i obrońcą. Jest mało wymagający pod względem utrzymania, bardzo szybko przystosowuje się do zmiany warunków, może być zakwaterowany na dworze przez cały rok, ponieważ jest odporny na kaprysy aury i zimno. Niezależnie od tego, gdzie będzie trzymany, zawsze sprawdzi się w roli psa rodzinnego. Idealnym miejscem będzie dla niego dom z dziećmi, jest bowiem chętny do zabaw i harców, potrafi zaopiekować się najmłodszymi. Żywy charakter tego psa oraz jego potrzeba ruchu i zajęcia doskonale pasują do cech i temperamentu dziecka. Airedale terier i dziecko potrafią się szybko porozumieć i nawiązać prawdziwą przyjaźń. Trzeba się jednak zastanowić nad tym, czy jesteśmy w stanie codziennie zapewnić temu psu wielogodzinne spacery. Najlepiej się czuje z opiekunem prowadzącym aktywny tryb życia. Na pewno przyda się nam na wycieczkach rowerowych oraz podczas długich wypraw terenowych, przy czym zapewni nam bezpieczeństwo w odludnych miejscach. Ten wesoły czworonóg jest bezgranicznie oddany swojemu opiekunowi. Jeśli zdecydujemy się na trzymanie tego psa w kojcu, to musimy go tak usytuować, by obce osoby nie miały możliwości drażnienia czworonoga, bo może wyrosnąć na zwierzę agresywne i nieprzewidywalne. Najlepiej puścić go przy domu do swobodnego biegania, a zamykać tylko w razie konieczności. W mieszkaniu powinien mieć własne legowisko, ale oddalone od urządzeń grzewczych. Jeśli mieszka wspólnie z nami, może być przeznaczony do obrony, jeśli natomiast przebywa przy domu – do stróżowania i obrony. Swojego pana będzie bronił zdecydowanie i skutecznie, nie zważając na własne bezpieczeństwo. W ataku jest bardzo szybki i trudno go unieszkodliwić.

Edukacja

Bez względu na to, do jakiego celu zostanie przeznaczony, musimy zająć się jego wychowywaniem oraz szkoleniem w zakresie posłuszeństwa. Pies ten posiada instynkt łowiecki i duży temperament, dlatego musimy wymagać od niego posłuszeństwa i karności w każdym miejscu i okolicznościach. Jednakże nasze postępowanie oraz zakres ćwiczeń będą uzależnione od przeznaczenia zwierzęcia. Psu rodzinnemu wystarczy należyte wychowanie i wybrane elementy z posłuszeństwa, obronno-stróżującemu potrzebne będzie szkolenie kierunkowe, myśliwskiemu natomiast ćwiczenia w przyszłym miejscu pracy. Wychowując czworonoga przeznaczonego tylko do towarzystwa, musimy w okresie zaznajamiania go z otoczeniem kłaść szczególny nacisk na jego przyjacielski kontakt z ludźmi i zwierzętami, a wszelkie przejawy agresywnego zachowania zdecydowanie tłumić. Psa przeznaczonego do obrony i pilnowania wychowujemy pod kątem jego przydatności i pełnionej funkcji. Wpajamy mu nieufność wobec obcych ludzi, uczymy go walczyć, wyrabiamy w nim śmiałość i odwagę już wtedy, gdy jest szczenięciem. Jednocześnie wymagamy od niego posłuszeństwa adekwatnego do zadań, jakie będzie wykonywał w przyszłości. Jeśli zamierzamy przeznaczyć psa do celów towarzyskich, wystarczy, jeśli będzie chodził poprawnie przy nodze, stawał, siadał, warował pozostawał i przychodził na zawołanie. Musimy przy tym pamiętać, że należy w porę wytłumić u niego instynkt łowiecki, w przeciwnym wypadku będą kłopoty z wyjściem z psem na łąki i do lasu. Airedale obronny i stróżujący powinien mieć perfekcyjnie opanowane całe posłuszeństwo, ukierunkowane głównie na bezpieczeństwo innych ludzi. Musi wiedzieć, że zaatakować może tylko na rozkaz wychowawcy, a wyłącznie w przypadku nagłego i niespodziewanego zagrożenia powinien podjąć akcję obronną z własnej inicjatywy. Dlatego podczas szkolenia należy prowadzić ćwiczenia w różnych miejscach i okolicznościach oraz stwarzać jak najwięcej pozorowanych sytuacji, by pies potrafił się odpowiednio zachować w sytuacji rzeczywistego zagrożenia. Kiedy uczymy go stróżowania, należy zwracać uwagę, aby sam podejmował on kroki adekwatne do zaistniałego zagrożenia i przerywał akcję po obezwładnieniu napastnika. Nie wolno uczyć go odruchowego atakowania człowieka i znęcania się nad pokonanym. Wychowanie i szkolenie airedale teriera nie sprawi nam kłopotu, ponieważ chętnie się uczy, z zadowoleniem wykonuje polecenia opiekuna i jest łatwy w prowadzeniu.


Autor: Leonard Wach



Ogłoszenia

sprzedam psa
sprzedam kota